Osobowość chwiejna emocjonalnie (typ BORDERLINE)

[moyraa]

Też z tym mam dylemat. Nie wiem przecież, czy na każdego terapeutę tak będę reagować. Ciągle mi się wydaje, że w ogóle nie kuma o co mi chodzi, nie rozumie mnie, ma mnie dość, nie lubi. Chwilowo czasem znika to uczucie, ale potem znowu wraca...

Czy to jej wina, czy mojego postrzegania... Tego nie wiem. Czy powinnam zmienić, czy nie zmieniać . Być może okaże się, że żaden nie jest odpowiedni .

 

O, fajnie, że przetłumaczyłeś .

Kryteria przynajmniej są dużo precyzyjniej określone niż te teraźniejsze.

[mordka36]

moze ta terapeutka juz sie wypalila?????

DelRey

moze w 3d chodzi o to ze te zaburzenia nie wynikaja z np. wieku dojrzewania, albo srodkowiska , w ktorym przebywa chory?

ja tak to zrozumialam

[moyraa]

Ja słyszałam opinię, że jest bardzo dobrą terapeutką. Od psycholog klinicznej.

Nie wiem już sama. Irytuje mnie. Chyba poszukam w sieci trochę. Może znajdzie się ktoś.

[mordka36]

kurcze a ja sie zastanawiam , co moze mi dac psychiatra

[moyraa]

mordka36, psychiatra to chyba jedynie leki, jeśli będziesz też na psychoterapię chodzić. Tak mi się wydaje. No bo w sumie po co się rozwodzić tu i tam.

[mordka36]

ale na psychoterapie to tez musze chyba miec skierowanie od psychiatry????

[moyraa]

Jak dwa razy szłam do psycholog klinicznej, to musiałam skierowanie mieć. Było to jednak skierowanie od lekarza rodzinnego .

Możliwe więc, że i na psychoterapię było jakieś potrzebne, nie pamiętam. Ale na pewno nie skierowanie od psychiatry .

[mordka36]

acha

to ja znow mam metlik w glowie.....

 

-- 06 sie 2012, 21:24 --

 

zapisalam sie do psychologa

podobno dobrego

powiedzial mi, ze juz po glosie mozna poznac , ze nie mam borderline

[zielona miętowa]

mordka36, a co to za magik, który po głosie stawia diagnozę? rozumiem, że rozmawiałaś z nim przez telefon? btw skąd ta smutna mina ?

[mordka36]

bo gdybym miala borderline, wyjasniloby to wszystkie moje problemy i reakcje emocjonalne

prawie wszystko do mnie pasuje, tak jakby ktos mi oczy otworzyl

psycholog jest podobno rewelacyjny

zobacze za tydzien , bo mam wizyte i ma mi zrobic diagnoze

juz sie nie moge doczekac

 

-- 07 sie 2012, 18:25 --

 

moj facet dzis powiedzial, ze doszedl do wniosku , ze mnie nie kocha i nie chce mi robic nadzieji

po roku wspolnego mieszkania.........

[zielona miętowa]

goddamn it ufam, że walizki ma już wystawione za drzwi?

 

a co do psychologa to zaplanował dla ciebie testy? bedzie twoim terapeutą czy pokieruje cie gdzieś dalej? jeśli bedzie terapeutą, to raczej nie ujawni diagnozy w gruncie rzeczy oni ogólnie nie lubią ujawniać diagnozy.

