Dzisiaj czuje się...

[seleneles]

47 minut temu, conditioner napisał(a):

Okropnie, kompletnie nic się nie wydarzyło ale wachadło przekrzywiło mi się na stan agonii

To jak u mnie. Nienawidzę tych stanów. Te lepsze dni mogę policzyć na palcach u jednej ręki.

[Illi]

Źle. Za dużo wszystkiego. Zatraciłam balans, równoważnia stała sie równia pochyłą. 

[QUEEN24]

Dobrze

[Sigrid]

Może być, bywało lepiej ale i bywało gorzej.

[Heledore]

Całkiem nieźle dzisiaj  

[Melodiaa]

1 godzinę temu, Illi napisał(a):

Źle. Za dużo wszystkiego. Zatraciłam balans, równoważnia stała sie równia pochyłą. 

Coś złego się dzieje? Możemy jakoś pomóc?

[Dalila_]

@conditioner

@seleneles

A u was co za agonia?;/brzmi źle 

[seleneles]

20 minut temu, Dalila_ napisał(a):

@conditioner

@seleneles

A u was co za agonia?;/brzmi źle 

Nic. Czasem po prostu budzisz się i myślisz: "Kurwa, znowu?!". I potem tak cały dzień kurwisz w myślach, żyć się nie chce.

[conditioner]

41 minut temu, Dalila_ napisał(a):

@conditioner

@seleneles

A u was co za agonia?;/brzmi źle 

A nie wiem właśnie, ale czułem się fizycznie jakbym się kończył, a jednocześnie psychicznie jakbym miał brak perspektyw i męke w skrócie xd

Już dosyć mi to przeszło na szczęście, dziwne bo zwykle dłużej trzymało niż kilkanaście godzin, masakra

 

2 godziny temu, seleneles napisał(a):

To jak u mnie. Nienawidzę tych stanów. Te lepsze dni mogę policzyć na palcach u jednej ręki.

Długo już Cie to męczy? Jesteś w stanie określić jakikolwiek powód takich stanów czy to losowanie?

[seleneles]

2 minuty temu, conditioner napisał(a):

Długo już Cie to męczy? Jesteś w stanie określić jakikolwiek powód takich stanów czy to losowanie?

Dzisiaj jest lepiej niż wczoraj, oglądanie czegokolwiek zajmuje czas i głowę. Wczoraj wszystko było do kitu, co włączyłem, to zaraz wyłączyłem, co wstałem, to zaraz usiadłem, nic nie miało sensu, nic nie chciało wejść do głowy i przejąć stery, więc tylko siedziałem i pogrążałem się w tym dole, nawet kilka łez i glutów uroniłem. Z tego nie da się wyjść na zawołanie, niestety, trzeba przetrwać, zawsze kolejny dzień jest trochę lepszy, jeszcze kolejny jeszcze lepszy, aż jest znowu umiarkowanie dobrze, na tyle, że można się czymś zająć i poczuć coś więcej niż tylko bezsens i "ja pierdolę, niech ten dzień już się skończy". Powodem jest życie samo w sobie, po prostu, są takie dni, w których mam pełno kosmicznych zagwozdek, nie potrafię się cieszyć z bycia zamkniętym w pudełku ze skóry i wody, nie jara mnie życie, wręcz zaczyna mnie irytować otaczająca mnie materia i nacisk na życie z góry ustalonym "prawidłowym" sposobem. A tak naprawdę coś w neuroprzekaźnikach musiało się zjebać z rana i stąd nastrój zepsuty, co zrobisz, może jakieś duchy nas krzywdzą i stresują mózg, gdy śpimy. Zawsze to była loteria, a męczy mnie to od najmłodszych lat, tylko teraz lepiej sobie z tym radzę.

[Morvena]

good  

[Jurecki]

Kiepsko się czuję.