natręctwa myśli moja historia

[anona]

20 minut temu, Wrwsw napisał(a):

jesus, OCD to straszna choroba

to nie jest choroba, to jest po prostu zaburzenie, mi to odbiera całą pewność siebie, serio... myśli powodują albo uczucie smutku, albo lęku, albo zażenowania... Ale fakt jest taki, że przypięłam sobie łatkę zaburzonej... i nie mogę się podnieść z tego kryzysu. Cały czas coś przez głowę przelatuje, dialogi, wspomnienia, to czy jestem głodna czy nie, czy mam ochotę jeść czy nie. No za chiny nie da się wyjść z tej głowy. A myśli ma każdy tylko nad nimi się nie zastanawia, a ja się zakręciłam na maksa w tym myśleniu   Mówiłam już lekarce, że chce być tu i teraz. Że to jest niemożliwe wręcz, że straszą mnie myśli o jedzeniu... bez jaj 

[Jurecki]

5 minut temu, anona napisał(a):

że chce być tu i teraz

Może siądź i licz oddechy do dziesięciu i tak w kółko. Skupiaj się jedynie na oddechu.

[anona]

Pregabaline zwiększyłam dziś ze 150 mg na 200 mg. Jutro podniosę do 250 mg. Czuję, że łatwiej mi zapanować nad tymi myślami. Bo nie ma reakcji lękowej. 

Cholernie boję się tego przejścia z dulo na wenlę. Mam nadzieję, że wenla zadziała serotoninowo bardziej bo na takim efekcie mi zależy. 

[Wrwsw]

jest coś takiego jak MINDFULLNESS - poczytaj o tym

[anona]

1 minutę temu, Jurecki napisał(a):

Może siądź i licz oddechy do dziesięciu i tak w kółko. Skupiaj się jedynie na oddechu.

Jedyny sposób jaki przynosi efekty to w końcu przestać o tym gadać i przepuszczać te myśli. Tyle, że ciągle przypomina mi się ten wyjazd, momenty jak się źle czułam i to powoduje serio dołek, te obrazy ciągle ze mną są. Nawet obraz jak wstaje z łóżka mnie denerwuje, bo wiem, że od jutra będzie to samo  Nienormalne wiem. 

[anona]

Może dzięki pregabalinie jakoś oswoje się z myślami i z czasem będzie mi łatwiej. Trochę mnie to zaczyna bawić, bo w głowie bagno, a reakcji lękowych praktycznie wcale.  Nie ukrywam, że wiąże spore nadzieje z arpiprazolem i wenlą. 

[Jurecki]

Ja też mam, zaburzenia schizoafektywne typ depresyjny.

[Wrwsw]

Teraz, Raccoon napisał(a):

 

Miałeś halucynacje czy coś w tym stylu?

to jest chyba taki CHAD + schizofrenia, więc na pewno miał xdd

[Jurecki]

25 minut temu, Raccoon napisał(a):

Miałeś halucynacje czy coś w tym stylu?

Dosłownie raz przez jeden dzień gdy jechałem z grupy psychoterapeutycznej. Po dostaniu klona i przespaniu się wszystko mi przeszło i wstałem uśmiechnięty.

[bei]

17 godzin temu, Raccoon napisał(a):

 

Tak, czasem mam ciągoty żeby to robić, ale generalnie tak. 

Jak to się stalo,że wyszedłeś z mycia rąk. 

17 godzin temu, Raccoon napisał(a):

 

Tak, czasem mam ciągoty żeby to robić, ale generalnie tak. 

 

 

Bo mam czerwone ręce wrażliwe na ciepło/zimno, na wszelkie detergenty i żadne maści robione ma receptę na to nie pomagają. Wyjdę zimą bez rękawiczek i pękają. Latem zrobi się ciepło i mnie parzą. Do pracy musiałam nosić swoje mydło dla wrażliwej skóry, bo od zwykłego mi pękały. Ja miałem rany na całych dłoniach, krew mi leciała. Wtedy mój terapueta powiedział, że albo pójdę do psychiatry i dermatologa, albo on odmawia dalszej terapii, bo jestem w takim stanie że robię rzeczy zagrażające zdrowiu (ryzyko zakażenia) i dalszą terapia w takim stanie nie ma sensu, a on nie chce ode mnie pieniędzy brać za nic, "bo to tak jakby robić rehabilitację złamanej nogi, która się nie zrosła" (te słowa zapamiętałem do dzisiaj) Poza tym mycie rąk to nie było moje jedyne natręctwo.