[mordka36]

nie wystawilam

nienawidze byc sama

ale sie juz nie staram , zeby bylo dobrze, stalam sie wredna

nie wystawilam , w koncu mam osobowosc zalezna podobno

tak ma byc moim terapeuta

mam nadzieje , ze ujawni diagnoze

ja musze wiedziec co mi jest......

mi pasuje border

ale tak jak na siebie patrze w pracy to zalezna tez pasuje

musi mi ujawnic , no wez

[zielona miętowa]

os. zależna leży bardzo niedaleko od bpd. podstawowa różnica (w uproszczeniu) to taka, że os. zależna w sytuacji porzucenia szuka sobie innego symbiotycznego "nosiciela" i jesli go znajdzie to wszystko jest ok, a border w tej sytuacji wpada w szał i robi głupie rzeczy manifestując złość. już chyba gdzieś o tym pisałam wcześniej. ale ujawniać diagnozy niestety nie musi, a nawet dla dobra terapii nie jest to wskazane. moja nigdy nie nazywa rzeczy po imieniu, zawsze synonimami na około, żeby nie palnąć slangiem prosto z dsm-u. No i po głównych celach terapii sama sobie dojdziesz co ci właściwie jest, jak również po głównych problemach, które się wyklarują w toku pracy to jak po nitce sobie pójdziesz. głowa do góry

[mordka36]

hhehe

ja wpadam w szal po zerwaniu, probuje sie zabic, albo cos innego rownie glupiego robie...

a potem znajduje nowego "zywiciela"....

wiec dwa w jednym?

ciesze sie ze tu trafilam , wszystko zaczyna sie ukladac...

[zielona miętowa]

teoretycznie jedno zaburzenie nie wyklucza występowania drugiego, tak mi się przypomina. są nawet tacy którzy uważają, że z.o. często występują parami, trójkami. i jest jeszcze taka kategoria ogólna, jak pozostałe z.o., do której włącza sie osoby przejawiające różne cechy dysfunkcyjne z zakresu jednej wiązki np. B. ale być może wynika to poprostu z tego, że z.o. ogólnie są mgliste, mają nieostre granice diagnostyczne, w końcu to nie matematyka. pare postów temu ktoś pisał, że z DSM 5 mają wywalić os. histrioniczną, zależną i schizoidalną. nie wiem czy to prawda ale jak tak, to ciekawa jestem co z nimi zrobią

[moyraa]

Też jestem ciekawa. Muszą przecież gdzieś te zaburzone cechy "przenieść" .

 

Ja już chyba dam sobie spokój w jakiekolwiek angażowanie się uczuciowe. To bez sensu. Nie potrafię. To nie dla mnie. Tylko co w takim razie jest dla mnie? Nie wiem już. Każde wyjście wydaje mi się być złe.

[mordka36]

Też jestem ciekawa. Muszą przecież gdzieś te zaburzone cechy "przenieść" .

 

Ja już chyba dam sobie spokój w jakiekolwiek angażowanie się uczuciowe. To bez sensu. Nie potrafię. To nie dla mnie. Tylko co w takim razie jest dla mnie? Nie wiem już. Każde wyjście wydaje mi się być złe.

latwo powiedziec

kazdy czlowiek potzrebuje bliskosci, ja w kazdym razie nie umiem byc sama

[zielona miętowa]

tak jest. potrzeba bliskości jest immanentną cechą gatunku ludzkiego. każdy ją ma i musi realizować, nawet jeśli to powoduje problemy. to taki cyniczny prezent od bozi

[moyraa]

Tylko za nic nie umiem chyba z kimś, na kim naprawdę mi zależy . Zawsze psuję albo okazuje się, że palant (do którego ciągnie przecież jeszcze bardziej ).

[mordka36]

Tylko za nic nie umiem chyba z kimś, na kim naprawdę mi zależy .

nak naprawde uczymy sie bliskosci patrzac na rodzicow

i mamy przerabane

ja do tej pory zrywalam zwiazki w sekunde

ostatni zerwalam bo partner zastanawial sie czy isc ze mna na sylwestra, on byl w szoku

teraz postanowilam pielegnowac zwiazek i wybaczac drobnostki to mi wychodzi osobowosc zalezna............

tez nie umiem byc z kims

[moyraa]

Tak. Ja miałam świetny przykład = brak przykładu. Już chyba mówiłam, że trochę ich było w domu, ale matka nie miała szczęścia (też brednie, popełniała błędy (?)). Było ich przeszło 10. Także tego...

No. Stałości za grosz nie doznałam w tej sferze. I amen. Teraz mam.

