Samotność

[Follow_]

może brzmi jak bullshit...

ale patrz idziesz na randkę i rozmawiacie i druga strona pyta się: jakie masz pasje?

a ja mówię: wiesz, przez ostatnie 6 lat chorowałam na depresję i w sumie jedyną pasję jaką przejawiam to do cięcia się...

 

facet mówi: ee to idę do łazienki...

ale wychodzi głównymi drzwiami...

(nie miałam takiej sytuacji ale tak to sobie wyobrażam )

 

....

nie chce komus walić z grubej rury z czego to wynika,

nawet jak zacznę tłumaczyć to ta druga osoba może tego nie zrozumieć...

i nie chcę by ktoś patrzył na mnie przez pryzmat choroby

nie chcę już jej, chcę się tego świństwa pozbyć, nie chcę by dominowało mi życie...

 

....

z pasjami jest tak, że przez chorobę muszę przystopować...

i wtedy włączam opcję minimum - praca dom...

pasje są jak się czuję trochę lepiej... czyli mniej więcej od lipca tego roku

ale jest jakiś pozytyw!!!

zaczęły mnie kręcić gry planszowe na nowo...

reszta przyjdzie z czasem, jestem dobrej myśli...

 

zaczęłam myśleć o operacji plastycznej i generalnie trochę inaczej na siebie patrzę...

więc może będzie lepiej...

[Arhol]

Czyli to choroba ci uniemożliwiła cieszenie się z tego czy ich sens,to jest różnica D:

Może szersza perspektywa nie zmieni rzeczywistości,ale choć pomoże w samosądzie

[Follow_]

Czyli to choroba ci uniemożliwiła cieszenie się z tego czy ich sens,to jest różnica D:

Może szersza perspektywa nie zmieni rzeczywistości,ale choć pomoże w samosądzie

 

nie rozumiem...

[Arhol]

Czyli to choroba ci uniemożliwiła cieszenie się z tego czy ich sens,to jest różnica D:

Może szersza perspektywa nie zmieni rzeczywistości,ale choć pomoże w samosądzie

 

nie rozumiem...

Z powodu choroby odrzuciłaś swoje pasje i zaineresowania,nie dlatego że ich w ogóle nie masz,to zaś zmienia trochę perspektywe spojrzenia na siebie,chyba.

O to mi chodzi.

[Follow_]

Ok już kumam...

perspektywa, perspektywą... ale nie da się wszystkiego zwalić na chorobę...

mimo wszystko w środku to jesteśmy my, nikt nie przejmuje nad tym kontroli

jest nam źle i tylko my to możemy zmienić by było lepiej...

 

Nie mogę przestać mieć do siebie żalu, że to choróbsko mnie z tego wytrzebiło...

Kiedyś lubiłam podróżować...

teraz podróż z jednego miasta do drugiego przyprawia mnie o ataki paniki...

 

edit:

i bez względu na to czego to było przyczyną skutek jest ten sam: nie mam pasji, zainteresowań

Edytowane 12 Października 2014 przez Gość

[devnull]

Ja nie spotykam się z ludźmi bo nie czuję się pewnie kiedy choć jakiś drobiazg mnie smuci.

Podświadomość nakazała mi, że mogę się spotykać z ludźmi tylko wtedy kiedy czuję się dobrze,

mam już 31 lat i wiele osób zwala winę na lenistwo, a ja nie chcę by ktoś mnie pouczał,

prawił morały, żebym się wziął w garść.

Kiedyś nawet w depresji się spotykałem, teraz nie mam odwagi, jestem facetem i presja społeczna

zabrania mi się smucić/płakać itp.

 

TO JEST ZABRONIONE.

Bo niejednokrotnie ludzie chcąc mi pomóc, szkodzili.

Więc wolę samotnie ale pewnie.

Ograniczam się do internetu.

[samotnastudentka]

Ja zawsze uwielbialam gotowac, sluchac muzyki, bylam bardzo ciepla osoba. Bylabym idealna partnerka. Lata leca, a ja spedzam czas w samotnosci, odrzucam to, co sprawia mi przyjemnosc - bo po co tak, w pojedynke...

[zmęczona_wszystkim]

może brzmi jak bullshit...

ale patrz idziesz na randkę i rozmawiacie i druga strona pyta się: jakie masz pasje?

a ja mówię: wiesz, przez ostatnie 6 lat chorowałam na depresję i w sumie jedyną pasję jaką przejawiam to do cięcia się...

