cześć

[Illse]

Byłam 3 lata temu na psychoterapii i wszystko było okej, a potem, gdy zostawił mnie narzeczony, z którym miałam zaplanowane życie wszystko zaczęło się od nowa i nie mogę się pozbierać, chociaż codziennie próbuje coś zrobić. (z lekka to żałosne, ale cóż).

[martha2]

cześć

[Gość]

Illse, hej. Dlaczego Cię zostawił?

[Illse]

nie wiem nawet tego mi nie wyjaśnił dostałam maila kiedy wróciłam do kraju zeby sie obronić.

[Gość]

Illse, czyli tak nagle z dnia na dzień zniknał?

[Illse]

nie potem się pojawił, ale nie warto mówić po co, straciłam część życia, doktorat i znajomych.

[Gość]

Illse, z jego powodu te rzeczy się zawaliły? Nie miałaś determinacji by mimo wszystko też na siebie postawic?

[aviska]

Illse, witaj :) Swoją drogą - to wcale a wcale nie jest żałosne. Ba, to świetnie, że próbujesz

[Illse]

Niewidoczny to kwestia tego, informacje uzyskujesz od osób trzecich, dowiadujesz się, że cześć twojego życia jest do wykasowania. po prostu go kochałam. Aviska dzięki :)

[tahela]

niewidoczny,

człowiek całe zycie na siebie stawia , na kogos wyjatkowo

[aviska]

Jak dużo czasu minęło od rozstania?

[Illse]

prawie 3 miesiące, prawda jest taka, że potrzebuje jakiegoś kopniaka, bo jeśli nie ruszę to się będzie ciągnęło.chce to wykasować.

[aviska]

A próbowałaś jakiegoś nowego hobby, czegoś, co kompletnie pochłonęłoby Ci myśli i wolny czas?

[tahela]

hobby nie wypełni tęsknoty

[aviska]

Ale ja nie mówię o braku tęsknoty, bo na to potrzeba o wiele więcej czasu, niż trzy miesiące, tylko o ruszeniu z miejsca, o jakimś działaniu, o którym mówi sama Illse.

[Gość]

Witaj : ) wiele sposobów próbowałem na odkochanie i sporo technik. Najlepsza jest akceptacja pogodzenie się z aktualnym cierpieniem czyli pustką, tęsknotą, bezsilnością którą czasem lub częściej powoduje, że rozrywa nas od środka. Usun Sobie na linii czasu wszystkie plany związane z nim i zaakceptuj, że go tam nie ma i nigdy nie będzie(może to być bolesne to co czytasz no cóż).

 

Pozdrawiam

[Gość]

tahela, ale chodzi o to by jak nawet inni zawiedli to miec siebie i w sobie jakieś oparcie

[Illse]

pisze wiersze i inne rzeczy, ćwiczę, ale natrętne myśli wracają. Chcę uniknąc powrotu do leków. Aviska nie zapytałam, dlaczego tu się znalazłaś?

 

-- 30 paź 2012, 00:28 --

 

Unikalny i właśnie to jest najgorsze.

[tahela]

Unikalny,

ale ktos był, co z tego ,ze mozna sobie zycie z kimś innym ułozyc , to0 pozostaje na zawsze, co innego jak cos sie nie wydarzyło a co innego jak sie wydarzyło, był9o i jest i nie chodzi o plany żadne

 

-- 30 paź 2012, 00:43 --

 

niewidoczny,

w sobie ma sie zawsze oparcie

[aviska]

Przy pisaniu się za dużo myśli, tak na moje. Jakiś porządny, regularny wysiłek fizyczny może? Taki przypływ endorfin potrafi pomóc :)

Ja? A tak wiesz, zdiagnozowali mi depresję jakiś czas temu, bywało różnie, teraz wraca, chociaż akurat w tej chwili jest nadspodziewanie dobrze x]

[tahela]

pisanie nie ma nic do tego , to potrafi dopaśc nawet wśród ludzi

[aviska]

Ale jak piszesz wiersze czy inne takie, to tym bardziej się na tym skupiasz.

[tahela]

aviska,

jakbym zaczeła pisac wiersze to bym dopiero miał przerabane, nawet jak sie skupiam na czyms innym to to i tak przychodzi, atakuje z nienacka

 

-- 30 paź 2012, 01:13 --

 

aviska,

autorka watku pisz ei jakoś jej to nie pomaga za bardzo

[aviska]

Wiem, jak to działa. Chodzi o to, że Illse pisze wiersze, co, moim zdaniem, nie jest specjalnie pomocne, skoro chce kopa, żeby ruszyć naprzód.

 

-- 30 paź 2012, 01:15 --

 

No i ja przecież o tym mówię, że to nie pomaga

[Illse]

niestety to prawda to dopada wszędzie, gdybym mogła sobie z tym poradzić pewnie by mnie tu nie było. Przerażający jest fakt, że to wszystko było kłamstwem, a teraz jak mam sobie wytłumaczyć, że byłam z kimś kto de facto pogrążył mnie. Zanim go poznałam, po tej psychoteraptii byłam bardzo pewna siebie,można powiedzieć szczęśliwa.