Wiele wątpliwości w psychoterapii

[blanchet00]

 Na ostatniej wizycie terapeutka na podstawie tego co jej opowiedzialam zasugerowała u mnie pojawienie się objawów choroby dwubiegunowej. Powiedziała wprost że miałam do czynienia z depresją i epizodem manii, po czym  stwierdziła jednak, że  nie wie czy to czynniki zewnętrzne i ogolna ciezka sytuacja zyciowa nie wplyneła na pojawienie się takich natrojów czy jest to faktycznie pojawienie się choroby. Wspomniała że bardzo chciałaby mnie widzieć jako osobę zdrową, tak jak do tej pory, ale jeśli to nie ustąpi trzeba rozważyć leczenie psychiatryczne. Tymi stwierdzeniami wprawiła mnie w stan lekkiej konsternacji. Słowa „depresja” i „mania” były według mnie za mocnymi określeniami co do moich objawów.  W moim przypadku obniżony nastrój, mimo że bardzo obniżył komfort mojego życia, nie doprowadził do całkowitego uniemożliwienia normalnego funkcjonowania, spotkań ze znajomymi czy myśli samobójczych. W przypadku mojej euforii i niespożytkowanej energii prędzej skłaniałabym się do określenia tego stanu jako hipomanii.  Wiem też, że naturalnie przeplata się u mnie introwersja z ekstrawersją i jestem typowym ambiwertykiem. Nie powiedziałam jej tego, bo stwierdziłam że nie chcę podważać jej diagnoz - a co z tym się wiąże również autorytetu. Jednak już  na pierwszej wizycie powiedziała że podejrzewała u mnie dwubiegunówkę, ale jednak epizody ogólnego pobudzenia były dla niej  wtedy za krótkie żeby można było je nazwać objawem choroby. Według mnie stawianie, a nawet sugerowanie takich diagnoz pochopnie może wyrządzić osobie bardzo młode i po ogromnych przejściach, naprawdę sporą krzywdę. Kobieta okazała mi dużo empatii, zrozumienia,  wytłumaczyła mi przyczyny pewnych zachowań, za co jestem jej bardzowdzięczna.  Jednak czuję się również bardzo zagubiona i boję się opowiedzieć o swoich wątpliwościach. Dodatkowo w ostatnim czasie, mimo tego że pojawiają się impulsywne, krótkie obniżenia nastroju - moje emocje samoistnie się ustabilizowały.  Opowiedziałam już o swoich wszystkich traumach z przeszłości jak i o tym co mnie obecnie nurtuje, przez co po prostu nie wiem o czym z terapeutką rozmawiać, czuję że obecnie to tylko terapia generuję nowe problemy. Mam też poczucie, że ten głęboki dół może przyjść niespodziewanie w każdej chwili i zostanę wtedy sama, nie wiedząc jak z tym sobie poradzić. Czuję się bardzo rozchwiana. Gdy przychodzi chwila uniesienia, czy stabilności wypieram jakąkolwiek myśl o potrzebie uczęszczania na terapie. Myślę wtedy, że muszę pogodzić się ze swoimi cechami charakteru, a w cenie terapii byłoby lepiej gdybym  stworzyła sobie pozory szczęścia w postaci przyjemności jak np. zakupy czy jakieś większe wypady ze znajomymi. Jednak gdy przychodzi chwilowy dół, od razu myślę o terapeutce i moich deficytach miłości od obojga rodziców. Pragnę natychmiast opowiedzieć jej o tym że czuję się źle i włączą mi się pragnienie nawiązania relacji typu matka-córka.

[Disappear]

Psychiatra nie gryzie i to nie jest wstyd iść do psychiatry na wizytę. Jeżeli terapeutka ma słuszne podejrzenia to wymagasz farmakoterapii i terapeutka takiego leczenia Ci nie wdroży. Sugerowanie chad z jej strony to nic złego. Ona patrzy na Ciebie i objawy z dystansu. Jej spojrzenie jest bardziej trzezwe niż Twoje. 

Tak czy siak to jedynie sugestia wymagająca potwierdzenia przez psychiatre. I na Twoim miejscu nie odwlekalabym wizyty.

