najadam się, a potem prowokuję wymioty

[bieszczadniczka]

To już kolejny mój problem, nie jest ze mną dobrze..

Od jakiegoś miesiąca do depresji doszła kolejna sprawa.

Po każdym posiłku, który uznam za zbędny lub zbyt kaloryczny, lecę do ubikacji i prowokuję wymioty. To silniejsze ode mnie. Potrafię też kupić sobie coś słodkiego, zjeść to i historia się powtarza. Dziś kupiłam sobie 2 pszenne bułki, posmarowałam dużą ilością masła i miodu. Zjadłam to mimo, że nie byłam głodna. A potem znów wymioty. Wykańcza mnie to, ale nie mogę tego powstrzymać. Mam wizytę u psychiatry za 2 tygodnie. Jak sobie pomóc do tego czasu???

[kite]

może ogranicz się do 5 mniejszych posiłków dziennie i staraj się aby nie były zbyt kaloryczne?

[linka]

bieszczadniczka, ale wiesz, ze to się nazywa BULIMIA ?

[bieszczadniczka]

kite, spróbuję tak zrobić.. Postaram się też nie wychodzić do sklepu, tylko poproszę narzeczonego o kupienie potrzebnych rzeczy.

Bulimia.... Nie chcę jej

[linka]

bieszczadniczka, grunt że jesteś świadoma swojej choroby i chcesz się jej pozbyć. Psycholog zapewne ci pomoże. Nie załamuj się - z tego da się wyjść, trzymam kciuki :)

[Gość]

ale przy bulimi je się więcej niż dwei bułki tylko tysiące kcal

mi się wydaje że możesz mieć początki anoreksji bulimicznej

ale to oceni lekarz,my możemy tylko przypuszczać

sama z tego nie wyjdziesz musisz szukać pomocy,ale będzie dobrze i to szybko jeśli to nowość i chcesz z tym walczyć nawet się nie obejrzysz a będzie po kłopocie

[pasazer02]

bieszczadniczka , naszczęście to dopiero początek i fajnie, że już jesteś umówiona, bo może niedługo już nie będziesz o tym pamiętać! oby;) trzymam kciuki:*

[Badziak]

Przebywaj jak najwięcej wśród ludzi. Wtedy nie będziesz miała okazji, żeby wymiotować, nawet jeśli będziesz miała ochotę. Na dodatek zajmiesz się czymś, żeby nie myśleć o wymiotach. A potem czym prędzej do psychiatry i na terapię.

[bieszczadniczka]

Nic nie pomaga

Dziś zeżarłam (tak, to dobre słowo) 6 kanapek z serem, do tego ciastka, które zostały z ostatniej wizyty rodziców i znów to samo..

Jedzenie sprawia mi niebywałą przyjemność, a potem mam wyrzuty sumienia i muszę wymiotować.

Dziś po obiedzie idziemy od razu na kurs tańca.. Może uda mi się dzięki temu utrzymać obiad w sobie.

[Homo ludens]

Miałam coś takiego w wieku jakiś 12-13 lat. Czasami mam jeszcze nawroty czegoś takiego, niestety teraz coraz większe

[bieszczadniczka]

Dziś znów nie dałam rady.. Nie zjadłam dużo. Na śniadanie 1 kanapka, na obiad mała porcja, potem jogurt, na kolację płatki z mlekiem. I 2x wymioty. Teraz nie dość, że mam wyrzuty sumienia po jedzeniu, to jeszcze po wymiotowaniu. Porażka.

[sara.95]

Witam Jestem 16-letnia dzieczyna. Ost. postanowilam z kumpela z lawki wziasc sie za siebie-jak zawsze- ale tym razem wpadlam w pulapke . Wszystko bylo okey do moemnty gdy cos mnie podkusilo by spr prowokowac wymoty. Udalo sie... po ktoryms razie nabralam wprawy i widzialam jedynie dorbe strony-->chudlam i nie malam wzgetego brzucha. To nie trwa dlugo bo moze z 2 tyg ale codzienne wymiotuje a ost kilka dn tosame napady obzarstwa tak jak np w czoraj o polnocy i dzisiaj po poludniu. Mam wrazenoie jakgdyby moj zoladek nie trwail tylko czekal na wymoty bo zauwazam jedzenie zjedozne o wiele wczesniej.... nie wem co o tym myslec co robic.... czy dalam sie jzu zlapac? jak mozna nazwac to moje zachowanie itd?

Sara

[bretta]

ech.. ja mam podobnie.. tylko nie jem prawie nic ale jak zjem cokolwiek to to zwracam jak tylko to mozliwe....

[sara.95]

Tylko ze ja to robie od krotkiego czasu.... ale to prawda... wystarczy ze zjem cokolwiekmi juz mam poczucie winy ze to zjadlam i tylko probuje wymknac sie do lazienki i to zroboc. Przynosi mi to satysfakcje bo wiem ze kcal wyrzuciilam z sb o napewno nie przytyje.

