Samookaleczenia.

[kite]

ja chodzę w krótkim rękawku. na prawej ręce mam białe blizny które olewam. na lewej mam sine i noszę bandaż, jak coś to kot. chociaż górą i dołem wyłażą te blizny, ale największe zakryte

[kangurekkk]

hi. macie jakiś sposób na inne rozładowanie emocji. Jak większość z was też nie panuję czasami nad tym i myślę tylko o jednym:(

[Nevada]

u mnie jest tak, że pomaga mi wrzucenie się w wir pracy, by nie myśleć o tym, albo mówić sobie, że zrobi się to później. albo wynajdywanie powodów, żeby tego nie robić - bo będą blizny, bo będą ludzie gadać itp.

 

czasem i to nie wystarcza, ale utrzymywanie się w trzeźwości to bardzo usprawnia. na trzeźwo trudniej o głupie myśli.

[Korba]

tak, obiecanie sobie, że zrobi się to później pomaga.

powiedzenie sobie, że nie muszę teraz, ale zawsze mam taką alternatywę.

co do samobójstwa mam podobnie. ulgą jest dla mnie myśl, że zawsze mogę to zrobić i być może dzięki temu nie robię tego teraz.

[Nevada]

z samobójstwem też mam identyczną politykę tłumaczenia sobie :) jak na razie działa. mam 26 lat i zawsze mogę to zrobić, ale że jest to proces nieodwracalny, to może odłóżmy go na później, jako metodę, gdy wszystko inne już nie będzie osiągalne, czy coś takiego...

[kite]

na mnie praktycznie nic nie działa. nawet ostatnio gdy bardzo chciałam się pociąć na warsztatach i rozmawiałam z psycholog, nic. wróciłam do domu i żyletka...

[Nevada]

a może spróbuj nie zostawać sama? nie wiem czy to w twoim przypadku możliwe, ale jak mam gorsze okresy, gdy tylko myślę jak się uszkodzić albo jak się wykończyć dobrą opcją dla mnie przynajmniej jest, że przebywam wśród ludzi, a przy nich nie mogę nic sobie zrobić.

 

u mnie jest teraz swoją drogą ciężko. wczoraj nie mogłam zasnąć, tylko myślałam o tym, jak się uszkodzić, w końcu wymyśliła mi się myśl (to dziwne, ale takie myśli przychodzą same z zewnątrz) że najlepiej będzie papierosem. gdzieś na ciele, gdzie mogę powiedzieć że ktoś mnie przypadkiem przypalił. a jak paliłam papierosa w oknie, to myślałam żeby skoczyć, chociaż wysokość wcale nie jest jakaś super groźna, na pewno bym sobie tylko nogę złamała. to już irracjonalne. dzisiaj kolejny dzień. zaraz będę skręcać sobie papierosa i znowu walczyć ze sobą

[Atalia]

a może spróbuj nie zostawać sama? nie wiem czy to w twoim przypadku możliwe, ale jak mam gorsze okresy, gdy tylko myślę jak się uszkodzić albo jak się wykończyć dobrą opcją dla mnie przynajmniej jest, że przebywam wśród ludzi, a przy nich nie mogę nic sobie zrobić.

 

u mnie jest teraz swoją drogą ciężko. wczoraj nie mogłam zasnąć, tylko myślałam o tym, jak się uszkodzić, w końcu wymyśliła mi się myśl (to dziwne, ale takie myśli przychodzą same z zewnątrz) że najlepiej będzie papierosem. gdzieś na ciele, gdzie mogę powiedzieć że ktoś mnie przypadkiem przypalił. a jak paliłam papierosa w oknie, to myślałam żeby skoczyć, chociaż wysokość wcale nie jest jakaś super groźna, na pewno bym sobie tylko nogę złamała. to już irracjonalne. dzisiaj kolejny dzień. zaraz będę skręcać sobie papierosa i znowu walczyć ze sobą

 

Odn. drugiego akapitu - znam to...

Mam już całe tatuaże skaryfikacyjne zrobione z kropek po fajkach i, rzecz jasna, nie tylko. Za każdym razem, kiedy podchodzę do okna "co byłoby, gdyby tak...", czekający na pociąg "co byłoby, gdyby tak...", czekając na zieolne światło - to samo - strasznie korci... W minione wakacje stanęłam na poręczy alias betonowym murku vel barierce betonowej u koleżanki w mieszkaniu.

 

Co do pierwszego akapitu - towarzystwo ludzi to silny kontrargument, ale czasami wystarczy zwykła toaleta, a czasem - nawet i jej nie musi być..

 

Na mnie najlepiej działa - nade wszystko - zmęczenie fizyczne i wręcz torpedowanie się "obowiązkami", zarzucanie czymkolwiek głowy tak, by nie myśleć, nie mieć tej chwili czasu i być zbyt zmęczonym.

Czasami też muszę po prostu "zbaniować się" medykamentami, by móc za moment "paść" ze zmęczenia, splątania. By tylko nie myśleć..

