PAROKSETYNA (Arketis, ParoGen, Paroxetine Aurovitas, Paroxinor, Paxtin, Rexetin, Seroxat, Xetanor)

[shadow_no]

18 godzin temu, Szczebiotka napisał(a):

Koniec końców wyszło na to że po czterech latach odstawiamy paro

U mnie około 10 lat na paroksetynie będzie i w tym czasie miałem epizody że odstawiałem do zera i powiem Ci że to nie jest takie straszne wcale. Odstawianie w sensie. Bo mimo wszystko musiałem do niej wrócić ale nie że nie mogłem odstawić. Po prostu po jakimś czasie na czysto od nowa mi się coś rozkręcalo. Ale w porównaniu z niektórymi innymi lekami to uważam że na paroksetyne ciężej się wchodzi niż z niej schodzi. 

Tylko polecam robić to nie po 10mg tylko po 5. Osobiście po 10mg miałem trochę zbyt duże brain zapsy

[AnnoDomino34]

W dniu 16.08.2026 o 18:48, hopefully.00 napisał(a):

Największy minus ssri/snri , ja po jakiś 5 latach brania leków odstawiłem całkowicie , od miesiąca na zero ale mi to zrobili ze względu na to że brałem narkotyki i alkohol piłem i się uzależniłem. A piłem bo brałem ssri i nic nie czułem.Narazie ponad miesiąc bez leków i depresja i lęk jest ale myślałem że będzie gorzej.Cieszy mnie powrót dużej gamy emocji ale z przyjemnością duże problemy przez uzależnienia. Mam nadzieję że się nie rozsypię do grudnia ale czas pokaże.Mi leki czasami ratowały życie ale w dłuższej perspektywie ciężko mi było poznać siebie.

no dokladnie tez czules z czasem po ssri ze emocje zanikają? nie ma ani dobrych ani zlych, nic nie smuci ale tez nic nie cieszy.. nie ma szczerego smiechu.. czlowiek robi sie taki zrobociały obojętny.. pasje zainteresowania.. zanikają jakoś tak juz nie cieszą, człowiek funkcjonuje nie ma lęków i depresji ale zatraca swoje prawdziwe ja, ja widze po odstawce jakim byłem robotem bez emocji, muzyka, filmy itd nic nie cieszyło wszystko było takie.. obojetne

 

ktoś świetnie to ujął "TUMIWISIZM" tu racja, niby plus bo czlowiek już sie tak nie zamartwiał ale był za to juz obojętny na wszystko i miał wyje..ne

Edytowane 45 minut temu przez AnnoDomino34

[AnnoDomino34]

19 godzin temu, Szczebiotka napisał(a):

Dzisiaj byłam u nowej pani doktor. I chyba w końcu znalazłam idealna lekarz co prawda siedziałam u niej godzinę, ale przeurocza. Wszystko tłumaczyła jak dziecku, ale co ważniejsze próbowała mi wyjaśnić że powinnam zadbać o siebie i odciąć się od problemu całkowicie(męża. Rok już się rozwodzimy). Powiedziała mi tyle rzeczy o jego typie i tłumaczyła że nie mogę go tłumaczyć, bronić itd bo to ja jestem wieloletnią ofiarą przemocy domowej i to ja uciekłam z domu. Do tego powiedziała że powinnam iść jeszcze na terapię DDA. Bo o dziwo zapytała też o dzieciństwo żaden lekarz mnie o to nie pytał. Gdy powiedziałam że kiedyś leczono mnie też na depresję ale przedostatni lekarz stwierdził że depresji nie mam bo się uśmiecham to go wyśmiała. Ja jej mówiłam że zakładam maskę wśród ludzi a prawda jest inna w domu gdzie nie mam sił na nic. Moja waga. Często słyszę/czytam że przez leki się nie tyje, ona powiedziała że zna przypadki osób które właśnie po lekach zaczęły tyć. Koniec końców wyszło na to że po czterech latach odstawiamy paro boje się strasznie bo wiem co może się dziać. Lecimy bardzo powoli ze schodzeniem ale przede wszystkim zmieniamy też pory brania bo ja rano po 40 mg byłam nie do życia. Zostawiamy depralin, jeśli coś będziemy go zwiększać. Ale z paro pani doktor chce zejść i albo bez leków albo wprowadzi inne jeśli depralin nie będzie sobie radził sam. Trzymajcie kciuki żeby nie umarła bo ja jeszcze oprócz tego biorę gababentin od neurologa na kręgosłup a to też lek na lęki

P.s. jestem cztery lata już na forum kiedy to zleciało? Szok. 

 

Poczekaj. U mnie jak wracałam do paro to musiałam czekać dłużej niż poprzednio. Męczyłam się z pół roku zanim coś zaskoczyło na plus. Na jakiej dawce jesteś? Nie jestem lekarzem więc nie będę nic sugerować, ale warto z lekarzem porozmawiać jeśli nie za bardzo widzisz poprawę. Mi np wtedy lekarz dodał jeszcze jeden lek.

to współczuje i trzymam kciuki,  problem z rozstaniem znam i wiem jak on wplywa na psychike i dzialanie leków. Bardzo ciezko  jest sie odciac , mamy wyrzuty sumienia itd to nie takie proste mimo ze jestesmy ofiarami ..:

 

ja paro tez odstawilem nie ma sie co bac jest masa innych lekow ktore nie kastruja z emocji i nie zamulają , więc głowa do góry

u mnie poszliśmy w leki off label typu pregabelina, lamotrygina, solian itd i okazuje sie ze leki nie tykające w ogóle serotoniny ze noradrenaliny moga spowdowac ze...czulem sie jak zdrowy..:) takze zazdrosze masa leków do wypróbowania i kombinacji , oby zaskoczyły ja długo szukałem i sie opłaciło.

 

 

54 minuty temu, shadow_no napisał(a):

U mnie około 10 lat na paroksetynie będzie i w tym czasie miałem epizody że odstawiałem do zera i powiem Ci że to nie jest takie straszne wcale. Odstawianie w sensie. Bo mimo wszystko musiałem do niej wrócić ale nie że nie mogłem odstawić. Po prostu po jakimś czasie na czysto od nowa mi się coś rozkręcalo. Ale w porównaniu z niektórymi innymi lekami to uważam że na paroksetyne ciężej się wchodzi niż z niej schodzi. 

Tylko polecam robić to nie po 10mg tylko po 5. Osobiście po 10mg miałem trochę zbyt duże brain zapsy

ja nie wiem co wy tacy delikatnie hehe, ja teraz zszedlem z paro 40mg cold turkey od razu i co poczulem, ano emocje ze wracaja , zaczalem plakac i sie smiac i przeskok na dulko 30mg tez od razu:)