Chciała dobrze. Wyszło źle. Ale przecież miało być pięknie, cudownie i miała mi stworzyć dom.

Nie, nie mam pretensji. Gdzie tam. Należy mi się.

 

(przepraszam za ironię, ale dziś tak jakoś...

Nie wiem,czy bardziej jestem wściekła, czy bardziej czuję euforię, czy bardziej nie chce mi się żyć. kolejny klęska

Chcę już jechać na umówione spotkanie z Kumplem. Nie chcę tu ślęczeć sama w domu, bo nie chcę, aby zmieniło się w to dołek.

Nie wytrzymam 4 godzin. )

[Atalia]

os. zależna leży bardzo niedaleko od bpd. podstawowa różnica (w uproszczeniu) to taka, że os. zależna w sytuacji porzucenia szuka sobie innego symbiotycznego "nosiciela" i jesli go znajdzie to wszystko jest ok, a border w tej sytuacji wpada w szał i robi głupie rzeczy manifestując złość. już chyba gdzieś o tym pisałam wcześniej. ale ujawniać diagnozy niestety nie musi, a nawet dla dobra terapii nie jest to wskazane. moja nigdy nie nazywa rzeczy po imieniu, zawsze synonimami na około, żeby nie palnąć slangiem prosto z dsm-u. No i po głównych celach terapii sama sobie dojdziesz co ci właściwie jest, jak również po głównych problemach, które się wyklarują w toku pracy to jak po nitce sobie pójdziesz. głowa do góry

Miętówko, czy to nie za bardzo podręcznikowe?

Miałam styczność 100 lat wstecz przez rok prawie z bordem najbardziej ze wszystkich borderowym, ale za każdym razem, gdy ktoś ją zostawiał, rozstawałyśmy się, czy, ostatecznie, to ja zostawiłam, nie reagowała wściekłością "out", absolutnie nie. Zadręczała siebie i autoagresja potęgowała się.

Myślę, że reakcja często zależy od poczucia siebie w danej chwili, z cyklu: jeśli aktualnie mam siebie za szajs i chodzącą beznadzieję, rozstanie sprawi, iż utwierdzę się w owym przekonaniu i nie mam prawa zabiegać ponownie o tęże osobę, bo jestem nic niewarta i prawa nie mam, mnie trzeba karać.

Gdy potrafię zdobyć się na stan omni-, w obliczu rozstania tracę kontrolę nad wściekłością, ale, ha!, nawet tu zwracam się raczej przeciwko sobie.

Pamiętam, dobry rok temu, gdy odeszła ode mnie przyjaciółka (naturalnie, sprowokowałam ją ku temu, a może i ja ją zostawiłam, ale łatwiej mi wchodzić w rolę ofiary), miałam ochotę poderżnąć sobie krtań, by wpędzić ją w poczucie winy. Zamiast tego, sic!, między innymi, rozpieprzyłam sobie brzuch myśląc: "i co? teraz cię boli? (nie mnie, przyjaciółkę), w ten sposób karzę ciebie (nie mnie, przyjaciółkę)". Ładna irracjonalka....

 

-- 09 sie 2012, 08:46 --

 

Spadam na terapię. Boję się. Jeszcze wczoraj zamierzałam wjechać z uśmiechem szerokim jak u Jokera, prowokująco ubrana, dziś stać mnie tylko na lekko prowokujący imidż zewnętrzny, w środku chcę milczeć i być niewidzialną. Boję się, bo jestem bezprogresywna, zaraz się mnie odstawi, bo marnuję święty czas terapeutki...

[moyraa]

Pamiętam, dobry rok temu, gdy odeszła ode mnie przyjaciółka (naturalnie, sprowokowałam ją ku temu, a może i ja ją zostawiłam, ale łatwiej mi wchodzić w rolę ofiary), miałam ochotę poderżnąć sobie krtań, by wpędzić ją w poczucie winy. Zamiast tego, sic!, między innymi, rozpieprzyłam sobie brzuch myśląc: "i co? teraz cię boli? (nie mnie, przyjaciółkę), w ten sposób karzę ciebie (nie mnie, przyjaciółkę)". Ładna irracjonalka....