[kite]

dla mnie jedyną "świętą krową" jest dziecko. siedzę z dzieciakami sąsiadów non stop. adoptowałabym najchętniej! przy nich choćby nie wiem co, nie potnę się. ale wracam do domu i wyładowuję to co się kumulowało. chciałabym mieć tak że przychodzi impuls, jestem z dzieciakami, nie tnę się, po 2 godzinach mi przechodzi. a tu uj!

[Korba]

pomyślałam sobie, że zamiast się dalej okaleczać pójdę sobie po prostu zrobić drugi tatuaż...

lubię ból podczas robienia tatuażu. też jest krew i ślady. ale za to ładne.

[kite]

ja wolę sama sobie robić krzywdę. wolę to kontrolować. boję się nawet przebicia uszu

[Nevada]

dla mnie piercing zastępował przez pewien czas autoagresję i uwaga uwaga - wizyty u dentysty. uwielbiam wizyty u dentysty, bo jest adrenalina, ból, krew, wiercenie albo wyrywanie :) chociaż do wyrywania zębów zawsze proszę znieczulenie, bo aż tak to bym się bała, jak się zachować. bardzo dobrze rozładowuje i mi zastępuje na jakiś czas "to".

 

kite - kurcze, może właśnie nieprzyjemna sytuacja, której trzeba stawić czoła da ci ulgę w tym? pomyśl o tym, żeby się wybrać do stomatologa? o ile tego nie lubisz. tyle, że ja z czasem to polubiłam ale to zdrowa cecha. wiem, że to jest dziwna porada, ale taka rzecz mi pomagała i kto wie czy tobie pomoże.

 

no i faktycznie, wyjście na miasto - to samochody, pociągi, światła. tak też skąd ja to znam.

[kite]

co do stomatologa to przez ponad rok chodziłam do niego raz w miesiącu( porządki po ortodoncie), i nic. nawet się nie bałam. ze znieczuloną paszczą gadałam jak najęta

[_asia_]

stomatolog - no właśnie, też tak mam... w ciągu ostatnich 11 miesięcy usunęłam 10 amalgamatów i zaplombowano mi w sumie 12 ząbków... bez znieczulenia... i w pewnym sensie czułam się niesamowicie czując wtedy ból. jakbym miała odlot.

 

-- 13 maja 2011, 13:09 --

 

pomyślałam sobie, że zamiast się dalej okaleczać pójdę sobie po prostu zrobić drugi tatuaż...

lubię ból podczas robienia tatuażu. też jest krew i ślady. ale za to ładne.

 

jesteś tego pewna, Kasiu..?

[Nevada]

w ogóle tak mi się wydaje, że zastępowanie jednego bólu innym niż jest tak naprawdę krokiem naprzód, jakimś obchodzeniem problemu, ale na krótką metę się sprawdza.

[Korba]

_asia_, to chyba lepsze niż samookaleczanie się.... jeden już mam... sprawił mi wielką przyjemność...

[Atalia]

Korba, przecież mając i jeden tatuaż nie przestałaś sobie 'fizycznie dokopywać', prawda? Chyba, że chodzi o intensywność tego 'fizycznego czucia'?

[Korba]

Atalia, w okresie, kiedy go zrobiłam, nie cięłam się. właściwie dwa razy robiłam tatuaż, tylko drugi zakrywa pierwszy. pamiętam, że ten ból był przyjemny i atmosfera tego studia mroczna, siedziałam w samej koszulce na ramiączkach, a przystojny pan mnie dziarał po łopatce...

[Atalia]

Korba, jeśli rzeczywiście będziesz czuła potrzebę zrobienia - rób. Tyle, że po jakimś czasie od potencjalnego wydziergania znowu może brakować Ci jakiegoś silniejszego, fizycznego bodźca... Co wówczas?

Nie myślałaś nigdy o serwowaniu sobie potężnej dawki sportu? Niekoniecznie boks, ale np. bieganie do upadłego? Mi, swojego czasu nawet pomagało.

[Gość]

no.. tatuaż uczucie jak żadne inne..... to nie jak drapanie, jak cięcie, rozcinanie.......

taki fajny dreszczyk emocji...........

tyle, że mnie nie bolało

[Korba]

bardzo mi się teraz chce to zrobić, bardzo bardzo bardzo.

nie tatuaż.

[Gość]

Korba, Kasiu, nie psuj mi humoru. Nie wolno Ci

[Korba]

jak nie to, to zrobię coś innego.

[Gość]

np.?

a dlaczego teraz chcesz to zrobić?

bo napisałaś do W.? bo mu się wyżaliłaś? bo okazałaś kolejną słabość?

[Korba]

np się zapierdolę dzisiaj czym się da.

nie tylko dlatego, że napisałam do W., choć fakt, boję się, że mnie sprowadzi na ziemię.

ale w ogóle bo za nim tęsknię i rzygam już tą tęsknotą.

tęsknię za czyjąś obecnością, rzygam samotnością.