Osobowość dyssocjalna (psychopatia)

[Gość]

W sumie bycie zaburzonym jest ostatnio feszyn wśród młodych osób.

to Ty już wieku nie podawaj! to chyba żeśmy skończyli na dzisiaj!

[sadsatan]

W sumie bycie zaburzonym jest ostatnio feszyn wśród młodych osób.

to Ty już wieku nie podawaj! to chyba żeśmy skończyli na dzisiaj!

Szkoda, nawet śmiesznie było wymienić kilka zdań z "profesjonalistą"

[Psychciu]

Czy jest ktoś, kto ma zdiagnozowaną osobowość dyssocjalną i jest w trakcie terapii? Istnieje w ogóle szansa, żeby "znormalnieć"?

 

W jaki sposób znormalnieć?

[arahja7]

sadsatan, jestem byłą psychopatka i czytając twoje obawy, wnioski i rozterki widzę siebie sprzed lat. Myślę więc, że diagnoza może się zgadzać. Ja nie byłam na terapii i mi to zaburzenie wyewoluowało w inne inności, może terapeutka pozwoli ci tego oszczędzić.

 

distorted_level68, masz spoko mechanizm wypierania, zawiły, ale ważne, że sam sobie wytłumaczysz

[Gość]

jestem byłą psychopatka

ale jak to byłą? psychopatą się jest do końca życia!

 

arahja7, nie bardzo rozumiem o czym piszesz! co to jest mechanizm wypierania?

[arahja7]

distorted_level68, powiedział co wiedział.

[Gość]

arahja7, mhm, okay, to ja Ci odpowiem w takim razie:

 W przypadku wyparcia, jest to usunięcie ze świadomości myśli, uczuć, wspomnień, impulsów, fantazji, pragnień itp., które przywołują bolesne skojarzenia lub w inny sposób zagrażają spójności osobowości danej jednostki (na przykład prowokują pytania o moralność, wywołują poczucie winy itp.). Wyparcie zachodzi wtedy gdy zaspokojenie popędu (związane z przyjemnością) może spowodować – z uwagi na inne wymogi – przykrość. Wyparte myśli istnieją nadal, jednakże nie są dostępne świadomości. Wyparcie może przyjmować postać od chwilowych luk w pamięci po całkowitą amnezję (niepamięć) w przypadku bardzo bolesnych doświadczeń. Wyparcie nie jest procesem jednorazowym i wymaga ciągłego nakładu energii.

Przykład: Pracownik nie dopuszcza do siebie myśli o możliwości zwolnień grupowych, o których mówi się w firmie. Czuje się dzięki temu lepiej (zmniejszenie frustracji), ale będzie kompletnie nieprzygotowany, jeśli zwolnienia nastąpią (zniekształcenie rzeczywistości).

http://www.psychologiawygladu.pl/2015/12/jakie-mechanizmy-obronne-stosuje-umys.html - tutaj ładnie opisali wszystkie mechanizmy obronne!

 

a to jest z wiki:

Wyparcie lub represja (od łac. reprimere, odpierać, odpychać, tłumić) to jeden z mechanizmów obronnych znanych w psychologii.

Jest to usunięcie ze świadomości myśli, uczuć, wspomnień, impulsów, fantazji, pragnień itp., które przywołują bolesne skojarzenia lub w inny sposób zagrażają spójności osobowości danej jednostki (na przykład prowokują pytania o moralność, wywołują poczucie winy itp.). Wyparcie zachodzi wtedy, gdy zaspokojenie popędu (związane z przyjemnością) może spowodować – z uwagi na inne wymogi – przykrość. Wyparte myśli istnieją nadal, jednakże nie są dostępne świadomości. Wyparcie nie jest procesem jednorazowym i wymaga ciągłego nakładu energii.

   Przykład: Pracownik nie dopuszcza do siebie myśli o możliwości zwolnień grupowych, o których mówi się w firmie. Czuje się dzięki temu lepiej (zmniejszenie frustracji), ale będzie kompletnie nieprzygotowany, jeśli zwolnienia nastąpią (zniekształcenie rzeczywistości).

Wyparcie jest jednym z podstawowych pojęć psychoanalizy. Według Freuda dzieli się ono na dwa typy:

   Tzw. wyparcie pierwotne ma miejsce, kiedy pewne przeżycia lub emocje na bieżąco są niedopuszczane do świadomości. Takie zjawiska nigdy do niej nie docierają. Wyparcie pierwotne ma miejsce raz, w bardzo wczesnym etapie dzieciństwa, kiedy z nieświadomości wyodrębnia się świadomość.
   Tzw. wyparcie wtórne, albo następcze albo właściwe ma miejsce, kiedy zjawiska pojawiły się w świadomości, ale wtórnie zostały wypchnięte do nieświadomości.