[bretta]

ja też od bardzo krótkiego dlatego próbuje znaleźć coś/kogoś co mi przemówi że to jest cholernie głupie;/

[bieszczadniczka]

Ja dzisiaj byłam u psychiatry. Powiedziałam jej o tych moich napadach bulimicznych. To kurde nie jest takie łatwe - powiedzieć sobie, że to jest złe i skończyć Wg lekarki robię to, żeby rozładować stres, napięcie. A tego jest w mojej głowie całe mnóstwo. Nie umiem tego poukładać. Ale jak nie poukładam, to nadal będę wymiotować. No i co zrobić? Leki lekami, ale problemy same się nie rozwiążą. Wszystko jest takie pogmatwane, a jednocześnie powiązane ze sobą. Jest jakiś problem -> pojawia się depresja -> nie umiem sobie poradzić z napięciem -> rozładowuję to wymiotami -> mam wyrzuty sumienia -> palę milion papierosów, piję alkohol (mimo brania leków) -> wyniszczam organizm -> ...

Boję się

[jaskolka83]

bieszczadniczka, ja tez niestety zauwazylam u siebie podobne objawy

raczej sie nie najadam, ale jak juz zjem jakas wieksza porcje to mysle tylko o tym zeby zwymiotowac. i doskonale zdaje sobie sprawe ze robie to nie tylko po to zeby nie przytyc, ale glownie zeby rozladowac napiecie "oczyscic sie"

[22king22]

to są początki, ja mam to od 12 lat później nawet nie będziesz czuła smaku jedzenia, zjesz co masz pod ręką aż nie poczujesz , że brzuch Ci pęka, a później... nie pozwólcie żeby te skłonności przerodziły się w to z czego ja nie potrafię wyjść tyle lat.. a ten wstyd kiedy ktoś cie na tym przyłapie

[jaskolka83]

boje sie, ale dzis jade do lekarza. mam nadzieje ze ten okaze sie ok ( z poprzedniego po 1 wizycie zrezygnowalam). boje sie tez ze nie wystarczy mi czasu zeby wszytsko powiedziec ...

[22king22]

podziel się prosze tym co powiedział Ci na ten temat lekarz bo ja nie odważyłam się do tego przyznać nigdy przed żadnym

[Gość]

Zjadłam 2 kromki normalnego chleba z masłem, żółtym serem i wypiłam gorące mleko, wystarczyło pomyśleć tylko o tym ile moje śniadanie miało kalorii i już mam odruchy wymiotne, pewnie i tak długo nie wytrzymam i pozbędę się tego.

[agnes92]

mam podobny problem... gdy tylko zostanę sama w domu włączam guzik "nażreć się" i ląduję z głową nad sedesem... ogólnie cierpię na anoreksję, choć ostatnio mam napady obżarstwa w związku ze stresem (studia)... byłam tydzień w szpitalu (3 już hospitalizacja), lecz po tygodniu wypisałam się na żądanie, tak bardzo nie chciałam tracić studiów... a teraz waham się czy dobrze zrobiłam, gdyż tkwię w tym bagnie ciągle tak samo głęboko i nie wiem jak się odbić od dna...

[ekspert_abcZdrowie]

Czasem ludzie nie chorują na "czystą" anoreksję albo czystą "bulimię", a coś pośrodku - anoreksję bulimiczną. Można o tym przeczytać pod poniższym linkiem: http://abcanoreksja.pl/anoreksja-bulimiczna.

[czarnaroza2]

u mnie jest tak ze czasem wytrzymuje bardzo dlugi czas na diecie 300kalorii albo pare dni wcale nie jem a potem mam napady objadania sie i zawsze konczy sie to wymiotami. Obiecuje sobie ze juz nigdy wiecej ale to jest silniejsze. Nie mialam jeszcze odwagi powiedziec o tym psychiatrze.

[bruisedknees]

U mnie było tak,że zawsze jadłam bardzo dużo a po rozwodzie rodziców zaczęłam cierpieć na kompulsy. Potem były tygodnie niejedzenia bądź max. 300-500 kcal przetykane kilkudniowymi całodziennymi napadami. Po zmianie liceum na takie z internatem,w innym mieście przestałam jeść prawie całkowicie na dłuższy dystans. Kiedy moa waga dobiła do 43/44 kg postanowiłam się "ratować" i zaczęłam znów jeść bez umiaru. Takim cudem już drugi rok zmagam się z bulimią. Ważę jakieś 49 kg i raczej nie tyję tudzież waga waha się w granicach 2 kg. Ale to co się dzieje w mojej głowie i to kim się przez to stałam... Nie było warto zaczynać. Straciłam jakikolwiek szacunek do życia i resztki szacunku do siebie samej. W takim trybie nie jestem w stanie funkcjonować nawet w tych najbardziej oczywistych sytuacjach. Wszystko jest podporządkowane wymiotom. Nie mogę spotykać się z nikim,bo nie chcę by ten ktoś dowiedział się o tym wszystkim na co składa się moja wegetacja. Jestem kłębkiem nerwów. Często z bezsilności popadam w histerię i ryczę bądź robię sobie krzywdę.

 

Gdybym miała pewność,że jest coś co by mnie zabiło skutecznie (dotychczas 3 moje próby s zostały udaremnione i zakończyły się pobytami w szpitalach) - nie zawahałabym się ani na chwilę. Byle skończyć tą farsę.