Zamknięcie w swoim świecie

[Gość]

Reynevan, ale koncentrację nad tą rzeczą, nad którą jak chcę być w danej chwili skoncentrowana? tak? no to by było to, o co mi chodzi, muszę coś o tym poszperać.

[Gość]

Tak myślę, ale to może być kwestia osobnicza, tak więc nie bij, jeśli nie wyjdzie

[Gość]

o właśnie drożdże piwowarskie też muszę nabyć, bo mi się robią lekkie zakola

[Gość]

ego, to źle, że się tak w tym lubujesz. bo zamykanie się w sobie to upadek i grzech :)

dzisiaj poczytałem o tym w książce którą mam w podpisie i myślę, że opisuje ona najlepszą drogę do wykroczenia poza siebie.

 

nawet tak spróbowałem zmienić swoje podejście w duchu tej literatury, zamknąłem oczy... i muszę przyznać, że mnie otworzyło.

i później przez jakiś czas utrzymywał się ten stan nieskupienia na sobie, nawet jak wszedłem do wanny to bąbelki nalewanej wody przykuły moją uwagę, patrzyłem na nie niewinnym spojrzeniem i złączyłem się z nimi tak jakby :)

[Gość]

Hm... Ale to jest nawet zdrowe do pewnego stopnia. Jeśli zaczyna zastępować prawdziwe życie, to już jest problem. A że w marzeniach można wszystko, to nietrudno o to, żeby takie wyimaginowane życie się spodobało i stanowiło substytut prawdziwego. Szczególnie jeśli to prawdziwe jest niesatysfakcjonujące albo przysparza wielu lęków.

 

http://www.medicaldaily.com/maladaptive-daydreaming-what-it-247629

[Gość]

atic, czemu źle? przecież ja nie mam żadnej lepszej dla mnie alternatywy. No dobra, jedną mam.... ale nadal nie czuję się na siłach by zrealizować.

[Stracona100]

, ja też żyję w takim trochę "odleceniu" od rzeczywistości. Nieraz prowadzę wewnętrzne dialogi, rozważania z różnymi osobami w głowie, czasem odlatuję, że zapominam o realu...

Osobiście mam tak chyba od zawsze, albo od bardzo dawna, ale mi to akurat kompletnie nie przeszkadza i uważam to za całkiem normalne (kurde myślałam, że wszyscy ludzie tak czasem mają..nie mają?) , choć pewnie nieraz jak ktoś zauważy, że szczerzę michę sama do siebie...

...w ogóle uszy mi nie są potrzebne do prowadzenia takiej rozmowy, bo ja po prostu wyobrażam sobie, że gadam z kimś tam i prowadzę z nim wewnętrzny dialog czy dyskusję. Ale tak naprawdę, to co mówi "druga strona", to ja wiem, że to są moje myśli, tylko w jednym wypadku przypisane do wyobrażonej postaci. Każdorazowo to ja decyduję o tym, co ta "druga strona" powie...

 

Ja mam dokładnie to samo i też wydawało mi się, że nie ma w tym niczego dziwnego i niepokojącego... chociaż... czasem te dialogi są jakby nadmiernie natrętne i choć chcę je skończyć, nie mogę

Teraz się zastanawiam, czy to nie początek jakiejś schizy Czy powinnam zacząć się martwić???

[Gość]

ego, bo jest to umacnianie sobności.

 

Stracona100, u mnie też to jest natrętne.

[elo]

eh niby jest 2k16 niby sredniowiecze minelo = dostep do wiedzy ogromny... lecz ludzie do tej pory myla bogaty swiat wewnetrzny charakteryzujacy wiekszosc populacji z objawami schizofrenii paranoidalnej #noniemoge

[Gość]

elo, mi bliżej do prostej, ale któryś tam doktorek twierdził, że prosta to tylko podtyp paranoidalnej, więc może nie ma co się rozdrabniać.

 

atic, wiem, ale to mój wybór, a może "wybór", w każdym razie z obopólną korzyścią i dla mnie i dla społeczeństwa.

 

Teraz się zastanawiam, czy to nie początek jakiejś schizy Czy powinnam zacząć się martwić???

Stracona100, moim zdaniem, dopóki się zastanawiasz czy powinnaś się martwić to nie.

 

Michellea, ale niektórzy nie mają prawdziwego życia, ani szans na nie, ani chęci takowego.

[Gość]

Powiedziałam tylko, że na dłuższą metę jest to szkodliwe, ale przecież nie jest śmiertelnie groźne. Przecież sama też to robię, tylko staram się to ograniczyć. Też bym się nie chciała kompletnie tego pozbywać, bo to potrafi uratować w ciężkich chwilach, np. mnie dzisiaj w nocy.

[Gość]

Michellea, samo w sobie, to wiadomo, że śmiertelnego zagrożenia nie stanowi, ale ja już kilka razy w życiu, będąc w stanie takiego odlotu, wyjechałam rowerem, czy weszłam wprost pod samochód, tyle, że kierowcy zdążyli wyhamować. Także w tym sensie to panowania nad tym, chyba warto byłoby się nauczyć. Bo o ile do śmierci to mnie ciągnie, to do inwalidztwa już zupełnie nie.

[Stracona100]

Teraz się zastanawiam, czy to nie początek jakiejś schizy Czy powinnam zacząć się martwić???

Stracona100, moim zdaniem, dopóki się zastanawiasz czy powinnaś się martwić to nie.