Wyparte zjawiska pozostają w nieświadomości dzięki mechanizmowi zwanemu cenzurą, kontrolowanemu przez superego, czasem jednak pojawiają się niespodziewanie kiedy cenzura słabnie (np. pod wpływem alkoholu, osłabienia ego, choroby, we śnie itp.), mogą też być przyczyną nerwic.

Jednym z kierunków psychoanalizy jest więc wydobywanie wypartych wspomnień wydarzeń na powierzchnię świadomości, co ma leczyć nerwice. Do tego celu służy szereg metod, m.in.:

   interpretacja snów
   analiza czynności pomyłkowych
   wolne skojarzenia
   hipnoza

Metody te bywają jednak zawodne. Znany jest na przykład przypadek pacjentki, u której pod hipnozą odsłonięto wspomnienie gwałtu dokonanego na niej w dzieciństwie przez ojca, podczas gdy później okazało się, że jest wciąż dziewicą (zobacz też: fałszywe wspomnienie)[potrzebny przypis]. Również w przypadku odsłonięcia naprawdę wypartego wspomnienia nerwica wcale niekoniecznie ustępuje, choć świadomość jej przyczyn może pomóc w dalszym leczeniu.

dlatego się pytałem, jak to ma się do psychopatii! bo poważnie czegoś nie rozumiem!

[Gość]

"Frojd jest gupi "

Według niego dorośli faceci chca dymać swoje matki

[Psychciu]

"Frojd jest gupi "

Według niego dorośli faceci chca dymać swoje matki

 

Jest jebnięty fakt, jakby mu otworzyć czaszkę to zamiast mózgu same cipy i fiuty by się wysypały. Nie kapuję czemu go do dzisiaj jako pioniera psychologii i psychoanalizy przedstawiają. Na pewno niezłym materiałem do analizy sam był szczególnie jak na tamte wstydliwe czasy.

[arahja7]

Może przez to, że to o "ruchaniu matek" to jest wniosek czegoś bardzo zawiłego ale sensownego. Tylko hasło, "ruchałbym matkę" jest bardziej kontrowersyjne więc i dostrzegalne lepiej niż sensowne gadanie na temat zależności ubranych w sposób przystępny. W sumie nie ma w tym nic o ruchaniu członków rodziny i to dość znany temat. Z grubsza chodzi o to, że jak cie matka miziała za uszkiem to choć cie to nie podniecało to to uwielbiasz i kojarzysz z miłością. Tak więc jak Cie na pierwszej randce dziewczyna pomizia za uszkiem to nie pamiętasz matki ale brałbyś dziewczyne. Działa to też gdy cie matka ciągnęła za ucho do kąta

 

distorted, Ty cały jesteś wyparciem

[Gość]

arahja7, czemu? odnoszę wrażenie, że chcesz coś udowodnić sobie, ewentualnie komuś, podpierając się niczym! do czego to ma dążyć i co ma to przedstawiać? Uważam też, że zwyczajnie chcesz wprowadzić tutaj zamęt i niepotrzebny bełkot o niczym, no ale to moje zdanie!

[arahja7]

distorted_level68, masz prawo mieć swoje zdanie, ja mam prawo mieć je gdzieś zamęt wprowadzę dopiero jak komuś zburzę mur z wypartych mechanizmów obronnych, ale to się w tym temacie nie stanie Chyba, że sam zainteresowany go zburzy.

[mark123]

"Frojd jest gupi "

Według niego dorośli faceci chca dymać swoje matki

Są tacy, co chcą. Kazirodztwo tego typu to rzadka parafilia, ale istnieje

[Gość]

zamęt wprowadzę dopiero jak komuś zburzę mur z wypartych mechanizmów obronnych

czas start!

[sadsatan]

sadsatan, jestem byłą psychopatka i czytając twoje obawy, wnioski i rozterki widzę siebie sprzed lat. Myślę więc, że diagnoza może się zgadzać. Ja nie byłam na terapii i mi to zaburzenie wyewoluowało w inne inności, może terapeutka pozwoli ci tego oszczędzić.

 

distorted_level68, masz spoko mechanizm wypierania, zawiły, ale ważne, że sam sobie wytłumaczysz

 

Nie zamierzam kwestionować cudzych dolegliwości (w przeciwieństwie do niektórych tutaj hehe), ale zaskoczyła mnie twoja wypowiedź. Jaka jest w takim razie finalna forma twoich zaburzeń? Bo chciałam rzucić terapię, a teraz się boję, że jakimś borderem zostanę.

