Mieć siebie-najcenniejszy dar

[depresyjny86]

lepiej jest być samemu niż:

a) krzywdzić kogoś

b) być krzywdzonym przez kogoś.

Święte słowa

[Gość]

pooglądajcie do końca

 

wiara i siła tego człowieka mnie rozwalają

 

po oglądnięciu tego pomyślałam sobie: ku*wa, on nie ma rąk ani nóg (no..) i żyje, nie załamuje się...

dlaczego my tak nie możemy?

 

[videoyoutube=Gc4HGQHgeFE][/videoyoutube]

[Thazek]

dlaczego my tak nie możemy?

bo nasza choroba dotyczy psychiki...

[Gość]

no co Ty?

chodziło mi raczej o to:

mamy 2 ręce i 2 nogi

i jest nam źle

pomijam czynniki zewnętrzne typu patologiczna rodzina itd

ja np. będąc w jego sytuacji nawet bym się powiesić nie mogła... ale generalnie na pewno bym się zabiła.

a on? jest pełen życia.

zazdroszczę mu.

[Thazek]

Ja też się staram mimo przeszkód brać życie pełnymi garściami... mimo tego,że jest mi często źle

i mam jakieś lęki depresje i schizy...

[Gość]

@paradoksy

Widziałem kiedyś film z tym gościem, ale było w nim widać, że tylko udaje szczęśliwego, chwilami z wyraźnym żalem i wyrzutami wypowiadał się o różnych rzeczach, ale mówił to jako wierzący chrześcijanin, dla którego liczy się tylko miłość Boga i nie mógł okazać żadnych negatywnych emocji wprost. Dopiero tutaj mnie przekonał.

Myślę, że najpóźniej za 15 lat będzie mógł chodzić i grać w tenisa...

[zlasu]

dlaczego my tak nie możemy?

Co innego, gdy czyjeś kalectwo czy choroba są dla otoczenia od razu widoczne, a co innego, gdy są one skrywane gdzieś głęboko i w dodatku nie wiadomo jak je komuś innemu opisać.

[agorek]

mamy 2 ręce i 2 nogi

i jest nam źle

najwazniejszym organem w ciele jest mozg i jak on jest "zepsuty" to lipa , mozna miec 10 rak i nog i nic to nie da.

[pariram]

A ja z całkiem innej beczki skrobnę...

 

Witam wszystkich bardzo serdecznie Jestem tu nowiusieńki, ale po lekturze całego wątku czuję się, jakbym wrócił do domu, po wieloletniej tułaczce

Naprawdę Wasz optymizm i niekiedy wspaniałe rady dają mi parę do tego aby walczyć i w końcu odnaleźć siebie. Dzięki

[mortus]

Podłącze się do wypowiedzi mojego przedmówcy,chwalić jahve,jehove,kryszne szirne,płonąca dynię ,wielkiego dolara,shiwe,allaha czy kogo tam kto wyznaje i wierzy że natchnął kogoś do stworzenia tego forum

[Pieprz]

Ja mam pytanie. Czy lepiej kochać się takim jakim jest; czy lepiej chcieć być kimś lepszym i do tego dążyć?

[Matthias]

Bardzo dobrze zadane pytanie. Oto jest pytanie, które opisuje mój problem. Nie umiem zaakceptować siebie. Cały czas mam wrażenie, że ludzie, którzy mnie otaczają są lepsi, ładniejsi, kreatywni i pomysłowi. Ja się odnoszę do samego siebie bardzo negatywnie. Nie czuje do siebie żadnej sympatii, ale dążenie do tego by być lepszym powoduje, że pogłębia się mój kryzys wartości i zapętlam się w ciągłym myśleniu by być kimś lepszym by mieć to coś czego rzekomo nie mam!

[Nivia]

No to widzę,że nie tylko ja mam takie problemy, uff. W moim przypadku jeśli chodzi o akceptację siebie jest tak : wstaję, patrzę w lusterko i stwierdzam,że jest "okej". Następnego dnia wstaję, patrzę i odczuwam do siebie jakąś odrazę, stwierdzam,że wszystko jest "blee" i tak przez następny tydzień, dwa.. Aczkolwiek sądzę,że niektórych cech, wartości itp. nie można zmienić i należy zaakceptować siebie takim jakim się jest, a dążenie do zmian na siłę nie jest wcale takie dobre, bo skutki tego mogą być negatywne. Szkoda tylko,że to dążenie do akceptacji swojego ja jest tak trudne.. ;/

[Pieprz]

Bardzo dobrze zadane pytanie.

Thx. Przyszło mi do głowy bo każdy zawsze trąbi że trzeba się kochać takim jakim się jest itp. a ja zawsze wychodziłem z założenia że skoro się nie lubię to zamiast się "pokochać" wolę się zmienić na kogoś kogo polubię. Tak robiłem latami i mam sukcesy na tym polu.

[amelia83]

Bardzo dobrze zadane pytanie. Oto jest pytanie, które opisuje mój problem. Nie umiem zaakceptować siebie. Cały czas mam wrażenie, że ludzie, którzy mnie otaczają są lepsi, ładniejsi, kreatywni i pomysłowi. Ja się odnoszę do samego siebie bardzo negatywnie. Nie czuje do siebie żadnej sympatii, ale dążenie do tego by być lepszym powoduje, że pogłębia się mój kryzys wartości i zapętlam się w ciągłym myśleniu by być kimś lepszym by mieć to coś czego rzekomo nie mam!

wstydze sie siebie znowu aaaaaaaaaaaaa

ja cały czas poróbnuję sie z innymi, nie lubie siebie, nienawidzę , od zawsze miałam niska samoocenę

 

Przepraszam, że tak biadolę.

Wy tu piszecie o krokach naprzód a nie w tył.

