Aktywne wątki (bez zabaw/bez offtop)

Kolejny nienawidzacy gatunku ludzkiego? Kiusiu Mic i Ty 3 muszkieterów;)

Trochę melancholijnie.

Spokój. Wszystko inne nie ma znaczenia.

Hej, wiesz zazdroszczę Ci tych 75. U mnie jak widzisz mega dawka:( Pytasz czy coś się u mnie zmieniło ostatnimi czasy, wiesz nie bardzo, ten sam rozkład dnia, te same zajęcia, bez większych stresów. Stres to mam teraz bo już sobie wizualizuję, że już mi tak zostanie, że już nic nie da się zrobić, że pewnie już zawsze będzie ten prąd w głowie. Niestety moja głowa lubi mieć katastroficzne myśli i tak się nakręcać:/ Hej, kurczę 25 lat to kawał życia, musiałeś bardzo wcześnie zacząć. "Spieprzona biochemia mózgu"- dość strasznie brzmi

Kurczę dziś mnie tak złapało tak jak by lęk chciał się przebić i poddenerwowanie i te myśli w głowie czy znów się zaczyna, mam nadzieję, że to tylko taki moment bo już myślałam, że jestem na prostej z tym gównianym lękiem, tamten rok dał mi w kość okropnie, dopiero wróciłam do pracy miesiąc temu

Powiem tak, w pompkach zdecydowanie lepiej niż z drążkiem szło... Początki były żałosne z podciąganiem mojego długiego cielska O okresie się nie wypowiem, bo jeszcze nie miałem

Tomasz mawiał, że najgorzej mieć alzheimera i biegunkę. Biegniesz, ale po co? Gdzie jesteśmy, dokąd zmierzamy?

Wypłata pieniędzy

Witam dawno tu nie zaglądałam, jak pewnie nie trudno się domyślić dla tego, że czułam się dobrze, biorę Parogen 10 mg nie zwiększałam dawki bo ta pomagała więc nie widziałam sensu, rzeczywiście lek wkręcał się trochę i mimo małej dawki zaczął działać po około 6,7 tyg do tego czasu było w kratkę, wróciłam do pracy i jakoś leci nie narzekam, ale wiosna to zawsze dla mnie gorszy czas, podobno lękowcy na wiosnę czują się gorzej, a depresyjni na jesień, na razie nie zwiększam dawki bo nic strasznego się nie dzieje, ale jest osłabienie senność i brak energii mimo pięknej pogody, a jak u was ?

Z takich dlugoterminowych terapii to tylko w twych dwóch. Miałam też kilka spotkań z osobami ktore łączyły różne nurty, terapeutka CBT coś mi tam na podstawie fragmentu książki pokazała o schematach i prubowalysmy sprawdzic czy sie w którymś odnajduje, ale nie wiem czy to mialo dużo wspolnego z terapia schematów. Mi sie wydaje, że oprócz nurtu dużo zależy od tego jakim człowiekiem jest terapeuta. W przypadku OCD niby zalecany jest nurt CBT ale ja w sumie z psychodynamicnej terapi byłam zadowolona zarówno indywidualnej jak i z grupowej.

Witam można z kimś porozmawiac kto schodzi z xanac Na priv jakiś kontakt

Rok po roku idzie w chv....

Jak dla mnie bomba

Dobra, w tym mi wyszło ISTP.

Ogólnie invision tak, zgadzam się.

Warto brać omega 3 ale trzeba uzbroic sie w cierpliwosc.

o to to.

Na pewno ja będę chciał go wypróbować w politerapii z atenzą. Ale max 1mg.

Bylam u psychiatry. Zapytał się czy chce zwiększyć dawkę Anafralinu to mu powiedzialam, że sie na tym nie znam. Powiedział żebym zwiększyła ze 100mg na 125mg. Nie dał mi sierowania na terapie, bo powiedział, że sekretarka skreciła nogę i mają haos (nie umieli wystawić skierowania). Mam próbować jak sekretarka wróci.

@Dalila_ @jatylkojaciężko mi się odnieść bo "nie siedzę" w tych lekach poza paroksetyną. A i paroksetyna w ADHD wydaje mi się dosyć egzotycznym wyborem. No ale tu jest ciekawy przypadek bo ta paroksetyna jak rozumiem głównie była przepisana na towarzyszące lęki/fobie. Dziwi mnie trochę tak złe doświadczenie z odstawieniem 5->0 mg paro. Rozumiem brain zapsy/prądy i trochę skutków ubocznych (fizycznych) natomiast w samej głowie zwykle aż takiego bajzlu to nie robi. Trudniej się na nią wchodzi niż z niej schodzi. Ale tu jeśli jest taki miks że są dodatkowe zaburzenia i leki to pewnie była też interakcja @jatylkoja jeśli czujesz, że się mocno pogarsza to przedzwoń do lekarza i skonsultuj z nim albo pozostanie na poprzedniej dawce albo podejmijcie jakąś inną decyzję. Generalnie z lekami raczej już masz doświadczenie więc wiesz czego się spodziewać. I jeśli jest gorzej niż było w przeszłości to raczej lepiej zareagować wcześniej. Nie zawsze wszystko nam podchodzi