[el33]

@blanchet00 Twoja terapeutka martwi się o Ciebie i o to, że kolejne "doły" mogą być większe. Nie jest tak, że przy depresji człowiek tylko leży i patrzy w sufit. Sama jestem przykładem, że nawet w czasie ciężkiego epizodu depresyjnego można "wykonywać" codzienne obowiązki. Podobnie epizody manii potrafią mieć zmienne nasilenie i coś co dziś jest chęcią kupienia nowych butów jutro może się skończyć na zaciągnięciu kredytu. Terapeutka chce zasięgnąć opinii lekarza psychiatry co pokazuje jej otwartość i to, jak bardzo zależy jej by ustabilizować Twój nastrój. Sama wizyta u psychiatry to jak wizyta u każdego innego lekarza. Jest wywiad, zadaje pytania, pyta o objawy i razem z pacjentem decyduje czy i jakie leczenie wdrożyć.

[doi]

@blanchet00 A piszesz to teraz na fali wzrostu czy spadającej? Bo skoro fala ma wpływ na postrzeganie przez ciebie terapeutki to warto to wziąć pod uwagę i zdecydować się na wizytę u psychiatry mimo wszystko.

[blanchet00]

@doi nie umiem określić czy  jest to „fala” czy po prostu w miarę ustabilizowany nastrój

[doi]

17 godzin temu, blanchet00 napisał:

@doi nie umiem określić czy  jest to „fala” czy po prostu w miarę ustabilizowany nastrój

Skoro tak, to spróbuj jednak oprzeć się na czymś, np na tym co mówi terapeutka.

[Border_land]

Czy ta Pani wykonała jakieś testy na podstawie których mogłaby stwierdzić ChaD? Do tego służy np. Test SCID-I. Powinna zrobić także np MMPI (nie WISKAD, tylko ten większy) a także SCID II. Ja bym dodała test Costa jeszcze, ale do diagnostyki zaburzeń osi pierwszej służy SCID I. Takich testów nie zrobi lekarz psychiatra. Jak psycho ma takie przypuszczenia jakie wskazała w Twoim przypadku to nie powinna diagnozowac okiem, tylko konkretnymi narzędziami. Zawsze możesz się o to upomnieć i wtedy będzie coś wiadomo więcej np. czy iść do psychiatry. Tylko nie daj stosować na sobie testów projekcyjnych. Powodzenia

[blanchet00]

@Border_land Niestety terapeutka nawet nie zasugerowała wykonania żadnych testów. Na ostatniej wizycie w ogóle nie poruszyła tego tematu. Spróbuję się dopytać o testy na najbliższej wizycie. Dzięki za radę  

[Border_land]

blanchet00

Nie wiem czy chodzisz na NFZ czy odplatnie. Terapeutka może być (nid musi) niechętna do pomysłu testów, w szczegolnosci jeśli to NFZ- w tej sytuacji nalegaj na ich wykonanie I raczej dostaniesz. Standardem są pytania " a po co, a na co te testy". Zawsze możesz powiedzieć,  że chcesz mieć konkretna diagnozę, a to może się przydać no do jakiejś instytucji. Bo jeśli zrobi Ci testy, dostajesz (zazadaj jak coś) pisemnie wyników z omówieniem. To się faktycznie może przydać. A jeśli nie zechcesz to nie musisz nigdzie tego papieru dawać. 

Jeśli zaś  postanowi zrobić testy bez oporu,  ale  inne testy niz ja wymieniłam ( bo to takie glupie gadanie ichnie pt. " to PSYCHO DECYDUJE A NIE PACJENT" -chyba większość psycho ma jakieś kompleksy,  choć de facto nie wiem czym innym by miała diagnozowac skoro te są podstawą )to ulegnij pod warunkiem, że nie wykona Ci testów projekcyjnych. Bo projekcyjne nie mają wartości diagnostycznej żadnej,  a mimo to je stosują.  Prywatnie np. Rorschach kosztuje około 300 zł i niczego nie wniesie. Za darmo rez warto go unikać bo Ci znajda wszelkie choroby za jego pomocą, których nie masz, hyh. Testy pojekcyjne najprościej rozpoznać po tym, że coś masz sobie wyobrażać np. dokanczać masz zdania tak jak chcesz (test zdań niedokonczonych) ,patrzeć na plamy z atramentu (test Rorschacha) , rysować jakieś drzewo. 

[blanchet00]

@Border_land Chodzę prywatnie, więc chyba nie powinno być większych problemów.