zaburzenia osobowości (cz.II)

[Gość]

milano3, F7 (odział leczenia zaburzeń) to ,o ile się nie mylę oddział krakowskiego szpitala ,ma dobra renomę . może tam ?

[milano3]

LitrMaślanki, tak, ale nie mam ukończonych 18 lat, więc nie mogę tam pójść

[Gość]

dużo Ci brakuje?

[specjal]

czemu piszesz niestety ile masz lat?

[Gość]

specjal, ???

[milano3]

Do pełnoletności brakuje mi 5 miesięcy.

Niestety ? Bo chciałem umrzeć i myślałem kur.. że uda mi się. W końcu była 4.00 nad ranem. Sądziłem że wszyscy śpią twardym snem.

[Gość]

milano3, A próbowałeś porozmawiać z ordynatorem,poprosić o potraktowanie indywidualnie rocznikiem nie pełna data urodzin ?To chyba możliwe .

 

-- 04 lut 2011, 19:53 --

 

jest na prawdę aż tak źle ? Jak piszesz .

[milano3]

Tak, myślę, że jestem już jedną nogą w grobie. Wykończony psychicznie i fizycznie. 180 cm wzrostu, 53 kg wagi. Badania krwi są złe, mocz także. Dzisiaj mam atak obżarstwa, ale podejrzewam że przez kolejne kilka dni znów nie zjem nic. Czuje sie zlekceważony przez personel, moi koledzy z oddzialu byli pełni przerażenia gdy dostałem wypis. Na prawde dziwnie tam lecza. Była dziewczyna która wieczorami slyszała głosy, wcześniej dwóch psychiatrów stwierdzilo zespól paranoidalny, a lekarze w klinice gdzie przebywaliśmy powiedzieli, że koleżanka sobie to wymyśla. Diagnoza: zaburzenia emocji.

Psycholog którego miałem przez 3 tygodnie rozmawiał ze mna 2 razy po 30 minut. Powiedzcie z ręką na sercu. Po takim czasie chyba sam Antoni Kępiński nie potrafilby postawić diagnozy.

Na wypisie mam taki tekst:

"W drugiej połowie pobytu na oddziale u pacjenta pojawiły się myśli o charakterze psychotycznym. Twierdził, iż nie ma ręki czy żołądka, podejrzewał personel o podrtuwanie go podczas posiłków. Wiążemy to jednak z informacją, jaką chłopiec uzyskał dzień wcześniej o planowanym wypisie z kliniki. "

Oni są poje.bani. Przecież informowałem lekarza że wcześniej miałem takie same objawy, brałem na to nawet perazyne, a oni twierdzą ze udawałem. Śmieszni są

[specjal]

a gdzie byles u czubkow?

[New-Tenuis]

Radek Bardzo Ci współczuję... Jest jakiś sposób, w jaki mogłabym Ci pomóc? Jeśli tak, to napisz. Powiedz mi, jaki był bezpośredni powód tego, że podciąłeś sobie żyły?

[Korba]

miała być dzisiaj ze mną koleżanka, ale nie przyjdzie.

sypię się.

na razie pety, drink i Archive.

[milano3]

Byłem w Klinice Psychiatrii Dzieci i Młodzieży w Krakowie UJ ...

Jaki powód ? Nie chciałem dłużej żyć. Na oddziale zrobiłem mase głupich rzeczy, zaangażowałem się w kilka bardzo bliskich relacji, wszystko emocjonalnie mnie bolało, ale personel to olewał. Wiedzieli że spada mi stale waga, ale kiedy mówiłem, że nie ide na śniadanie czy obiad, w ogóle się nie przejmowali.

Nikomu nie polecam !!! To katownia, więzienie, wyzysk.

 

-- 04 lut 2011, 19:38 --

 

W ogóle jest jeszcze jedna ważna sprawa. Podczas pobytu w szpitalu, usłyszałem kilka razy glos swojej prababci z Syberii, która już zmarla. Namawiała mnie, abym do niej już przyszedł, mówiła, że czeka tam na mnie i jest bardzo samotna. Powiedziałem o tym lekarzowi, ale Pani doktor na to nie zareagowala. Co gorsza, ja za bardzo nie pamiętam tych sytuacji. O wszystkim opowiadał mi kolega, który siedział przy mnie nocami, uspokajając mnie.

