Brak sił i energii do życia

[Białoczarna]

Mam tak odkąd pamiętam. Nigdy nie byłam wulkanem energii. Raczej osoba niemrawa i ostatnio dowiedziałam się ze jestem „ przydzumiona”. Nie pamietam kiedy czułam radość ostatnio. Kiedy się śmiałam , chyba tylko po alkoholu. Całe życie tak mam. Przeplatane smutkiem i myślami o śmierci. Jest coraz gorzej. A mam już 30stke na karku. Jedyne uczucia jakie odczuwam to smutek i uczucie pustki. Do tego ciagle chce mi się spać i nie mam do niczego motywacji. Do tego przerażająca samotnosc. Co ja mam ze sobą zrobić ? 

[myszak]

Ja też nie mam sił ani energii jestem jak pęknięty balon. Ja mam lepsze i gorsze okresy ale od kilku lat wyraźnie jest gorzej. Wegetuje. Ciągły ból.

Może masz po prostu takie usposobienie? Przeszkadza Ci to? Kazdemu wolno być takim jak chce. Są  ludzie energiczni i flegmatycy. A badania robiłaś? Krew, tarczyca? 

 

[rabbithearted]

Hej, leczysz się, byłaś np. u psychiatry? Robiłaś badania pod kątem jakichś niedoborów, cukrzycy, problemów z tarczycą?

[ala1983]

Tez tak mam, taka niektórych natura, nie ma co się napędzać prochami. Nie przejmuj się.

Ja mimo bólu i tak wole żyć na trzeźwo.

[KotJaroslawa]

27 minut temu, ala1983 napisał:

Tez tak mam, taka niektórych natura, nie ma co się napędzać prochami. Nie przejmuj się.

Ja mimo bólu i tak wole żyć na trzeźwo.

daj sobie spokój z takim gadaniem  to nie jest natura tylko znak że coś w naszej głowie dzieje się niedobrego ! depresja albo jakieś inne zaburzenie ale jak ktoś woli się męczyć zamiast normalnie funkcjonować to przecież zabronić nie mogę   

[ala1983]

Godzinę temu, KotJaroslawa napisał:

daj sobie spokój z takim gadaniem  to nie jest natura tylko znak że coś w naszej głowie dzieje się niedobrego ! depresja albo jakieś inne zaburzenie ale jak ktoś woli się męczyć zamiast normalnie funkcjonować to przecież zabronić nie mogę   

Ja jestem depresyjna juz od dziecka i spowolniona psychoruchowo. Lekami malo osiagnelam - 13 lat brania i 6 lat psychoterapii. Geny chcesz oszukac expercie?

[Agnieszka_Kk]

Ja też mam podobnie. U mnie składają się na to różne czynniki. Zaburzenia depresyjne to jedno, a dwa, że jestem z natury spokojnym człowiekiem. Należałoby rozróżnić zaburzenia od temperamentu/charakteru (nie wiem czy to jedno i to samo). No, ale myślę, że dobrze jest najpierw się przebadać pod kątem różnych chorób. Najpierw radziłabym zrobić dokładne badania krwi, moczu, tarczyca. Nie zaszkodzi chyba też konsultacja z psychologiem/psychoterapeutą, a w późniejszym etapie ewenetualnie z psychiatrą. 

 

[ala1983]

Jest wiele czynników, ale decydujące jest to, z czym przychodzimy na świat. Do autorki- jeśli stan jaki przeżywasz jest nie do wytrzymania, to poszukaj pomocy u specjalisty. A badania krwi, tarczycy itd. skoro piszesz ze masz tak odkąd pamiętasz, uważam ze sa zbędne, ale to do ciebie należy decyzja.

Edytowane 18 Września 2018 przez ala1983

[Kalebx3 Gorliwy]

3 godziny temu, ala1983 napisał:

Geny chcesz oszukac expercie?

cześć Alu (-:

 też bym sie skłaniał do teorii , że koniec końców za większoscią przypadłości psychicznych lęzy nieprawidłowo praca genów , ewe. ich wadliwa budowa . Druga sprawa to dom rodzinny , szkoła , ogólnie wychowanie w domu i to jak w tym domu się czujemy , więzi wspólnota /

 Trzecia to niezaleczone traumy ., lub traumy trwające nadal .

 A leki ? 

 Leki pomagają , kto pozwala sobie nimi pomóc . Kto jest na nie z Nimi , musi szukać innych rozwiązań . Choroba to choroba , a cierpienie to tylko jej owoc informujący nas ,że trzeba coś z tym zrobić .Można się nie leczyć i też samo może przejść . Jak kto woli , jakby jeszcze na to nie spojrzeć radziłbym nie zaleczać smutków i wszelakich bolączek  narkotycznym syfem, dopalaczami , alkoholem , etc . To co przed chwilą wymieniłem( trutki ) nie służy poprawie zdrowia , a jeśli już przyjemności to tylko takie , które potem , w konsekwencji nie przynoszą smutku i wyrzutów sumienia  ,,, długów finansowych i całej reszty niedobrego .

 Dużo by o ty, gadać ,,,,najlepiej do mądrego psychologa / psychpterapeuty , specjalisty , a  potem ewentualnie ( każda osoba , kążdy przypadek jest inny i wymaga innego leczenia ). Temat i tak mocno niewyczerpany , albowiem z każdą chwilą może pomagać mam co innego , Ustruj znajduje sie w " ciągle w ruchu ".

