Wytłumaczcie mi strach przed śmiercią

[Dalila_]

34 minuty temu, mała_mi123 napisał(a):

Że niby radość-smutek?

Toż to przecież nikt nie ma codziennie dobrego nastroju. 

A już myślałam, że stała ci się jakaś krzywda albo ktoś porwał twojego chomika.

 

Ja mam duże wahania nastroju kiedyś nie miałam takich

 

32 minuty temu, Lucy32 napisał(a):

Tyn to jakos wszystko na swoj rozum bierzesz?Masz depresję?czy jakas inna psychiczną chorobe?Wiesz co jak i co czuja tacy ludzie?Sorki nie że złośliwie pytam

A mysle że wielu ludzi zapada na takie choroby ,z takich wlasnie niby blachych powodów,jak śmierć ukochanego chomika.Zdrowy czlowiek nie potrafi tego zrozumieć i ogarnąć.

To prawda u mnie w życiu też wszystko na pozór gralo a człowiek zachorowal więc skąd?!

[mała_mi123]

5 minut temu, Dalila_ napisał(a):

Ja mam duże wahania nastroju kiedyś nie miałam takich

Hormony, tarczyca, kortyzol i wypalone nadnercza? Itd. post covid syndrom też może być. 

[conditioner]

58 minut temu, Dalila_ napisał(a):

patrzcie drogie Panie jak ktoś nam się ładnie zareklamowal!

Fjuu fjuu

Tylko nie wszystkie naraz, uspokójcie sie

[Dalila_]

33 minuty temu, conditioner napisał(a):

Tylko nie wszystkie naraz, uspokójcie sie

Pomyśleć że mogłam Cię mieć w sensie fotke

[Kris0x0000]

8 godzin temu, mała_mi123 napisał(a):

Nie każdy cierpi. Dużo osób ma całkiem fajne i szczęśliwe życia i zwyczajnie szkoda by im było żeby to nagle się skończyło. 

Życie szybko ucieka i szkoda mi osób prześladowanych, które są pozbawiane spokoju i szczęścia. Nad tym ubolewam. 

 

Możliwe że masz rację. Niestety moja percepcja rzeczywistości nie pozwala mi cieszyć się z życia więc nie potrafię tego zrozumieć.

 

Szczerze mówiąc to wydaje mi się że to Ci szczęśliwi, ludzie są chorzy. Bo z czego tu się cieszyć? Z przeciętnej pracy w której spędza się większość życia? Z kredytu na 30 lat na "apartament" mniejszy niż ustawowy kojec dla psa. To nie jest życie. To jest niewolnictwo.

Edytowane 5 godzin temu przez Kris0x0000

[Morvena]

Ciekawy temat @Dalila_, ale towarzystwo jak zwykle odeszło od tematu  

 

Czy się boję śmierci? Tak. Powodów jest kilka:

• Boję się nieznanego. Nie wierzę, że wraz ze śmiercią nasza świadomość zniknie. Wierzę, że mam duszę nieśmiertelną. Wierzę również w reinkarnację. Myślę, że jest to moje ostatnie wcielenie i wraz ze śmiercią znajdę się w pięknym, kosmicznym miejscu. Może będzie to Nirvana, może inny wymiar, wieczny i piękny. Nie wierzę w piekło i jakieś wieczne katusze za złe zachowanie i brak uwielbiania Boga. Bóg tak, ale nie taki jak go przedstawiają w kościele. Wkurza mnie, gdy ktoś wiarę traktuje jako taką jak przedstawia ją ksiądz, bądź katolicy. Nie na chrześcijaństwie wiara się kończy. Są inne podejścia do tej kwestii. Umieranie nie jest przyjemną rzeczą. Strach przed tym, co może być potem lub czego może nie być. NIczego nie jestem pewna, ale swoje wyobrażenia mogę mieć i mogą one się zmieniać.
• Boję się, że gdybym umarła młoda, to bliscy cierpieli by. Tego strasznie się obawiam. Nie chcę, by ktokolwiek w takiej sytuacji za mną płakał. Nie chcę żałoby po mojej śmierci.
• Boję się śmierci bliskich. To nieuniknione, ale nigdy na to nie będę gotowa.

 

Chciałabym  żyć długo i szczęśliwie. I chcę, by bliscy byli na tym świecie jak najdłużej. Kocham życie, nawet, gdy są dni pełne cierpienie, to i tak NIGDY nie myślałam, że śmierć jest lepszym wyjściem. Nadzieja zawsze we mnie tkwi. Życie to dar.

[Żaba Monika]

9 godzin temu, Dalila_ napisał(a):

@Żaba Monika

@conditioner

Znów niedokładnie napisałam. Nie chodzi mi o instynkt samoprzetrwania ten naturalny lęk by nie umrzeć w sytuacji zagrożenia. To nie żadne odstępstwo od zdrowia, normy. Chodziło mi o lęk któremu bliżej do pewnego rodzaju fobii? Nie wiem. Do wpisu zainspirował mnie @Ladyboyktory napisał że boi się śmierci ale wcześniej nie wiem co pisał bo nie czytalam

Aha, to źle zrozumiałam. 