To samo zrobiłam, kiedy byłam strasznie wkurzona na terapeutkę... . "A masz za swoje! A patrz!". Chciałam tylko pokazać i sobie pójść, ale nie wyszło. Nawet nie przyznałam, że to przez nią. Ale gdzieś to we mnie siedzi i boję się, że prędze, czy później to wyjdzie.

 

Spadam na terapię. Boję się. Jeszcze wczoraj zamierzałam wjechać z uśmiechem szerokim jak u Jokera, prowokująco ubrana, dziś stać mnie tylko na lekko prowokujący imidż zewnętrzny, w środku chcę milczeć i być niewidzialną. Boję się, bo jestem bezprogresywna, zaraz się mnie odstawi, bo marnuję święty czas terapeutki...

Owocnej sesji .

To też świetnie znam...

 

Przez kilka dni żyłam w złudzeniu, że wszystko ze mną w porządku. W ogóle to przecież nic mi nie jest. Jestem normalna i czuję się świetnie. Tak... Kilka dni. Sporo.

[Transfuse]

Tylko za nic nie umiem chyba z kimś, na kim naprawdę mi zależy

 

Mam tak samo ja Ty... u mnie charakteryzuje się to totalną obojętnością. Pojęcie zaangażowania nie istnieje. Sposobem obrony przed uczuciami drugiej osoby zawsze jest uprzedzenie w postaci informacji o mojej bierności emocjonalnej. Wtedy czuję się bezpieczniej, mogę powiedzieć, że nie odpowiadam za uczucia tej drugiej strony. Nie mam potrzeb ukierunkowanych na zażyłą relację, związek... Już kilka osób zarzuciło mi brak męskości, nienormalność w poprawności społecznej. Ale czy każdy powinien się wiązać i mieć rodzinę, dzieci ? Niekiedy czuje się silniejszy, że nie jestem zależny od innej osoby. Nikt mnie nie ogranicza, nie ma sytuacji problemowych, nie trzeba się przed nikim z niczego spowiadać, tłumaczyć. To tyle...

[moyraa]

Ja jestem albo całkowicie chłodna = pokazuję swoje humorki i mam gdzieś, czy kogoś ranię, czy nie. Jeszcze rok temu chyba tak nie było .

A jak mi zależy = emocjonalnie całkowicie jestem zależna, uzależniona na starcie. Ten ktoś jest Bogiem. Ale nie wiem, czy i wtedy czasem nie wydaję się wredna, bo przecież muszę ukryć tę moją zależność. Nie wolno mi pokazać bliskości, bo to się obróci przeciwko mnie. Na pewno! A biada temu "Bogu", kiedy zacznie mu zależeć... Ciekawe co bym zrobiła. Nie wiem sama. Na moje szczęście albo nieszczęście - do takiej sytuacji jeszcze nie doszło. Jest albo - albo.

 

Teraz to już chyba całkowicie się wypalę i nie będę okazywała żadnego ciepła, nic. Po co? Lepiej wychodzę na tym, kiedy wszystko mi jedno albo tak tylko sobie z kimś żartuję. Wtedy skaczą, pragną i co tam jeszcze.

Dałam życiu, Bogu (temu prawdziwemu) szansę, ale na mnie nie spojrzał. Ma mnie gdzieś widocznie. A przez te kilka dni to nawet wiarę jakąś miałam.

(tak dziewczynko. łudź się dalej, że On spojrzy na Ciebie, bo nie dość dzieci ma do zaspokojenia na tym świecie)

 

Teraz ja się będę świetnie bawić. (tak. no pewnie. a potem płakać )

I tak mi nie zależało chyba. Chciałam tylko mieć jakiegoś Pana Idealnego w głowie, bo tego mi brakowało. Ale czy ja wiem jaka jest prawda...