 

Odstrasza, odstrasza takie podejscie. Jesli na jakiejś randce / spotkaniu wspominałam i to dość delikatnie, że takie tam problemy mam, bo akurat z kontekstu to wynikało, to już tej osoby drugi raz nie widziałam Pomimo tego zawsze jakiś temat do rozmowy był, bo jak to osoba z niską samooceną czułam się zawsze zobowiązana do podtrzymania konwersacji, zabawienia drugiej osoby, żeby nie poczuła, że zmarnowała czas na mnie.... chore to było postępowanie.

 

Ale to prawda, że trudno mówić o czymś z pasją, skoro tej pasji i energii życiowej nie ma, skoro to, co cieszyło dawniej, teraz już tak nie cieszy, a problemy zdominowały każdy aspekt życiowy i wydają się tak nieodłącznym elementem codzienności, ze az dziwi, ze ktoś odbiera to inaczej

[Łapa]

Dzisiaj jest jeden z tych dni, kiedy czuję się bardzo samotny.

[hank.m]

Łapa, Czy też oglądasz House of Cards ?

[Łapa]

hank.m no ba :)

[samotnastudentka]

Och, uwielbiam House of Cards. Koniecznie musze sie wybrac na nowy film Finchera do kina, tylko nie mam z kim

[Łapa]

Koniecznie musze sie wybrac na nowy film Finchera do kina, tylko nie mam z kim

 

Ja już się przyzwyczaiłem do chodzenia samemu do kina, ma to swój klimat, zwłaszcza w godzinach porannych.

[Smutny_clown]

Ja do kina chodzę tylko samemu, tak jest najlepiej

 

Ogólnie stwierdziłem ostatnio, że jestem tak przyzwyczajony do mojej samotności, że jakbym znalazł sobie kogoś to nawet nie wiedziałbym co mam robić...

[samotnastudentka]

Tez tak miewam. Od wielu lat jestem jak na wygnaniu, mam kontakt tylko internetowy. Jak juz ktos sie do mnie zbliza, to unikam jak ognia i chowam sie w domu. A potem rycze z samotnosci...

[Arhol]

Też od lat chodzę sam do kina,zwykle jeszcze 2-3 rzędy dalej od ludzi...popkorniarze i komentatorzy to zmora

[samotnastudentka]

Ja bym chyba taki samotny seans porzadnie odryczala w domu!!

[Follow_]

akurat lubie chodzic sama do kina... nie musze nikogo namawiać, pytać, przekonywać...

jedyne co musze ogladac w towarzystwie to horrory

 

 

...

 

czemu od 2 dni mysle o bylym ;/

[Smutny_clown]

Właśnie Ci co przychodzą do kina się nażreć to najgorsi są

 

samotnastudentka, też tak czasami mam, że wolę nie wychodzić z ludźmi gdzieś, a później smutek, że samotność...

[hank.m]

Łapa, Nie masz się czym przejmować, ja już mam tak od kilku lat. A nawet napiszę, ostatni raz w kinie byłem w 2007 roku.

[Arhol]

Szukając + tam gdzie ich prawie nie ma..

Pamiętajcie,mamy...

internety!

I...ten wątek,gdzie można wspólnie pobojceć nad obsranym losem

[Bipolarny]

Ja przed Chad byłem duszą towarzystwa...W reemisji w sumie podobnie ale nie do końca bo przy lekach i Chad nie wszystko można (alkohol,częste imprezy,.Ale w chodzeniu do kina samemu nie widzę nic złego po co siedzieć i się użalać nad sobą na chacie jak się chcę coś fajnego obejrzeć to myślę że wcale nie trzeba do tego towarzystwa.Jak chcą z Tobą iść to fajnie będzie raźniej a jak nie to sam pójdę obejrzę fajny film a Ty żałuj

[Pieprz]

Ah poszedłbym se do kina na jakieś odlotowe sci-fi.

Fajnie że w przyszłym roku nowe star wars, może forumowe wyjście?

[Gość]

Ja bym chyba taki samotny seans porzadnie odryczala w domu!!

 

chodzenie samemu do kina to jedna z przyjemniejszych rzeczy, nikt cię nie rozprasza i nie musisz się dzielić prowiantem

[Gość]

Tak bardzo samotność