PAROKSETYNA (Arketis, ParoGen, Paroxetine Aurovitas, Paroxinor, Paxtin, Rexetin, Seroxat, Xetanor)

[NoMoreDepression]

36 minut temu, serotoninowiec napisał(a):

Nie odczułem leszego działania niż 40mg.

A jak porównasz samopoczucie na duloksetynie w porównaniu z paro?

Po sulpirydzie nie skończyła Ci prolaktyna?

Edytowane Środa o 18:03 przez NoMoreDepression

[serotoninowiec]

Dulo jest o wiele lepsza niż paro. Na paro nic się nie chce robić i anhedonia wchodzi. Prolaktyna jets wysoka ale ja tego nie czuję tylko libido mniejsze ale mi to odpowiada.

[shadow_no]

13 godzin temu, serotoninowiec napisał(a):

Prolaktyna jets wysoka ale ja tego nie czuję tylko libido mniejsze ale mi to odpowiada

Jeszcze mniejsze niż na paroksetynie? To już musi naprawdę kastrowac

[tizziano]

15 godzin temu, serotoninowiec napisał(a):

Dulo jest o wiele lepsza niż paro. Na paro nic się nie chce robić i anhedonia wchodzi. Prolaktyna jets wysoka ale ja tego nie czuję tylko libido mniejsze ale mi to odpowiada.

A dla mnie duloksetyna była gorsza jak Paro:zwiększyła mi tylko lęk do tego stopnia że wylądowałem w szpitalu

[NoMoreDepression]

7 godzin temu, shadow_no napisał(a):

Jeszcze mniejsze niż na paroksetynie? To już musi naprawdę kastrowac

Jemu chodziło chyba o to że przez wysoka prolaktynę po sulpirydzie libido jest niskie. Duloksetyna mniej obniża libido niż paroksetyna.

Edytowane Czwartek o 16:35 przez NoMoreDepression

[shadow_no]

4 godziny temu, NoMoreDepression napisał(a):

Jemu chodziło chyba o to że przez wysoka prolaktynę po sulpirydzie libido jest niskie. Duloksetyna mniej obniża libido niż paroksetyna.

Możliwe, w sumie dwuznacznie to zabrzmiało. Wiadomo że ludzie różnie reagują ale na podstawie moich obserwacji dulo jest słabsza i na mocne lęki radzi sobie zwykle gorzej. Natomiast na nieco lżejsze przypadki wydaje się być lepsza (mniej uboków)

[Ju467]

Cześć wszystkim,

Chciałam zappytać o Wasze doświadczenia z odstawianiem Paroxinoru (paroksetyny).  zeszłam do dawki 1/4 tabletki (biorę ją już z 2 miesiące), ale ostatnie tygodnie to dla mnie spory koszmar – miałam okropny nastrój, brak chęci do czegokolwiek i ogromną nerwowość.

Do tego doszły u mnie silne objawy fizyczne:

Uczucie ciągłego roztrzęsienia, niepokoju w środku i "siedzenia jak na szpilkach",

Przerażające uczucie "dziwności" w głowie i ciele,

Szybkie męczenie się (np. przy wchodzeniu po schodach),

Reakcje ze strony żołądka i jelit przy silniejszym stresie.

Zauważyłam też, że na tej minimalnej dawce mój układ nerwowy reaguje 10 razy mocniej na zwykłe rzeczy – gorszą noc, małą ilość kofeiny czy upał.

Czy ktoś z Was miał podobnie na samej końcówce schodzenia z tego leku lub na tak małej dawce? Jak długo utrzymywały się u Was takie objawy i co Wam najbardziej pomagało to przetrwać?

Edytowane 19 godzin temu przez Ju467

[marcinzen]

"Czy ktoś z Was miał podobnie na samej końcówce schodzenia z tego leku lub na tak małej dawce? "

 

   tak, schodzenie z 40 na 30, z 30 na 20 jest łatwiejsze niż końcówka z 10 na 5 mg

[Ju467]

masakra muszę normalnie funkcjonować a ciezko 

mam CIĄGŁY niepokój, ataki paniki. dramat. każdy objaw to dla mnie rak albo inna choroba. i tak powstaje właśnie błędne koło 

[shadow_no]

39 minut temu, Ju467 napisał(a):

masakra muszę normalnie funkcjonować a ciezko 

mam CIĄGŁY niepokój, ataki paniki. dramat. każdy objaw to dla mnie rak albo inna choroba. i tak powstaje właśnie błędne koło 

A czemu schodzisz? Chcesz do 0 zupełnie? No niestety objawy odstawienne są czymś "normalnym" chociaż u mnie akurat odstawianie przebiega względnie łagodnie. Gorzej mi się wchodzi ponownie. Natomiast ja bez paroksetyny na dłuższą metę nie umiem funkcjonować więc prędzej czy później zawsze muszę wracać.

Ale te objawy które opisujesz są "znajome"

[Ju467]

11 minut temu, shadow_no napisał(a):

A czemu schodzisz? Chcesz do 0 zupełnie? No niestety objawy odstawienne są czymś "normalnym" chociaż u mnie akurat odstawianie przebiega względnie łagodnie. Gorzej mi się wchodzi ponownie. Natomiast ja bez paroksetyny na dłuższą metę nie umiem funkcjonować więc prędzej czy później zawsze muszę wracać.

