Jak radzicie sobie w życiu codziennym?

[Aniaa22]

Zdarza Wam sie np.miec problem z zalatwieniem czegos waznego tzn czujecie ze musicie np.zadzwonic w jakiejs waznej sprawie i tchurzycie przez strach ze sie skompromitujecie, ze nie przedstawicie czegos w sposob zrozumialy??ja przez ost . czas tzn. odkad mam "chyba" nerwice miewam problemy z wyrazeniem tego o czym mysle np.dzwoniac w sprawie wynajecia mieszkania .. zdarza mi sie miotac ,mieszac, dukac nim wkoncu dojde do tego o co mi wlasciwie chodzi , w takich przypadkach tez odrazu wlancza mi sie myslenie :Boze ta osoba z ktora rozmawiam, juz pewnie sobie mysli ze jakas niewydazona jestem...najczesciej przytrafia mi sie to jak rozmawiam z kims obcym..tez wam sie to przytrafia ..myslicie ze to przez nerwice?i moze macie na to jakas rade??pozdro dla wszystkich zmieszanych i zamieszanych:)

[Gość]

Też tak kiedyś miałam i to może być objawem nerwicy. Z biegiem lat było z tym lepiej a jak teraz biorę leki to nie mam praktycznie żadnego problemu, żeby do kogoś zadzwonić, po prostu się już nie boję i nie zakładam z góry że coś spitolę...

[Gość]

nie wiem czy to nerwica, bo ja czesto tak mam ze wykonanie prostego telefonu przyprawia mnie o bół głowy, tak się stresuję. Np teraz powinnam zadzownić do dentysty, bo mam ząb w rozsypce już od miesiaca i ciągle to odwlekam. Nie mogę się zebrac.

Nie wiem czy to wynik choroby czy raczej przekonania wyniesionego z domu ze od wszystkiego trzeba uciekac.

[bibicytryna]

to jest objaw nerwicy bądź depresji, też tak mam, również z dentystą, cokolwiek mam załatwić to robię z tego ogromny problem, czasem poprostu coś zawalam, nie idę, czuję się wtedy źle i żałuję że tego nie zrobiłam, jak biorę leki to nie mam z tym problemu, jestem wręcz bardzo odważna. Boję się załatwiania prostych codziennych spraw, a pojechanie do zatłoczonego centrum, znalezienie miejsca parkingowego to już wogóle wyczyn jakich mało. Ciężkie jest takie życie.

[krzyś1182]

witam to może być nerwica a wiem bo również posiadam taką dolegliwość jak mam załatwić jakieś sprawy przez telefon np.do lekarza to chodzę w kółko bez celu i się nakręcam nie wiadomo z jakiego powodu ,jestem cały roztrzęsiony fakt jest taki że zadzwonie i wymęcze rozmowę ale to jest straszne.Mógłbym podać wiele przykładów w urzędzie.ubezpieczalni itd.ale nie ma po co wszystko ma podobny scenariusz.Tylko w moim przypadku takie objawy miałem juz dawno i po prostu nie zdawałem sobie sprawy że zaczyna się ze mną zle dziać .Teraz sprawa jest już bardziej skomplikowana kilka czynników w moim życiu spowodowało że nerwica się nasiliła i dała mi przez ostatnie kilka miesięcy ostro popalić .To cholerstwo siedziało we mnie już dawno,ale dopiero teraz dało o sobie znać.I jeszcze jedno jeżeli faktycznie masz jakieś wątpilwośći to udaj sie do specjali.nie czekaj ta choroba strasznie niszczy człowieka psychicznie i fizycznie.Dziękuję i pozdrawiam.

[Piotr Krzyworączka]

Zdarza Wam sie np.miec problem z zalatwieniem czegos waznego tzn czujecie ze musicie np.zadzwonic w jakiejs waznej sprawie i tchurzycie przez strach ze sie skompromitujecie, ze nie przedstawicie czegos w sposob zrozumialy??ja przez ost . czas tzn. odkad mam "chyba" nerwice miewam problemy z wyrazeniem tego o czym mysle np.dzwoniac w sprawie wynajecia mieszkania .. zdarza mi sie miotac ,mieszac, dukac nim wkoncu dojde do tego o co mi wlasciwie chodzi , w takich przypadkach tez odrazu wlancza mi sie myslenie :Boze ta osoba z ktora rozmawiam, juz pewnie sobie mysli ze jakas niewydazona jestem...najczesciej przytrafia mi sie to jak rozmawiam z kims obcym..tez wam sie to przytrafia ..myslicie ze to przez nerwice?i moze macie na to jakas rade??pozdro dla wszystkich zmieszanych i zamieszanych:)

 

A może to jeszcze nie nerwica, tylko silny stres?

Ja też miałem tego typu problemy, i znam osoby które je miały / mają.

Powiem Ci jak ja oswoiłem takie sytuacje.

Powtarzając sobie:

"Ta rozmowa jest banalnie prosta, nawet dziecko potrafi ją załatwić. Nie ma żadnego powodu, ale to żadnego ażeby się czymkolwiek stresować. Mam przygotowane wszystko w głowie, dzwonię i po sprawie. Ten z drugiej strony linii, nie ma zamiaru mnie zjeść.To nie wróg, tylko przyjaciel."

I powtarzam sobie to kilka razy, potem dzwonię i mówię spokojnie. A tam faktycznie ... nikt na mnie nie krzyczy. Tylko rozmawia ze mną miłym głosem.

 

Oczywiście nie każdemu takie tłumaczenie pomagają. Ale spróbuj ułożyć sobie taką mantrę.

[patitka]

Jejku jak tak sobie czytam wasze wypowiedzi to jakby mi ktoś w myślach czytał. Napiszcie proszę jeszcze o tym problemie i jak sobie z nim radzicie!

[pepik]

Dobry sposób podał Piotr.Trzeba wbijać młotkiem w podświadomość właściwy obraz sytuacji. Czasami jest bardzo ciężko. Ja praktycznie cały czas jestem nakręcony i przejmuję się byle czym, byle kim, proste czynności stają się gigantycznym wysiłkiem. Ale trzeba je robić na tyle ile się da. I nie wywoływać u siebie poczucia winy, nawet jak się nie uda, to przecież wiele rzeczy mogło to sprawić. Wszystko wynika z braku poczucia własnej wartości. A jak to odbudować?Wciąż jeszcze nie wiem.też miałem kiedyś opory przed wieloma rzeczami,nie zwracałem na to uwagi,a jakiś czas temu choroba rozłożyła mnie porządnie. Ale nic, będzie dobrze. I u Was też

[Gość]

Zgadza się, nie ma co wywoływać poczucia winy, a tym bardziej przejmować się tym co ktoś o nas może pomyśleć. Neurotykom jest gorzej się nie przejmować ponieważ mają zakodowane przejmowanie sie, no i z racji choroby wiele rzeczy im nie wychodzi tak jakby chcieli, więc taka głupia sprawa jak zadzwonienie i załatwienie czegoś staje się problemem.

Ale wiem jedno, że jeżeli mam coś do załatwienia, to po drugiej stronie słuchawki czy okienka też siedzi człowiek ze swoimi problemami i słabościami i jeżeli nie jest nadętym bufonem, to zrozumie moje ewentualne jąkanie czy niewiedzę w danym temacie . No więc kiedy mam coś załatwić to po prostu idę i to robię, raz lepiej raz gorzej. Może potem śmieją się ze mnie? Trudno, z kogoś muszą się śmiać, ale ja mam satysfakcję, że pokonałam strach .