Osobliwe "ŚWIRY"

[akwen]

Dla mentalności "dawny katolicyzm" "jawi się strasznie przez ekskluzywizm i rygoryzm".

 

Jeśli Twoja mentalność jest równie ekumeniczna i tolerancyjna, a zarazem przywiązana do katolicyzmu, niech zainteresuje się kościołem posoborowym, powinno ją to nieco uspokoić.

[take]

Doktryny kościoła posoborowego bywają odbierane bardzo źle przez tradycyjnych katolików.Nawet moi rodzice poczęli się po Soborze Watykańskim II. Doktryny przedsoborowe jawią się mojej mentalności jako "wkładanie wielkich ciężarów na biednych ludzi", jako coś złego.

 

Wizja zbawienia w Kościele przedsoborowym strasznie przeraża moją mentalność. Moja schizoautystyczna mentalność ma bardzo złe zdanie o mentalności przedsoborowej.

[akwen]

Doktryny kościoła posoborowego bywają odbierane bardzo źle przez tradycyjnych katolików.Nawet moi rodzice poczęli się po Soborze Watykańskim II. Doktryny przedsoborowe jawią się mojej mentalności jako "wkładanie wielkich ciężarów na biednych ludzi", jako coś złego.

 

Wizja zbawienia w Kościele przedsoborowym strasznie przeraża moją mentalność. Moja schizoautystyczna mentalność ma bardzo złe zdanie o mentalności przedsoborowej.

 

Owi tradycyjni katolicy stanowią garstkę, czy ta garstka reprezentująca wszystko, co Twoja mentalność potępia, stanowi aż tak duża przeszkodę?

[take]

Ale to właśnie tradycyjni katolicy najprędzej będą zwracać szczególniejszą uwagę na dogmaty dawno temu ustanowione, np. mówiące o niezbędności chrztu do zbawienia.

[akwen]

Ale to właśnie tradycyjni katolicy najprędzej będą zwracać szczególniejszą uwagę na dogmaty dawno temu ustanowione, np. mówiące o niezbędności chrztu do zbawienia.

 

Powtarzam, ta garstka przywiązana do sakramentów i starych rytów nie powinna stanowić przeszkody dla Twojej mentalności, owa garstka wierzy we wszystko co Twoja mentalność potępia.

[take]

Ale ta "garstka" zwraca szczególną uwagę na nieomylne nauczania z przeszłości.

 

Moja biedna natura chciałaby, żeby wizja zbawienia wyłaniająca się z ich tekstów nie była prawdziwa. Mentalność "odrzuca" tradycyjną koncepcję Piekła w ogóle. Jestem słaby i grzeszny, ale nie chciałbym trafić do Piekła.

[akwen]

Ale ta "garstka" zwraca szczególną uwagę na nieomylne nauczania z przeszłości.

 

Moja biedna natura chciałaby, żeby wizja zbawienia wyłaniająca się z ich tekstów nie była prawdziwa. Mentalność "odrzuca" tradycyjną koncepcję Piekła w ogóle. Jestem słaby i grzeszny, ale nie chciałbym trafić do Piekła.

 

Powtarzam, jeśli poglądy owej garstki przeszkadzają Twej mentalności bądź naturze, po prostu je zignoruj. Tak jak ignoruje się niektórych ludzi w codziennym życiu. Nie dlatego, że im się nie współczuje lub nie miłuje, jak każdej innej istoty. Niektórzy nie uczą się na błędach, a po co niepotrzebnie szkodzić swemu zdrowiu?

[take]

Dla mentalności poglądy takie jak jansenizm, kalwinizm, supralapsarianizm, infralapsarianizm to coś wyjątkowo szatańskiego, "wyjątkowo faryzejskiego", gorsze od pogaństwa i ateizmu wręcz, bo obraz Stwórcy, jaki się z nich wyłania, "zachęca moją naturę do bluźnienia i nienawidzenia Stwórcy". A Stwórca w tych doktrynach jawi się mojej mentalności jako Ktoś nieskończenie gorszy od Szatana.

[akwen]

Dla mentalności poglądy takie jak jansenizm, kalwinizm, supralapsarianizm, infralapsarianizm to coś wyjątkowo szatańskiego, "wyjątkowo faryzejskiego", gorsze od pogaństwa i ateizmu wręcz, bo obraz Stwórcy, jaki się z nich wyłania, "zachęca moją naturę do bluźnienia i nienawidzenia Stwórcy". A Stwórca w tych doktrynach jawi się mojej mentalności jako Ktoś nieskończenie gorszy od Szatana.

 

Z mądrych słów podanych przez Ciebie kojarzę jedynie kalwinizm.

 

Kalwinizm zawiera pewne niemądre twierdzenie. Mianowicie utożsamia sukces materialny z korzystną predestynacją wyznaczoną przez Pana. Można być bogatym łotrem, którego zjada własny strach i nikczemność, chociaż ma doczesności pod dostatkiem, wcale nie musi być przy tym zadowolony ze swego życia. Skarbu nie zabierze ze sobą po śmierci, będzie miał nawet problemy z przekazaniem ich komuś, kto tego nie zmarnuje, bo źli i nieszczery ludzie przyciągają innych złych i nieszczerych ludzi.