Przyznam, że nie wiem. Może dopiero za kilka dni. Dzisiaj przez kilka godzin nie ma rodziców w domu, siostra dość umiarkowanie zwracała mi uwagę. Nie potrafię skontaktować się telefonicznie czy internetowo z pewną przychodnią, próbowałem już w poprzednim tygodniu Próbowałem dzwonić i nawet wysłałem maila.

Tak, to jest niska, ale skuteczna dawka na lęk i nastrój. Mi 75 mg wenli kiedyś pomagało.

Istnieje jedna z najstarszych osi podziału w filozofii: dwa zupełnie różne sposoby bycia wobec świata, ludzi i samego istnienia. Można powiedzieć, że to różnica między rozumieniem jako spotkaniem a rozumieniem jako kontrolą. Dwa sposoby rozumienia świata 1. Rozumienie poprzez bycie „z” To podejście polega na tym, że: próbuję wejść w cudzą perspektywę, akceptuję, że ktoś lub coś jest takie, jakie jest, nie chcę narzucać swojej wizji, pomagam w sposób, który wynika z potrzeb drugiej strony, a nie z moich wyobrażeń. W filozofii to bardzo bliskie: hermeneutyce (sztuce rozumienia sensu), fenomenologii (opisywaniu doświadczenia takim, jakie się jawi), myśleniu dialogicznemu (np. Martin Buber: relacja „Ja–Ty”). Tutaj rozumienie nie jest „operacją na obiekcie”, tylko relacją. Nie stoję naprzeciw świata, tylko jestem w nim zanurzona. To rozumienie mówi: > „Chcę cię poznać takim, jakim jesteś, a nie takim, jakim chciałabym, żebyś był.” 2. Rozumienie poprzez zmianę i korektę Drugie podejście wygląda tak: coś jest „jakieś”, ale powinno być inne, rozumiem po to, żeby naprawić, poprawić, zoptymalizować, patrzę z zewnątrz, jak badacz na obiekt, moje kategorie są ważniejsze niż cudze doświadczenie. To myślenie jest bliskie: racjonalizmowi, pozytywizmowi, filozofii technicznej i inżynieryjnej. Tutaj rozumienie oznacza: > „Wiem, co z tobą zrobić.” To jest relacja podmiot – przedmiot. Ja jestem tym, który wie, a świat jest tym, co ma zostać zmienione. Dwa style istnienia, nie tylko myślenia To nie są tylko style filozofii. To są style bycia człowiekiem. Styl pierwszy: „jestem w relacji” bliskość, empatia, współodczuwanie, delikatność, zgoda na tajemnicę. Styl drugi: „jestem nad” dystans, kontrola, analiza, planowanie, potrzeba wpływu. Filozoficznie: spotkanie vs. projekt Można to streścić jednym zdaniem: > Jedni traktują świat jak spotkanie, drudzy jak projekt do poprawy. Pierwsza postawa mówi: > „Istnienie ma sens samo w sobie.” Druga mówi: > „Istnienie ma sens dopiero, gdy je zmienię.” Głębszy paradoks Najciekawsze jest to, że: pierwsze podejście często realnie uzdrawia, mimo że nie chce zmieniać, drugie często rani, mimo że chce pomóc. Dlaczego? Bo człowiek (i świat w ogóle) najbardziej zmienia się wtedy, gdy czuje się widziany, a nie poprawiany. W skrócie Styl rozumienia - Co robi Subiektywny, relacyjny - „Jestem z tobą” Obiektywny, kontrolny - „Wiem, co z tobą zrobić” Akceptujący - „Jesteś wystarczający” Korygujący - „Musisz być inny” Spotkanie - Projekt Zjednoczenie - Dystans Filozoficzna puenta To rozróżnienie dotyka czegoś bardzo głębokiego: > Czy świat jest kimś, kogo się spotyka, czy czymś, czym się zarządza? I to pytanie wcale nie jest intelektualne. To jest pytanie o miłość, etykę, terapię, duchowość i sens życia. Bo w ostateczności: pierwszy sposób mówi: „istnienie jest święte”, drugi mówi: „istnienie jest materiałem do obróbki”. I od tego, który wybieramy, zależy jaki mamy świat – i jakim jesteśmy człowiekiem.

Na kanale Wojna Idei pojawił się materiał o skutkach ubocznych antydepresantów w 6:48 jest opisany problem PSSD oraz informacje które ośrodki w Polsce prowadzą badania nad nim.