Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Gość Marek77

Starał się z ktoś z Was o grupe inwalidzką

Rekomendowane odpowiedzi

Marek77, eh no to zależy. A jakie masz wykształcenie?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Marek77, moje zdanie wygląda tak, że wszelkiego rodzaju zasiłki dla bezrobotnych, renty dla osób zdolnych do pracy itp. powinny być zlikwidowane.

Pomimo tego, że wiem jak jest ciężko żyć z naszymi zaburzeniami bo sam je mam, załatwienie sobie takiej rentki to nie tylko pójście na łatwizne, ale i psucie samego siebie.

Człowiek nic nie robiący się psuje. Nie rozwija się. Niestety u nas to dość powszechne.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Po za tym taka renta nie dośc że jest pewnie nie wysoka to troche ograniczy Twoje możliwości rozwoju w społeczeństwie... Chociażby podjęcie pracy...

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Misiek_NL, no właśnie do tego dążę, jeśłi to własna firma, albo praca w hurtowni, czy gdzieś tam w warzywniaku - to ok. Ale, że tak powiem do pracy bardziej odpowiedzialnej...posiadanie stopnie niepełnosprawności psychicznej....bardzo ogranicza.....

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Marek77, no taak, ale my mówimy o tym samym. Orzeczenie o niepełnosprawności psychicznej może zamknąć wiele drzwi przed tobą - jednak nie oszukujmy się.......to troszkę co innego niż orzeczenie o niepełnosprawności z powodu astmy ;)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

TO JEST CHORE CO WY TU WYPISUJECIE wlacznie z moderatorem!!!!!!!! jakie psucie??Z tytulu orzecznictwa czesto ludzie moga łatwiej znalezc prace- niz bez! Guzik macie pojecie o ludziach,ktorzy latami siedzą w domu-wychodza z agorafobii np. z lęków-i znowu w nie wpadają.A praca,zajecie -daje czesto poczucie wartosci-poczucie godnosci! Sam moj lekarz chccial mi pomoc w ten sposob-zlozylam dokumenty -ponownie-Za pierwszym razem mialam stopien lekki,lecz zlikwidowali wtedy doplaty dla firm z tego tytulu-Teraz sa ponownie-i czekam na komisje w grudniu. Poza tym to mnożenie stereotypow-ze orzeczenie na glowe-to nie to co na astme- i mozna sobie popsuć zycie.MOŻE POWINNISCIE ZACZAC WY WLASNIE ludzie , z nerwica,depresją wykonać pierwszy krok KU ZMIANIE MENTALNOSCI naszego spoleczenstwa! a nie jeszcze DOWALAĆ DO PIECA takimi idiotycznymi wypowiedziami,tymbardziej ze na forum wchodza rozni ludzie-zdrowi rowniez-i co? bedzie pokutować w Polsce nadal myslenie-ze kazdy kto idzie do psychiatry to czubek. Tyle.pa.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

nervka, Czemu piszesz pogrubionym ??

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

nervka, po pierwsze opanuj się bo chyba masz problemy z agresją....a to zupełnie niepotrzebne. Każdy ma prawo mieć swoje zdanie i do momentu aż nikogo nie obraża ma prawo tu pisać. Łokej? załatw sobie grupę inwalidzką z tytułu niepełnosprawności psychicznej i poszukaj pracy innej niż fizyczna - good for you. Nie z powodów stereotypów tylko z powodów czysto pragmatycznych, masz zamknięte drzwi do wieeelu zawodów - nikt cię nie przyjmie do pracy w której będziesz odpowiedzialna za jakąś grupę osób, do kontaktów z klientem itd. Nie każdy pracodawca ma wiedzę, nie musi jej nawet mieć, o zaburzeniach i tym, czy dana osoba jest zrównoważona czy nie....... takie są realia naszego kraju. Fajnie jest powiedzieć komuś żeby wojował...tylko szkoda tej osoby bo nic nie zwojuje ..........

 

Poza tym, myślę, ze jak ktoś od lat siedzi w domu, leczy się bez skutku albo się nie leczy, to czy będzie miał grupę czy nie - nic mu to nie da....niestety.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nie orientujecie się jak to jest z alimentami na taką osobę?

Czy jeśli przerwę naukę ze względu na zdrowie psychiczne, a dostanę grupę inwalidzką to opiekun prawny (no oczywiście ten, który płacił dotąd) będzie zmuszony płacić jakąś tam, może nie taką samą, ale w ogóle, kwotę na moje utrzymanie?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Ja mam stopień niepełnosprawności umiarkowany, jak to ktoś tutaj napisał "na głowę". Przysługuje mi z opieki społecznej zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Co do pracy po części się zgodzę. Można łatwiej dostać z tego względu, że Urząd Pracy zwraca pracodawcy koszty zatrudnienia takiego pracownika i ponoć są jeszcze jakieś "bonusy".

Wiem, bo sam dostałem pracę właśnie ze względu na orzeczenie, co prawda nie stałą, ale zawsze. Inna sprawa, że moim szefem był znajomy moich rodziców :lol:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Warto pamiętać,że grupa inwalidzka nie jest przyznawana dożywotnio,tylko co jakis czas następuje weryfikacja komisji,wiec jesli ktos rzeczywiscie powinien ją dostac to ją dostanie jesli sie zgłosi do odpowiedniego urzedu.Sprubowac można,jesli sie okazuje ze komuś sie nalezy i cała procedura jest uczciwa to dlaczego nie skorzystac skoro moze to pomóc

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

tuco, Co trzeba zrobić, żeby dostać ten zasiłek? Ja mam co prawda problemy z nogą i nie będę miał problemu z otrzymaniem tego potężnego świadczenia.;) Na głowę nie będę startować ;)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Poszedłem do MOPSu z orzeczeniem po tygodniu przyszła do mnie pozytywna decyzja i tyle. Chociaż to zależy od kiedy niepełnosprawność jest datowana. W moim przypadku 2003 rok, 17 lat miałem wtedy.

Tak jest w orzeczeniu, a orzeczenie jest na podstawie historii choroby - pierwsza data

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wujek_Dobra_Rada, ja właśnie dziś dostałam polecony z MOPSu. I o dziwo mimo problemów z biodrami, dostałam IIgrupę niepełnosprawności na .. łeb.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

linka, co prawda mam dopiero 17 lat, ale nie wyobrażam sobie podjąć pracę i żeby pracodawca nie wiedział o moich zaburzeniach. Masakra, dostanę jakiegoś napadu, albo coś i mnie zwolni, bo ucieknę i tyle by z tego było. Wolałabym już chyba mieć mniej zadowalającą pracę, ale dobre stosunki z ludźmi i żeby oni wiedzieli co się dzieje w razie czego. Nie wiem jak dla was, ale dla mnie to czasem jest pomoc jak ludzie wiedzą. Nie czuję się aż tak dziwnie.

 

-- 20 mar 2013, 21:31 --

 

Łoj nie zauważyłam, że temat taki stary.. Pewnie nikt nie odpisze nawet :(

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×