Skocz do zawartości
Nerwica.com

Ju467

Użytkownik
  • Postów

    345
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Ostatnie wizyty

Blok z ostatnimi odwiedzającymi dany profil jest wyłączony i nie jest wyświetlany użytkownikom.

Osiągnięcia Ju467

  1. a też zdarzaly sie cienkie? bardzo współczuję u mnie to sie zaczęło juz jak mialam 10 lat
  2. czy ktoś miał kiedyś wkretke na raka jelita grubego? i więc uzależniał swój humor od wyglądu stolca?
  3. bardzo proszę o jakieś wsparcie bo oszaleje W 2023 roku w listopadzie zaczęłam brać Paroxinor. Brałam go sobie, brałam. W 2024 roku w październiku poznałam mojego chłopaka, z którym bardzo dobrze mi się zaczęło układać i zaczęłam też lepiej jeść i miałam mniej stresu, bo zmieniłam związek z toksycznego w normalny. No i w przeciągu ostatnich dwóch lat przytyłam 10 kg. Ja się bardzo z tego cieszę, bo miałam dużą niedowagę wcześniej. Teraz się bardzo dobrze czuję w swoim ciele i w ogóle. Tyle że bardzo się boję tego, że teraz jak nie biorę już Paroxinoru, bo dwa tygodnie temu odstawiłam, to boję się, że schudnę, a ja bardzo tego nie chcę. I ten lęk mnie aż paraliżuje po prostu, bo no nie chcę wyglądać znowu tak chudo jak kiedyś. No i nie wiem, czy macie jakieś doświadczenia związane z wagą.
  4. około jedenaście dni temu odstawiłam paroxinor, brałam 5 mg przez dłuższy czas i w końcu zdecydowałam się odstawić, ale od kilku dni dziwnie mi znowu w głowie, tak jakby wzrok nie nadążał za głową albo na odwrót. momentami czuję duży niepokój i wtedy jest mi niedobrze i zaciska mi się gardło trochę i w ogóle się czuję spanikowana. Nie wiem czy odstawienie tego paroxinoru całkiem mogło tak na mnie wpłynąć. Chciałabym skorzystać z dnia, bo pogoda jest bardzo ładna i w ogóle, ale czuję się mega średnio
  5. myślicie że mogę z dnia na dzień odstawić to 5 mg paroxinoru? to i tak nie jest dawka terapeutyczna
  6. czy ktoś zmaga się czasem z luźnymi stolcami i nie ma idealnych kup.
  7. dziś jestem w pracy od 7 i jest w miarę, mam momenty że mam takie uczucie niepokoju niewiadomo skąd, wtedy mi sie tak dziwnie robi i czuje niepokój jak jestem zajęta czymś to jest dobrze, zapominam wtedy o wszystkich "dolegliwościach", ale po południami mam jakiś zjazd. To, że pracuję w szpitalu nie pomaga czasem
  8. no właśnie będę rozmawiać z psychiatrą co dalej. boję się że tak będzie wyglądać moje życie bez leków.
  9. a bo brałam już paroxinor około 5 lat i dowidziałam się też po czasie że na nim nie mogę zajść w ciążę więc chciałam odstawić. i też jestem zmęczona tym braniem leków, nie chcę już. jeszcze trittico na noc będę musiała odstawić. chciałabym całkiem do 0. no ale jest ciężko. najlepiej się czuję rano i wieczorami. po południa najgorsze
  10. masakra muszę normalnie funkcjonować a ciezko mam CIĄGŁY niepokój, ataki paniki. dramat. każdy objaw to dla mnie rak albo inna choroba. i tak powstaje właśnie błędne koło
  11. Cześć wszystkim, Chciałam zappytać o Wasze doświadczenia z odstawianiem Paroxinoru (paroksetyny). zeszłam do dawki 1/4 tabletki (biorę ją już z 2 miesiące), ale ostatnie tygodnie to dla mnie spory koszmar – miałam okropny nastrój, brak chęci do czegokolwiek i ogromną nerwowość. Do tego doszły u mnie silne objawy fizyczne: Uczucie ciągłego roztrzęsienia, niepokoju w środku i "siedzenia jak na szpilkach", Przerażające uczucie "dziwności" w głowie i ciele, Szybkie męczenie się (np. przy wchodzeniu po schodach), Reakcje ze strony żołądka i jelit przy silniejszym stresie. Zauważyłam też, że na tej minimalnej dawce mój układ nerwowy reaguje 10 razy mocniej na zwykłe rzeczy – gorszą noc, małą ilość kofeiny czy upał. Czy ktoś z Was miał podobnie na samej końcówce schodzenia z tego leku lub na tak małej dawce? Jak długo utrzymywały się u Was takie objawy i co Wam najbardziej pomagało to przetrwać?
  12. czy ma ktoś czasem luźne stolce ciągle? rzadko mam idealne..
×