Ale te objawy które opisujesz są "znajome"

a bo brałam już paroxinor około 5 lat i dowidziałam się też po czasie że na nim nie mogę zajść w ciążę więc chciałam odstawić. i też jestem zmęczona tym braniem leków, nie chcę już. jeszcze trittico na noc będę musiała odstawić. chciałabym całkiem do 0. no ale jest ciężko. najlepiej się czuję rano i wieczorami. po południa najgorsze

[shadow_no]

1 minutę temu, Ju467 napisał(a):

a bo brałam już paroxinor około 5 lat i dowidziałam się też po czasie że na nim nie mogę zajść w ciążę więc chciałam odstawić. i też jestem zmęczona tym braniem leków, nie chcę już. jeszcze trittico na noc będę musiała odstawić. chciałabym całkiem do 0. no ale jest ciężko. najlepiej się czuję rano i wieczorami. po południa najgorsze

1/4 tabletki to jak rozumiem 5mg. To jest poniżej dawki terapeutycznej. Ja czasem gdy naprawde dobrze się czuje to sobie na takiej lubie pobyć bo łatwiej mi się później wchodzi w górę. A jednocześnie skutki uboczne są prawie żadne.

Ale taka dawka prawie nic nie daje jeśli chodzi o efekt przeciwlękowy. A jak już jesteś na niej długo to masz namiastkę tego jak jest zupełnie "bez"

[Ju467]

20 minut temu, shadow_no napisał(a):

1/4 tabletki to jak rozumiem 5mg. To jest poniżej dawki terapeutycznej. Ja czasem gdy naprawde dobrze się czuje to sobie na takiej lubie pobyć bo łatwiej mi się później wchodzi w górę. A jednocześnie skutki uboczne są prawie żadne.

Ale taka dawka prawie nic nie daje jeśli chodzi o efekt przeciwlękowy. A jak już jesteś na niej długo to masz namiastkę tego jak jest zupełnie "bez"

no właśnie  będę rozmawiać z psychiatrą co dalej. boję się że tak będzie wyglądać moje życie bez leków.

[AnnoDomino34]

13 godzin temu, Ju467 napisał(a):

masakra muszę normalnie funkcjonować a ciezko 

mam CIĄGŁY niepokój, ataki paniki. dramat. każdy objaw to dla mnie rak albo inna choroba. i tak powstaje właśnie błędne koło 

nie rozumiem Twojego lekarza, przy schodzeniu z lekow zawsze przypisuje leki wspomagające by tak nie cierpiec. Przede wszystkim pregabelina, albo w ostateczności beznodiazepiny - nie uzalezni się przy tym zejściu końcówki ten tydzień lub dwa a da Ci ulge w lękach i nastroju.

 

Ja schodzilem z 40mg od razu do 0 ale bralem od razu z tym clon i pregę, i praktycznie nie odczulem NIC zlego a odstawka poszła dzięki temu od strzała w 1 dzień a tak to bym schodził miesiącami dzielił tabletki i się meczył. 

 

A tak to pare dni i po bólu:) potem odstawia się leki wspomagające i jest git:)

[shadow_no]

2 godziny temu, AnnoDomino34 napisał(a):

przy schodzeniu z lekow zawsze przypisuje leki wspomagające by tak nie cierpiec

To nie jest aż tak powszechna praktyka (co nie znaczy że dobra).

 

"Na wejściu" tak. Ale przy schodzeniu to ja nie przypominam sobie by kiedykolwiek mi przepisywano dodatkowe wspomagacze

[Ju467]

5 godzin temu, AnnoDomino34 napisał(a):

nie rozumiem Twojego lekarza, przy schodzeniu z lekow zawsze przypisuje leki wspomagające by tak nie cierpiec. Przede wszystkim pregabelina, albo w ostateczności beznodiazepiny - nie uzalezni się przy tym zejściu końcówki ten tydzień lub dwa a da Ci ulge w lękach i nastroju.

 

Ja schodzilem z 40mg od razu do 0 ale bralem od razu z tym clon i pregę, i praktycznie nie odczulem NIC zlego a odstawka poszła dzięki temu od strzała w 1 dzień a tak to bym schodził miesiącami dzielił tabletki i się meczył. 

 

A tak to pare dni i po bólu:) potem odstawia się leki wspomagające i jest git:)

mi przepisała jedynie hydroksyzyne 

[shadow_no]

1 minutę temu, Ju467 napisał(a):

mi przepisała jedynie hydroksyzyne 

A dziś też taka lipa z samopoczuciem? Hydroxyzyna to trochę może być mało 

[Ju467]

20 minut temu, shadow_no napisał(a):

A dziś też taka lipa z samopoczuciem? Hydroxyzyna to trochę może być mało 

dziś jestem w pracy od 7 i jest w miarę, mam momenty że mam takie uczucie niepokoju niewiadomo skąd, wtedy mi sie tak dziwnie robi i czuje niepokój 

jak jestem zajęta czymś to jest dobrze, zapominam wtedy o wszystkich "dolegliwościach", ale po południami mam jakiś zjazd. To, że pracuję w szpitalu nie pomaga czasem