No cóż, śmierć to realne zagrożenie, niektórzy o tym nie myślą, a innych może to napawać lękiem, zwłaszcza jeśli lubią żyć i nie chcą już nie być.

[Grouchy]

Jeśli ktoś ma coś do stracenia - majątek, fajne życie, bliskich, to się boi. Ja nie mam praktycznie nic do stracenia i się nie boję.

[Grouchy]

10 godzin temu, mała_mi123 napisał(a):

To trzeba umieć zarządzać stresem.

Łatwo powiedzieć...

[conditioner]

9 godzin temu, Dalila_ napisał(a):

Pomyśleć że mogłam Cię mieć w sensie fotke

Czytam i mam takie coo jak  A tu o fotke chodzi haha

Teraz muszę być wstrzemięźliwy, bo mi ktoś może powiedzieć że jestem brzydki i jeszcze zaczne jednak chcieć umierać 

 

Godzinę temu, Grouchy napisał(a):

Jeśli ktoś ma coś do stracenia - majątek, fajne życie, bliskich, to się boi. Ja nie mam praktycznie nic do stracenia i się nie boję.

To jest ciekawe, bo ja gdy nie miałem zupełnie niczego też się tak samo bałem stanu pośmiertnego. Chcieć umrzeć ale panicznie bać się śmierci to jest dobre combo

[Grouchy]

30 minut temu, conditioner napisał(a):

Chcieć umrzeć ale panicznie bać się śmierci to jest dobre combo

Bo większość osób pragnących śmierci nie chce śmierci samej w sobie ale zakończenia swojego bolesnego życia.

Edytowane 58 minut temu przez Grouchy

[brum.brum]

12 minut temu, Grouchy napisał(a):

Bo większość osób pragnących śmierci nie chce śmierci samej w sobie ale zakończenia swojego bolesnego życia.

Dokładnie tak

[Dalila_]

4 godziny temu, Morvena napisał(a):

Ciekawy temat @Dalila_, ale towarzystwo jak zwykle odeszło od tematu  

Dziękuje;)

4 godziny temu, Morvena napisał(a):

Boję się, że gdybym umarła młoda, to bliscy cierpieli by. Tego strasznie się obawiam. Nie chcę, by ktokolwiek w takiej sytuacji za mną płakał. Nie chcę żałoby po mojej śmierci.

• Boję się śmierci bliskich. To nieuniknione, ale nigdy na to nie będę gotowa.

4 godziny temu, Morvena napisał(a):

Chciałabym  żyć długo i szczęśliwie. I chcę, by bliscy byli na tym świecie jak najdłużej. Kocham życie, nawet, gdy są dni pełne cierpienie, to i tak NIGDY nie myślałam, że śmierć jest lepszym wyjściem. Nadzieja zawsze we mnie tkwi. Życie to dar.

O tak pięknie napisane i w pełni się zgadzam. Jak umrę młodo to dla mnie bez znaczenia ale dla bliskich. To samo patrząc jak moja psychika sobie nie radzi kiedy nic złego się nie dzieje to jaka by była jakbym straciła bliskich? Tego tak tego się boję jak mowa o smierci 

 

 

 

 

 

 

 

Nie mogę zrobić spacji wkurza mnie to juz. Następny kom;

No i nie chciałabym też być utrzymywanym przy życiu warzywem aż mam ciarki jak pomyślę. To dla mnie nie humanitarne również dla świadków agonii wielololetniej czy niepelnosprawnosci do końca życia. Wkurza mnie że u mnie wierzą w to że tak nie wolno zrobić eutanazji. Gadałam kiedyś z kuzynem żeby dopilnowal ale gadka szmatka chyba nie zczail że mówię coś ważnego. I chyba trzeba sądownie załatwić powypadkowe decyzje na te osobę ktos w ogóle się orientuje? 

[Dalila_]

5 godzin temu, Kris0x0000 napisał(a):

Szczerze mówiąc to wydaje mi się że to Ci szczęśliwi, ludzie są chorzy. Bo z czego tu się cieszyć? Z przeciętnej pracy w której spędza się większość życia? Z kredytu na 30 lat na "apartament" mniejszy niż ustawowy kojec dla psa. To nie jest życie. To jest niewolnictwo.

Nie przesadzalabym z niewolnictwem ale to z perspektywy osoby co nic nie ma i wszystko wydaje się dużo możliwe ale ludzie zarabiają średnia A nawet więcej wiele osób myślę starczy im na wyjazdy w ferie i w wakacje nawet za granicę! Jak nie swój dom to ich stać na kredyt i spokojnie splacaja jak wynajmują dom to bardzo ładne mieszkania w nowych blokach. Mają po kilka samochodów. Decydują się na wychowywanie dzieci nawet kilku. No myślę że to już wystarczy by mieć fajne radosne życie. Dalej to jest tylko kariera no to jak ktoś np zarabia 10 k i uważa że stoi w miejscu ze to malo no to też ma prawo być niezadowolony bo punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.