 

-- 04 lut 2011, 19:42 --

 

A i co jeszcze było śmiesznego w tym szpitalu ?

Jak z kims sobie nie radzili, a miał ukończone 18 lat (tam można było sie leczyc do momentu ukoczeniua szkoły), został przenoszony do Kobierzyna na kilka dni lub tygodni. Jaki to miało cel ?

[*Monika*]

milano3, Radku...bardzo Ci współczuję.Nawet nie wiem co napisać. Ktoś wyżej radził Kraków.Myślę,ze powinieneś spróbować tam, brakuje Tobie tylko 5 miesięcy do pełnoletności. Może da się coś załatwić.

 

A w szpitalu, w którym przebywałeś jak długo można się leczyć? I dlaczego nie było tam częstszych terapii, czy psychoterapii np. grupowej?

 

A mógłbyś pójść na odział dzienny? Z codzienną terapią?

[Korba]

hahaha jest pięknie...

zadzwoniłam do koleżanki, której opowiedziałam o tym, co się u mnie i ze mną dzieje...

dowiedziałam się, że mam nie żyć złudzeniami, bo gdyby W. coś do mnie czuł to by dawno coś zrobił, więc mam sobie dać spokój.

yeah... bardzo mnie to powstrzymało przed ekstremami

[*Monika*]

Korba, A skąd koleżanka wie co by zrobił W.? Ona jest jego myślami?

A poza tym, moze On jest nieśmiały? Sama pisałaś Kasiu,że jest po przejściach.

Wydaje mi się,że osoby po doswiadczeniach życiowych mogą działać bardziej z rozmysłem,są uważne i ...poprostu boją się.

A moze W., z uwagi na fakt zależności isniejących w hierarchii firmy, poprostu boi się? Mam na myśli stosunki międzyludzkie. Może boi się spoufalić?Co o tym myślisz Kasiu?

[Gość]

Korba, Monika ma rację, a poza tym nawet jeżeli nic nie czuje to w każdej chwili może coś poczuć...

[Korba]

Nie wiem, Dziewczyny.

Tak bardzo Go kocham.

Siedzę i płaczę. Kiedy ja prawie w ogóle nie płaczę.

Czuję się jak idiotka.

[Gość]

Korba, a ja pamiętam co mówiłaś o tym że jak Ci zależy to potrafisz być chłodna i nie okazujesz uczuć..więc to może dlatego...nie płacz..mój radar wykrywania romantycznych historii mówi mi że będzie dobrze :*

[Gość]

Korba, Kasiu, a może porozmawiaj z W.? Ale tak szczerze, powiedz mu o swoich uczuciach. Zapytaj czy możesz na coś liczyć. Ja bynajmniej tak bym zrobiła.

[Korba]

Korba, a ja pamiętam co mówiłaś o tym że jak Ci zależy to potrafisz być chłodna i nie okazujesz uczuć..więc to może dlatego...nie płacz..mój radar wykrywania romantycznych historii mówi mi że będzie dobrze :*

 

Domiś... jesteś kochana.

 

-- 04 lut 2011, 20:27 --

 

Korba, Kasiu, a może porozmawiaj z W.? Ale tak szczerze, powiedz mu o swoich uczuciach. Zapytaj czy możesz na coś liczyć. Ja bynajmniej tak bym zrobiła.

 

Zrobię tak. Jeśli będzie ku temu sprzyjająca okazja.... Długo tłumiłam uczucia, od wielu lat. Ale już nie mam siły.

[Gość]

Korba, Kasiu, ale jeżeli on odszedł z firmy to może nie warto czekać i się denerwować? Zadzwoń od razu albo napisz maila, że musisz z nim poważnie porozmawiać, że chcesz się jak najszybciej zobaczyć.

 

Będę trzymać za Ciebie kciuki! Za Was!

[Korba]

sunset, będzie do końca lutego. Mamy iść razem na obiad lub kolację.

[Gość]

Korba, masz jeszcze prawie cały miesiąc. Także dasz radę! Walcz o swoje. O miłość trzeba walczyć.

[Korba]

Teraz jestemo krok od samobójstwa.

[Gość]

Korba, nawet tak nie mów! Nawet nie próbuj nic robić! Nie możesz!