Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
jeremiaszek

Prosto z otchłani

Rekomendowane odpowiedzi

Witam. Na wstępie zaznaczę, że to będzie dosyć długie przywitanie i będzie sporo odniesień do religii, wiary, Boga. Więc jak ktoś tego nie trawi to proszę po prostu to przemilczeć. Może są to śmieszne przemyślenia, ale nic na to nie poradzę, wiara jest dla mnie ważnym składnikiem. Nie chcę nikogo nawracać i nie chcę być nawracany.

 

Jako mały dzieciak (od komunii z jakieś pięć lat) byłem ministrantem. I przez ten okres dużo się nasłuchałem tych wszystkich pierdół lub mądrości jak kto woli. W tym wieku mój umysł chłonął jak gąbka (później się zresztą przekonałem, że mój umysł cały czas dużo przyswaja) niestety dla mojej zguby. Na przykład dowiedziałem się, że można grzeszyć myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem. W końcu zrezygnowałem, na długi czas rozstałem się z Bogiem. Minęło liceum, w którym zacząły się moje pierwsze problemy spowodowane nieśmiałością, fobią społeczną, osobowością schizoidalną, osobowością schizotypową (tyle już miałem diagnoz, niepotrzebne skreślić). Ale ja nie o tym, bo wydaję mi się, że to jest problem do przeskoczenia.

 

Dopiero na studiach zaczęły się prawdziwe problemy. Ukochana nerwica natręctw. Na początku niewinnie, że chcę kogoś uderzyć lub powiedzieć coś chamskiego chociaż wcale tego nie chciałem. Wszystko się zbiegło mniej więcej z powrotem do wiary w Boga, ale już w zmienionej formie, niezbyt katolickiej. I tak nerwica zaczęła ewoluować. Myśli typu zatłuc kogoś młotkiem, poderżnąć gardło, zepchnąć z wysokości były na porządku dziennym. W obecnym momencie chyba doszedłem już do końca tej drogi. Nie wyobrażam sobie, żeby istniały gorsze rzeczy niż te, które mnie nawiedzają. Jakbym je opisał to sami byście mi podali linę i drzewo, na którym mam się powiesić. Teraz nie mam nawet wytchnienia we śnie, bo nawet tam te wszystkie chore wynaturzenia mnie odwiedzają. Osobiście myślę, że to wszystko od horrorów, które uwielbiam oglądać.

 

A po co wplotłem do tego religię? Dlatego, że po prostu uważam się za złego człowieka, bo można grzeszyć też myślą. Po parokrotnym pobycie w szpitalu psychiatrcznym, dwóch terapiach i wielu lekach których nazw nawet nie pamiętam przyszedł czas na powrót do kościoła. Jak trwoga to do Boga. Ale nie ma tak łatwo. Mogę wytrzymać słownie 10 minut w kościele. Od razu po przekroczeniu progu załączają mi się bardzo schizowe myśli profanacyjne, ręce zaczynają mi się trząść. Parę razy wytrzymałem cała mszę i to był dla mnie na prawdę wielki wyczyn. Czuję, że moja osoba beszcześci kościół.

 

Sam już nie wiem w co wierzę. Wierzę w niebiańskie życie po śmierci, bo nie chciałbym przestać istnieć, a z drugiej strony nie chcę ogzystować z tymi natręctwami. Wierzę w piekło, bo uważam, że niektórzy na nie zasługują. Z kolei nie chcę, żeby istniało, bo mogę tam trafić. Wierzę w koniec naszej wędrówki po śmierci, bo skończą się wszystkie problemy.

Po obejrzeniu jednego filmu, myślę, że spotyka mnie kara za wszystkie moje uczynki. Nie jestem żadnym zwyrodnialcem, ale życie ma wiele odcieni szarości. Moja barwa jest zdecydowanie bliżej czarnej niż białej.

 

Gratuluję i dziękuję wszystkim, którzy dotarli do końca moich wypocin.

A i znalazłem jeden sposób, który rozwiązuje ten problem - alkohol. Ale wiadomo, jak się może skończyć leczenie w ten sposób. I to by było chyba na tyle.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Siema.

Dość ostro siebie potraktowałeś... Jeżeli mam się wypowiedzieć zgodnie z moim myśleniem to powiem Ci, że nie do końca masz rację. Jestem człowiekiem płytkiej wiary. Wierzę gdy dopiero coś dotknę, zobaczę. Ale mimo wszystko chciałbym żeby Bóg istniał.

Smutne jest Twoje myślenie - stawia Cię to w świetle, że stajesz się realnym zagrożeniem dla innych z Twoim myśleniem. Ale ufam Tobie i myślę, że dobry z Ciebie człowiek. Może Cię nie pocieszyłem, ale trzymam kciukasy!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

O prorok Jeremiasz to wróży tylko spustoszenie. :D

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

jeremiaszek, :papa:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Hej jeremiaszek :smile:

 

Też byłem od najmłodszych lat indoktrynowany przez religię katolicką. Myślę, że trochę mi to zaszkodziło. U Ciebie też widać, że religia Ci szkodzi. Poczucie winy związane z przeświadczeniem, że grzeszysz myślą, że jesteś złym człowiekiem jest destrukcyjne. Obniża Twoją samoocenę. Często nie mamy wpływu na to jakie myśli pojawiają się w naszych głowach. Dzieje się to np. automatycznie pod wpływem bodźców zewnętrznych/wewnętrznych, przez tłumione emocje itd. Nawet jeśli pojawiają się u Ciebie myśli negatywne to dopóki nie wcielasz ich w życie to nie robisz nic złego. Myślę, że jesteś dobrym człowiekiem i wierzę, że uda Ci się przezwyciężyć swoje problemy. Tego Ci życzę :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×