[KotJaroslawa]

3 godziny temu, ala1983 napisał:

13 lat brania i 6 lat psychoterapii

nie uważasz że coś w tym leczeniu było nie tak ?  ja też mam od dziecka depresję nawracającą, zaburzenia nerwicowe wszelakiej maści i uważam że gadanie że taka nasza natura tylko pogłębia ten stan że nie ma nadziei , tak nie można   

3 godziny temu, ala1983 napisał:

Geny chcesz oszukac expercie?

tak, jestem ekspertem xD oszukałem geny  zrzuciłem 70 kilo zmianą swoich nawyków żywieniowych  

[Kalebx3 Gorliwy]

38 minut temu, KotJaroslawa napisał:

zrzuciłem 70 kilo zmianą swoich nawyków żywieniowych

 

KOTJarosława , 

WIELKIE BRAWA I WIELKI SZACUN  zmojej strony za tak heroiczny wyczyn . Schudłeś więcej niż waże ja sam w spodniach i koszul

#męczyć zamiast normalnie funkcjonować to przecież zabronić nie mogę  

daj sobie spokój z takim gadaniem  to nie jest natura tylko znak że coś w naszej głowie

dzieje się niedobrego ! depresja albo jakieś inne zaburzenie  ale jak ktoś woli się #

 

 

Czytałem w mądrej książce ,że bardzo dobrze TYLKO U KOBIET działa antydepresyjnie chęc i możliwość WYGADANIA SIĘ  komuś bliskiemu > Ta strategia zdrowienia polega na uruchamianiu i ożywaniu w mózgu Kobiety ośrodka mowy, który pośrednio wpływa pewnymi szlakami do przedniej strony kory przedniej mózgowej( bodajże lewej strony na łuku ) i tak z pozytywnym ładunkiem pobudza w chorych kobietach zdrowie i równowagę psychiczną .

 Najgorzej - wynika z tego -  dla "depresyjnej" kobiety to milczenie i leżenie w łóżku w dzień . Praca też pomaga , ale tu bym w silnie nasilonych depresjach i lękach podchodził bardzo mocno z wyczuciem  , delikatnie . 

 

Edytowane 18 Września 2018 przez Kalebx3 Gorliwy

[Gość weltschmerz]

Jesteś pewien, że działa to tylko u kobiet?

@KotJaroslawa szacun za te 70 kilo.

[ala1983]

KotJarosława - nie uważam ze coś bylo nie tak. Leki uratowały mi życie , z biegiem lat nauczyłam się radzić sobie bez nich, zamieniając to na terapię. A od roku już bez trzymanki, co juz uważam za wielki sukces. W ciężkich przeżyciach pewnie będę musiała wrócić do leków, bo zawsze będę słaba psychicznie - taki los, głową muru nie przebijesz. Zrobiłam co mogłam w tym kierunku a resztę trzeba zaakceptować.

Cześć Paweł :)

[KotJaroslawa]

@weltschmerz najgorsze były pierwsze miesiące po odstawieniu słodyczy które pochłaniałem tonami wcześniej, zamieniłem je na owoce i teraz nawet mi na myśl nie przychodzi aby do nich wracać (słodyczy w sensie), wystarczy wspomnienie do czego nałóg cukrowy mnie doprowadził i chętka na czekoladkę i inny frykas mija momentalnie  

[Elme]

Ja w ogóle nie mam energii i siły do życia. Czuję się po prostu pusto. Nic mnie nie cieszy. Zero radości.

[Gość]

No to jest nas trzech. Ja biorę fluo od 6 tygodni, może doda mi tej upragnionej energii, której mam -1. Kiedyś sertralina się sprawdziła w tej materii znakomicie, więc trzymam się tej myśli, że już byłem kiedyś w identycznym stanie i z niego wyszedłem z pomocą SSRI i SNRI, jeżeli fluo nie zadziała to wracam właśnie na sertralinę.

[Kalebx3 Gorliwy]

W dniu 18.09.2018 o 20:16, weltschmerz napisał:

Jesteś pewien, że działa to tylko u kobiet?

pewien nie jestem ,,, 

 u kobiet czytałem ,ze to działa . Pisał to ktoś kto sie zna na depresjach i ich leczeniu .

 Mi rozmowa ( jako facetowi )na depresje  nie pomaga , wręcz jest dla mnie wtedy męka i katorgą . 

--- jedyne co mi wtedy pomaga to wejście do swojej " jaskini " i ,żeby mnie kużwa nikt nie dotykał i nie pocieszał pustymi słowami . 

[Gość weltschmerz]

Pewnie w większym stopniu to kwestia osobowości i charakteru niż płci.

Ja nie mam nic przeciwko zwierzaniu się, pod warunkiem, że ufam drugiej osobie i nie jestem pouczany, bo tego nienawidzę.

[forma1]

Mam tak samo, odkąd uświadomiłem sobie, że nie można wszystkiego w sobie zmienić. Po prostu człowiek ma naturalne ograniczenia (mam tu na myśli procesy poznawcze i inteligencję) i żadna praca nad sobą nie przyniesie zamierzonego efektu.  Niestety nie w każdym przypadku jest tak jak z chodzeniem na siłownie, że dzięki treningowi każdy może wyglądać tak jak to sobie wymyślił. Niemoc wysyca całą energie z człowieka. Skąd czerpać motywację do działania jeśli wiadomo, że i tak zawszę  będziemy tacy sami i każde nasze starania na poprawę pójdą na marne.

Edytowane 1 Października 2018 przez forma1

[Białoczarna]

Nie pamiętam bym kiedykolwiek się cieszyła zawsze towarzyszył mi lęk?

[Zaia]

Powinnaś iść do psychologa zweryfikować czy jesteś chora na depresję. Bo to, co napisałaś wskazuje właśnie na depresję.