Ucieczka w świat książek, muzyki itp..

[Saliach]

Zdarza się Wam czasem uciekać od rzeczywistości?

Ja czasami na kilka godzin potrafię odizolować się od świata.. właczam muzyke i zatapiam się w książke.. to pomaga, bo zajmuje myśli.

Czasami pisze wiersze, opowiadania i nikne z tego świata..

 

Jakie Wy macie sposoby? Filmy? Gry? Sport?

[K.]

Trudno tutaj mówić o sposobach, może dlatego, że mnie rzeczywistość z reguły nie przeszkadza.

Ale jedyne co może mnie od niej odciąć to muzyka i ramiona mojego M.

To może i banalne, ale tak właśnie jest.

Wtedy tracę kontrolę nad czasem, nad wszystkim i nie ma mnie.

[Alexan]

Ucieczka? Sposób na nią?

Wchodzę na strych, tam nikt nie wchodzi. Siadam w fotelu i wpatruję się w wielkie okno, które jest w dachu. Mam tam koc, zawsze nim owinięta, biorę ze sobą zeszyt, może to nie pamiętnik, ale jest w nim dużo moich przemyślan.. Zapisanych w postaci wiersza. Wtedy odcinam się od świata, czytam to wszystko lub piszę nowe. Tak o, gdy jest mi bardzo źle.. Ostatnio, często tam przesiaduję..

[Saliach]

W ramionach mojego T. to ja w ogóle nie wiem na jakim świecie jestem, tyle tylko, że przez moje lęki i nerwice moge go stracić, a wtedy ten świat się zawali

 

 

//Alexan, też bym chciała mieć takie swoje miejsce..

[Alexan]

Ja je znalazłam w własnym domu.. Może i Ty znajdziesz..

Kiedyś, był to mój pokój.. Znaczy, kiedyś takim miejscem był mój pokój..

[anonim]

Trening karate, chociaż na ten czas zapominam o świecie, a jak są walki(a są zawsze )To już w ogóle jestem w 7 niebie :) gorzej jak złapię kontuzję bo zaczyna mi wtedy kompletnie odbijać, przykładowo teraz ledwo co łażę, a chciałbym sobie poćwiczyć w domu :/ nie wiem co ze sobą zrobić jak nie mogę ćwiczyć :/

[Alexan]

Może poszukaj w czym jeszcze znajdziesz ukojenie?

[Gość]

Takim sposobem jest już wspomniana muzyka.Nie wytrzymałabym w autobusie w drodze do szkoły bez słuchawek w uszach A w domu,pomaga mi gra na kurniku w literaki(wciąga) Lub także książki.Najlepiej fantasy

[Saliach]

Ostatnio uciekam w "Kroniki wampirów" Anny Rice

 

//Alexan zbyt wiele przeprowadzek żeby odnaleźć własny kąt

[Gość]

znam to, mam kupe zainteresowan, ksiazki, muzyka, internet, filmy, taki escapizm, wszystko aby tylko uciec od p*******j rzeczywistosci, najgorsze jest, to ze kiedys postanowie zupelnie uciec, myk i mnie nie bedzie

[Alexan]

Saliach

Z tego co widzę, znajdujesz ukojenie w książkach.. To dobrze..

 

I reszta.. Jak widać, znajdujemy ukojenie w podobnych rzeczach.. Muzyka, książki.. No i kurnik, który jest i moim nałogiem :)

[Brunhilda]

Mi też książki pomagają. I jeszcze gra na pianinie: jak mi bardzo źle, to uczę się nowych utworów. To wymaga wielkiego skupienia, więc trochę zapominam o moim bólu. No i sport też jest dobry, najbardziej lubię bieganie i jazdę na rowerze (szkoda, że pogoda teraz taka kiepska...)

[Alexan]

No tak.. Czyli mamy już tak dużo rzeczy które Nam pomagają..

- muzyka

- książki

- gry

- sport

- instrumenty

- własne zakątki..

[Brunhilda]

No i jeszcze... sprzątanie! Jest wyczerpujące, prawie jak sport I w wysprzątanym, pachnącym pokoju człowiek lepiej się czuje. I ma satysfakcję, że mu się udało za to zabrać i doprowadzić to do końca :)

[Alexan]

Właśnie tak :)

[zimbabwe]

Przyznam się że piszę wiersze, nawet parę z nich poszło do jednego tomiku - zbiorowego pokonkursowego ale zawsze - i co ciekawe te które piszę w momentach jak nachodzi mnie lęk albo już po tym to właśnie te wiersze inni uważają za najlepsze.

[Alexan]

To prawda.. W takich chwilach.. To przychodzi samo z siebie.. A tak gdy chcesz napisać, to nic Ci nie wychodzi..

[Gość]

Też pisałam wiersze,jakieś kilka bazgrołów.I dokładnie wtedy kiedy było mi źle.Wtedy jest łatwiej,bo dużo emocji,które można przelać na papier.

[Alexan]

Ja piszę do dziś..

[Brunhilda]

Ja wierszy pisać nie potrafię, ale piszę pamiętnik, pomaga mi spojrzeć z dystansu na moje problemy.

[Zagubiony148]

pisze opowiadania ktorych nikt nie czyta

[Alexan]

To pomaga.. Pisanie, nie ważne czego.. Ale pisanie..

Nawet takie zwykłe pisanie tu, pomaga

[bezmuzg]

eskapizm to jedno: możliwość przeżywania w odosobnieniu tych wszystkich emocji, które możnaby przeżyć w kontaktach z innymi ludźmi, albo eskapizm jako zapomnienie o kontaktach i relacjach z innymi, ucieczka od innych ludzi i od emocji które te kontakty powodują. Ucieczki są dobre, byleby pamiętać, że kiedyś trzeba wrócić. A co do własnej twórczości, to nie ma nic piękniejszego....

[sbb88]

pomaga też granie na gitarze..

 

http://www.wrzuta.pl/audio/kV8KEWqczu/

 

dzis sie tak czułem...

[Brunhilda]

Ucieczki są dobre, byleby pamiętać, że kiedyś trzeba wrócić.

 

Zgadzam się. Często ucieczka i samotność są potrzebne i dobre, i pomagają odzyskac równowagę ale w którymś momencie to zaczyna szkodzić. Łatwo przegapić ten moment, i się wkopać w jakieś nieprzyjemne stany, na własne życzenie właściwie. Grunt to umiar :)