Ja mam czasami krew na rękach od dezynfekcji. Kiedyś obca osoba potrafiła mnie zaczepić co jest z moimi dłońmi, czy mam jakieś uczulenie. Wtedy 45 min to czasami bylo dla mnie za mało żeby umyć ręce po skorzystaniu z wc. Teraz czesto je dezynfekuje. Też mam zniszczone ręce, najgorzej jest zimą. 

 

17 godzin temu, Raccoon napisał(a):

A ja wolę usłyszeć szczerą prawdę niż pocieszanie i udawanie że wszystko jest ok, skoro nie jest.

Nie chodzi o pocieszenie tylko o danie nadziei. Nie chce myśleć,że jestem w tak złym stanie, że nikt w takim nie był. 

[Jurecki]

6 minut temu, Raccoon napisał(a):

I przez taki jednorazowy incydent cię tak zdiagnozowali?

Tak. Powinni jakoś mnie inaczej zdiagnozować?

[anona]

W pracy dostałam ataku lęku...z niczego nagle na myśl że muszę iść do domu i ten obraz myślowy zrobiło mi się źle... 

k*rwa jak odkręcić ten mózg przecież na takie zwykłe obrazy myślowe nie może mnie straszyć, o co tu chodzi 

[bei]

2 godziny temu, Raccoon napisał(a):

Nie nikt ogólnie, tylko nikt z jego klientów. Tak jak pisałem, ja sobie cenię szczerość i konfrontację z brutalną prawdą, a nie głaskanie po główce. 

Ale pomogl ci czy nie? Ja bym miała obawy że jak nie ma doświadczeniana takim poziomie, to nie będzie umiał mi pomoc?

[anona]

Dobrze, że wieczory mam w miarę spokojne nawet mi myśli nie przeszkadzają. Generalnie widzę, że jak odpuszczam to nie straszą mnie te myśli tak. Może w końcu wypracuje swój system. 

Pozwólcie, że będę zapisywać tutaj swoje przemyślenia. Trochę to pomaga. 

[anona]

10 godzin temu, acherontia styx napisał(a):

Bo to nie jest antybiotyk, że jak zadziała raz to pobiorę jeszcze chwilę i można odstawić. 

Ogólnie zasada jest taka, że jeśli przez rok-dwa nie występują objawy to dopiero można myśleć o próbie (!) odstawienia. Oczywiście wiele zależy od diagnozy i jeszcze paru innych czynników. U niektórych się uda szybciej, a niektórzy muszą brać leki kilkanaście-kilkadziesiąt lat.

Nie mając wiedzy o farmakoterapii, mechanizmach działania leków etc. samowolka w leczeniu prawie nigdy nie kończy się dobrze, a wręcz powoduje często powstawanie lekooporności.

Ja już leczę się na depre i nerwe 15 lat, więc znam temat....odstawiłam po prostu dodatkowe leki, bo poczułam się lepiej, jak widać to był duży błąd. 

Dzisiaj lekko nerwowo, ale nastrój dużo lepszy. 

aaa i podbiłam pregabalinę do 250 mg i spoko, dużo lepiej. Mam wolną rękę od lekarki jeśli chodzi o pregabalinę do 600 mg max. 

[anona]

Teraz, acherontia styx napisał(a):

ale to nieważne czy lek główny czy dodatkowy, stosowany w celu augumentacji. A odstawianie 2 leków równocześnie to już w ogóle rzecz, której np. mój lekarz nie akceptuje totalnie, mimo że ja mam w kwestii wszystkich branych leków dużą dowolność i mogę sobie ustalać dawkowanie w każdą stronę jak chce i odstawiać lek jak stwierdzę, że mi on niepotrzebny, ale ja mam na to pozwolenie bo przez kilka lat udowodniłam lekarzowi, że moje decyzje o zmianach w lekach mają sens, nie prowadzą do pogorszenia i robię to w akceptowalny sposób.