[Gość Bonus]

Każdy człowiek ma siebie, tylko bardzo wielu ludzi nie akceptuję swoich kompleksów, ułomnośći i starają się to ukrywać przed innymi. Ja też mam kilka kompleksów, ale nie są one aż tak istotne i raczej nie kryję się z nimi. Bardzo siebie lubię, swoje dobre wartośći, swoje zdanie, dobry charakter, ale nie potrafiłbym żyć dla samego siebie, bo nie jestem egoistą, jak wielu innych. Ja potrafię dzielić się z innymi swoimi wartośćiami, rozumieć innych, wspierać innych, tylko nie mam z kim się tym podzielić.

[DariuszP]

Jeśli czegoś mocno pragniemy to na pewno uda nam się to odnaleźć lub osiągnąć. W dochodzeniu do celu są ważne dwie rzeczy czytanie i działanie. Nie ma problemu, który nie byłby już kiedyś rozwiązany. Jeśli chcesz być sobą i żyć pełnią życia zacznij czytać jak robią to inni jak do tego doszli. Każdy z nas na pewnym etapie kogoś naśladował, ale żeby żyć pełnią trzeba porzucić swego " nauczyciela" i dalej iść samemu.

[migoku]

Mushroom:

Mamy

Ja „realne” – jaki człowiek rzeczywiście jest

Ja „idealne” – jaki człowiek chciałby być

Twoja jaźń składa się z tych obydwu Ja

Ja idealne to Ty prawdziwy, Twa dusza do której dążysz w swym rozwoju.

 

Rozbieżność między realnym i idealnym "Ja" – faktycznym i pożądanym – wyznacza poziom

samoakceptacji, co wpływa na poczucie własnej wartości.

 

Odpowiedź jest rozległa na Twe pytanie, jest już w Tobie i na Twych oczach i bardzo prosta do zaakceptowania. Jeśli już się zdecydujesz jaki chcesz lepiej być też zobaczyć że możesz to pięknie połączyć.

 

matthias:

Karmisz zły obraz siebie. I to Ci wychodzi. Pogłębiasz kryzys a tego nie chcesz. Pokochasz siebie gdy nie akceptujesz? Może problem leży w złym postrzeganiu innych i siebie. Jesteś szyszką a inni są drzewami - projekcja. Jak się zorientujesz to wyluzujesz, nie idealizuj. A znajdziesz siłę na to co silne w Tobie. Posłuchasz teraz o lustrze...

 

Nivia:

w lusterku... raz powiesz "ok" a częściej "blee". Oscylujesz. Pełno złego spojrzenia, tego "blee" więc jest w Tobie.

Teraz patrz. Zabieram Ci lustro i co widać? Patrz na siebie bez projekcji. Pamiętaj możesz popatrzeć teraz na matthias'a, mushroom'a i jacy oni są na prawdę? Prawdę widać gdy się nie patrzy po sobie.

Patrząc w lustro wyciągaj tą dobrą Nivię z siebię - to ćwiczenie. Aczkolwiek jak będziesz wyglądać tydzień dobrze a dzień źle to niektóre cechy zmienią się same. Pokochaj się w doświadczeniu.

[Gość pysiunia]

Dlaczego spoglądasz zawsze w tę drugą stronę?

Dlaczego ciągle myślisz, że inni mają więcej szczęścia?

Tak łatwo twierdzisz, że innym się powodzi o wiele lepiej ...

Ten drugi brzeg wydaje ci się zawsze piękniejszy.

 

Może dlatego, że jest od ciebie oddalony,

a ty patrzysz, jak skamieniały, zauroczony tym pięknym widokiem.

Czy przyszło ci kiedyś na myśl, że na tym drugim brzegu inni także na ciebie patrzą i sądzą, że to ty masz więcej szczęścia?

Oni też zauważają wyłącznie twoją lukrowaną stronę.

Mniejszych i większych trosk, i kłopotów nie znają.

 

Szczęście nie leży na drugim brzegu ! Twoje szczęście znajduje się w Tobie :-)

[Gość]

mam taki problem, że NIE WIEM KIM JESTEM. Szukam i tylko robię sobie jeszcze większy bałagan w głowie. Jestem strasznie zagubiona.

 

Cieszę się. Nie tyle z tego, że jesteś zagubiona, ale z tego, że zdajesz Sobie z tego sprawę.

"Wiem, że nic nie wiem", to świetny początek.

Zaczniesz szukać Siebie już dziś a za 20 lat znajdziesz na pewno.

 

p.s.

Ledwo wypiłem herbatę a Jej post zniknął, czyżbym cytował ducha?

[mark123]

Ja siebie nie akceptuję i nie rozumiem, ale toleruję (chyba).

[Gość]

Osobiscie daze do tego by sie rozwijac byc coraz lepsza w rozumieniu siebie i innych .

Jestem bardzo wymagajaca wobec siebie.

[silence_sadness]

Svafa, witaj w klubie..

 

Też jestem wymagajaca wobec siebie nawet chyba bardziej niż wobec innych..

 

A u mnie to różnie bywa.. Raz gubie siebie po drodze a raz odnajduję..

 

Raz ego mam zawyżone a innym razem dno totalne..

 

taki kocioł..

[Gość]

Moje ego raczej zbyt wysoko nie fruwa .Staram sie nad tym pracowac.

[głosnykrzyk]

Svafa, witaj w klubie..

 

Też jestem wymagajaca wobec siebie nawet chyba bardziej niż wobec innych..

 

A u mnie to różnie bywa.. Raz gubie siebie po drodze a raz odnajduję..

 

Raz ego mam zawyżone a innym razem dno totalne..

 

taki kocioł..

 

Mam dokładnie tak jak Ty...