[Gość Linnea]

W dniu 8.04.2018 o 01:34, arahja7 napisał:

sadsatan, jestem byłą psychopatka

Ja też 

[Gość weltschmerz]

Ciekawe zestawienie tych zawodów:

- dużo psychopatów wśród pielęgniarzy, za to mało wśród pielęgniarek, pewnie z racji innych warunków pracy i oczekiwań

- nie ma żołnierzy zawodowych ani po jednej ani po drugiej stronie, znałem parę dzieciaków- wówczas rówieśników z rodzin mundurowych i wszystkie były psychicznie przetrącone od bardzo młodych lat z powodu tego, co przechodziły w domach

- dużo psychopatów wśród kapłanów, no cóż, nie dziwi mnie to z jednej, a z drugiej to takie trochę mało psychopatyczne, by wybierać zawód, w którym nie musisz się wysilać, by trzymać stabilną posadkę i właściwie nic nie musisz potrafić. Aczkolwiek w przypadku osób "bez powołania", których wśród duchowieństwa jest masa na pewno potrzebna jest duża doza cynizmu, a ten dość mocno kojarzy mi się z psychopatią

Edytowane 23 Września 2018 przez weltschmerz

[Gość weltschmerz]

Nie zgodzę się - przecież wybierając taki zawód wpływasz na innych psychicznie, programujesz wiernych za pomocą religii, przynajmniej na tyle, na ile pozwalają Ci ramy etyczne zawodu, przy czym daleko szukać nie trzeba potwierdzenia na to, że wielu duchownych ma to w d... W wielu społeczeństwach nadal masz pozycję może już nie osoby nietykalnej i bezkarnej, ale w sutannie nadal więcej uchodzi na sucho i nie mam na myśli tylko przestępstw tak obrzydliwych, jak pedofilia. Niejednokrotnie masz pewien wpływ na władzę, zależy jak daleko zajdziesz, może to być sołtys/wójt, burmistrz, prezydent miasta, wojewoda lub najwyższe władze państwowe. Masz posłuch w lokalnej społeczności.

Tak na zachodzie było jeszcze 40-50 lat temu, tak w Polsce jest do dzisiaj.

Ciekaw jednak jestem, duchowni której religii dominują w badaniu. W UK głównym wyznaniem jest anglikanizm, w USA to chyba tak 50/50 katolicyzm i różne odmiany protestantyzmu. W anglikanizmie nie ma (chyba) spowiedzi, konfesjonał to musi być dopiero fajne miejsce dla psychopaty. Tyle sekretów, taki wpływ psychiczny na drugą osobę.

I to wszystko tak małym nakładem wysiłków (i to mi jednak nie pasuje do typowych psychopatów).

[nvm]

W dniu 1.05.2007 o 23:52, pfompfel napisał:

- deficyt lęku – defekt emocjonalny polegający na braku przyswajania odruchów moralnych i braku empatii;

Czy odruchy moralne i empatia oparte są na lęku? Czyli gdy ktoś emancypuje się z lęku, automatycznie traci moralność i empatię? Jeśli są oparte na lęku, to są - za przeproszeniem - g warte. Są wówczas tylko iluzją.

 

[nvm]

Mam poczucie, że jest we mnie coś z socjopaty.

Edytowane 25 Października 2018 przez nvm

[Gość Linnea]

Nie jestem psychopatka ani socjopatką ale utraciłam w jakimś stopniu uczucia w skutek przeżyć. Ciekawe dla mnie to jest zjawisko...nie odczuwać...w niektórych przypadkach brakuje mi dawnych odczuć ale zauważyłam też, że życie dzięki temu stało się prostsze. 

[nvm]

W dniu 26.10.2018 o 10:32, distorted_level68 napisał:

a co takiego?

Jakaś taka obojętność na głębszym poziomie. Może poczucie pewnego wyobcowania emocjonalnego wobec innych ludzi?

Edytowane 27 Października 2018 przez nvm

[Gość weltschmerz]

Mam wrażenie, że jak nikt nie chce być unikający, anankastyczny, paranoiczny, schizoidalny itd., to na psychopatię są zapisy.

[mark123]

Bo chyba ludzie to gatunek, który jest już pie.nięty z natury i instynkt ludzki może ciągnąć do bycia psychopatycznym śmieciem

 

 

[Gość weltschmerz]

Myślę, że większość osób podejrzewających u siebie psychopatię koło psychopaty nawet nie stała, a poza tym @nvmpisał o socjopatii.

Teraz to do @mark123, niepotrzebnie chyba sprowadza się psychopatię wyłącznie do mniej lub bardziej wyrafinowanego sadyzmu, przecież nie każdy psychopata morduje.