Wiem, że źle zrobiłam, ogólnie było mi strasznie głupio się przyznać przed lekarką, że odstawiłam te leki... sama byłam wściekła na siebie bo inaczej wyglądałyby wczasy gdybym tego nie odstawiła. No ale było, minęło.

[anona]

Znowu przeszył mnie lekki lęk w pracy, ale mniejszy niż wczoraj... mam nadzieję, że ta wenla z arypriprazolem się rozkręci i bedzie git. Dzisiaj mam terapie o 13.00 no będzie dużo opowiadania. Szkoda, że tutaj nie ma czatu jakiegoś żeby pogadać 

[Wrwsw]

3 godziny temu, anona napisał(a):

Znowu przeszył mnie lekki lęk w pracy, ale mniejszy niż wczoraj... mam nadzieję, że ta wenla z arypriprazolem się rozkręci i bedzie git. Dzisiaj mam terapie o 13.00 no będzie dużo opowiadania. Szkoda, że tutaj nie ma czatu jakiegoś żeby pogadać 

możesz na priv z kimś kto ma podobne problemy do twoich

[anona]

Nawet fajny dzień generalnie dzisiaj, spoko wszystko, gadam sobie z klientką robię wszystko jak należy i nagle jeb myśl z dupy: a co jak nowe leki pogorszą mój stan...no i już humor zryty. Miałam dzisiaj sesję z terapeutą, kazał mi wychodzić na zewnątrz siebie, przepuszczać myśli, mieliśmy też ćwiczenia somatyczne, które mam praktykować. 

 

Nie wiem czy też czujecie taką niepewność jak wchodzicie na nowe leki? Staram się tego nie analizować ale to samo przychodzi i w sumie chyba jest naturalne przy zmianie leków, każdy pewnie ma jakieś obawy. 

[Jurecki]

@anona z ashwaghandą to sobie daj spokój, szkoda pieniędzy.

[anona]

Dziś wstałam w lekko lepszym humorze, ale myśli ściągają mnie w dół, jeden atak lękowy mam za sobą, akurat jak poszłam sprzątać. Wysprzątałam całe mieszkanie.  Wk*rzam się już na siebie, że ciężko mi sobie z tym poradzić. To chyba presja, poczucie, że nie czuję tej radości, że mi wpadają do głowy głupie myśli. Mam momenty, że się ich nie boję, a mam momenty, że mnie straszą. 

[anona]

Hejo, wczoraj pojechałam na zakupy, gdzie nawet nawet było w miarę, jak wróciłam do domu lęk minął mi całkowicie i żadne myśli mnie nie straszyły. Powoli uczę się, że myśli nie mogą stanowić dla mnie zagrożenia. Jednak funkcjonuję trochę na wyczuleniu. Ciężko porzucić kontrolę. 

Dzisiaj poranek spokojniejszy, obudziłam się o 7.30 ale jeszcze położyłam się na te pół godziny. 

 

[anona]

Lęki okiełznane, myśli trochę walą, ale może jak lęk okiełznany jest, będzie mi prościej ogarnąć natręctwa. 

[anona]

Ale czuję, że cała nabuzowana jestem w środku, jak nie lęk to marazm, jak nie marazm to wku*wienie, nie radzę sobie kompletnie z tymi emocjami... 

[anona]

Staram się radzić sobie z myślami i emocjami. Brać wszystko na spokojnie. 

Nawet lepszy poranek, lęki okiełznane. 

Dzisiaj już bez żadnego ataku. 

Natomiast niestety w pracy odwiedził mnie mój były z kwiatami... 

wszystko wróciło...

Natomiast powiedziałam mu, że nic do niego nie czuję i nie chcę na siłę przeciągać tej relacji.