[take]

Moją mentalność w religiach "drażni" surowość, wymagania, "srogość". Obłuda jakoś mojej mentalności nie oburza, za to "oburza" ją karanie w srogi sposób biednych grzeszników. Torturowanie jawi się jej jako coś SZCZEGÓLNIE obrzydliwego, a tortury z wyroku Stwórcy dla mentalności jawią się "wybitnie obrzydliwie", więc nie chce ona wierzyć w żadne męki piekielne czy nawet czyśćcowe.

[take]

Nie mogę godzić się na wszystkie myśli, które mi przychodzą do głowy, bo wiele z nich nie jest dobrych. Refleksje, jakie mnie nachodzą, są bardzo "antyreligijne"... Nie chciałbym trafić do Piekła. Nie chciałbym nawet, aby ktokolwiek tam trafił. Natura buntuje się przeciwko istnieniu Piekła. Cierpienie "darzy" szczególną nienawiścią.

[mark123]

Myślę, że moje emocje wobec ojca mogą mieć psychotyczne podłoże.

Mam "porypany", lęk, że on może mnie mocno pobić lub zabić. Kiedyś byłem pewien, że to tylko irracjonalny lęk, a teraz coraz częściej "rozkminiam", że ojciec naprawdę wkrótce zrobi mi krzywdę. Może urojenia się nasilają.

Moja nienawiść do ojca również jest "porypana", to "chore", że miewam pragnienie "psychopatycznej" agresji wobec ojca, to nie wygląda na "zwykłą" nienawiść.

Nachodzą mnie także podejrzenia, że to była celowa zagrywka ojca przeciw mnie, że pozwolił matce na wychowanie mnie na ciapę i ciepłą kluchę, żeby mógł teraz łatwo wywoływać we mnie panikę i napawać się moim przerażeniem i żebym ogólnie był słaby w życiu, że od moich narodzin pragnął tego. To też mogą być jakieś urojenia.

[take]

To wygląda mi nawet bardziej urojeniowo niż moja "skrajna ostrożność" wobec obcych. Moja natura "woli nie ryzykować" bliższego kontaktu z nimi, nie czuję wobec nich wrogości czy nienawiści.

[mark123]

Mój lęk przed ojcem sprawia mi wrażenie "odpornego" na "oswojenie" z silną tendencją do dalszego narastania. Za jakiś czas mogę w domu bez przerwy czuć się jak na polu z tykającymi bombami.

[take]

Może w twojej mentalności jest jakby urojenie, że ojciec chce cię skrzywdzić, odporne na twoją argumentację i ocenę krytyczną? Czyli że coś sobie jakby "wymyśliło", iż ojciec chce ci zrobić krzywdę, i nie ustępuje mimo krytycyzmu wobec niego?

[mark123]

Może przy zaburzeniach psychotycznych sytuacje dnia codziennego jakoś wpływają, co będzie "obiektem urojeń". 6 lat temu pewnego dnia doszło do trochę ostrawej sprzeczki pomiędzy rodzicami, dostałem ataku paniki i potem mój ogólny lęk przed ojcem zaczął narastać, wcześniej był znacznie słabszy i w miarę "stabilny".

[take]

Nie przypominam sobie, abym kiedyś w życiu doświadczył ataku paniki. Ja ogólnie mężczyzn "boję się" bardziej niż kobiet, bo są silniejsi, zdają się być agresywniejsi i niebezpieczniejsi.

[mark123]

Ja łącznie miałem 6 razy atak paniki, 3 razy "obiektem wywołującym" był ojciec, a 3 razy był to nagły atak ogólny (bez "obiektu wywołującego").

Też mam większy lęk przed mężczyznami niż przed kobietami. Odwrotnie jest ze wstydem, bardziej mam wstyd wobec kobiet niż wobec mężczyzn.

[mark123]

Ostatnio częściej "dostrzegam znaki" celowej wrogości psów, a także ich właścicieli wobec mnie.

I pomyśleć, że kiedyś chciałem mieć psa, dobrze że to nie doszło do skutku, bo teraz pies w domu działałby na mnie dosłownie jak płachta na byka.

[take]

Dziś byłem w środowiskowym domu samopomocy ze skierowaniem od psychiatry, nieco tam rozmawiałem, powiedzieli o tym, że będzie potrzebna rozmowa z rodziną i kontakt z lokalnym ośrodkiem pomocy społecznej (czy coś takiego), a tego chciałbym uniknąć.

[take]

Może wyglądać na to, że nie mam nawet "siły" na pisanie postów.

Od ubiegłego miesiąca biorę olanzapinę (5 mg na dobę) poza 30 mg paroksetyny.

[one man show]

Domy Środowiskowe powinny się nazywać miejscem wykluczenia społecznego zbędnych społecznie elementów

[Gość]

one man show, i tu się z Tobą zgadzam.

[one man show]

one man show, populista

[take]

Problemy religijne. To, co od dawna u mnie jest. Miałem niedobrą sytuację, w wyniku której doszło do ejakulacji, boję się, że byłem wtedy świadomy i że popełniłem grzech ciężki. Szkoda, że do polucji doszło w stanie, gdy czułem, co się ze mną dzieje. Może to był półsen? Może przynajmniej ta problematyczna sytuacja zaczęła się na niejawie? Pewien ksiądz nie chciał mnie wyspowiadać, bo tak często byłem u niego na spowiedzi i kazał czekać dwa tygodnie. Nie chce mi się zbyt dużo modlić.