Co Wam dziś sprawiło radość?

[Fuji]

Uśmiech autystycznego nastolatka. Czasami praca w projekcie przynosi dużo radości. 

Ja nie muszę być super szczęśliwy. Byle się inni cieszyli z mojej pracy.

[Monstera]

Szukanie odpowiedniego designu na tort dla najlepszego kumpla, który ma urodziny w sobotę 

[domek]

Dziś PAN BÓG dał mi spotkać pewnego rówieśnika który chodził do tego samego Liceum, tylko do innej klasy. Mogłem mu opowiedzieć jak Bóg Zbawiciel mnie zbawił, z czego mnie uwolnił, i jak mnie napełnia swoim nowym życiem. Otworzył się. Mówił że ma problemy alkoholowe. Dałem mu m.in. ewangelizacyjną broszurę ze świadectwem pewnego duchowego brata i pewnej siostry którzy m.in. byli kilkanaście lat w narkotykach, depresji. Podziękował za rozmowę, za dobre słowa. Nie wierzę w przypadki, wierzę że zmartwychwstały BÓG postawił w odpowiednim miejscu, w odpowiednim czasie. Teraz mogę się modlić za Nim aby z wiarą poddał życie Zbawcy, żeby poszedł za Nim. Relacja, a nie religia. Bóg nie chce religii, ale relacji w Duchu - w Duchu Bożym. .......... "Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara; (23) Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa." - natchniona Biblia. List apostoła Pawła do Galacjan 5:22-23 UBG

 

Okazanie miłości agape m.in. jemu sprawiło mi radość.

[Fuji]

W dniu 26.09.2024 o 18:59, Maat napisał(a):

@Fuji, widać, że to,czym się zajmujesz, sprawia ci radość, satysfakcję.A jeśli można uszczęśliwić choć jedną osobę,to już jest bardzo dużo.

 

Tak. Daję to czego nie miałem. 

Co mi tam zresztą zostało.....

Puste życie. Nie jestem już nikomu potrzebny. 

Tylko to mam. Namiastka szczęścia. 

Mam gdzie udawać uśmiech.

[Priscilla_126]

W dniu 27.09.2024 o 20:48, Fuji napisał(a):

Tak. Daję to czego nie miałem. 

Co mi tam zresztą zostało.....

Puste życie. Nie jestem już nikomu potrzebny. 

Tylko to mam. Namiastka szczęścia. 

Mam gdzie udawać uśmiech.

 

Wspieram mocno i posyłam ciepłego przytulasa Jeśli chcesz popisać i się zakolegować, to pisz na priv śmiało Może obojgu nam to da uśmiech, tylko szczery

[Fuji]

Kolejny progres. Dużo przemyśleń.

Przestałem walczyć z myślami. Pomodliłem się za przyjaciela.

[Harding]

W dniu 6.10.2024 o 16:35, acherontia styx napisał(a):

Całkowicie wolny dzień  tylko z książką  

@acherontia styx, ja kolejne dni też planuję spędzić z książką ― przeznaczyć chociaż kilka godzin (2 lub 3) na czytanie 

Edytowane 22 Października 2024 przez Harding

[Harding]

Moi rodzice kupili mi dziś na pchlim targu lampkę biurową mosiężną ~ okazało się, że to antyk. Sprzedawca zażyczył sobie 350 zł, ale ostatecznie mama stargowała na 300 zł  Wieczorem próba generalna lampki, zobaczę, jak świeci w ciemności 

[Harding]

Szukałem fajnej zakładki do książki ― w końcu wygrzebałem w szafce obrazek z wizerunkiem śp. Św. O. Pio (franciszkanin pochodzący z Włoch → Pietrelcina). Wybrałem Go, bo jest dla mnie autorytetem moralnym, duchowym. Jestem zadowolony i usatysfakcjonowany ― jak to mówią: mała rzecz a cieszy

[Gość Purpurowy]

"Gnębienie" braci i siostry...

[Gość Purpurowy]

Rozwalił mnie mój młodszy brat, który zeszczał się ze śmiechu, jak pierdziachnąłem się paralizatorem... 

[Fuji]

Dostałem zaproszenie z urzędu miasta na konferencję. 

Miło jak ktoś przychodzi osobiście,wręcza zaproszenie mówiąc, że powinienem przyjść bo dużo robię dla ludzi. 

Ja nic nie robię przecież.... 

 

 

[Fuji]

Możliwe, że masz rację. Tylko dlaczego czasami jak się człowiek stara z całych sił to nikt tego nie docenia ? 

[Aglie]

Cieszę się, że udaje mi się funkcjonować w pracy z problemem z oddychaniem, „dyskoteką” różnych bólów w klatce piersiowej i schizami o raku. O, nie dostałam też jeszcze ataku paniki więc jest okay.

[Fuji]

Nie spodziewałem, się,  że będę wśród ludzi specjalnie zaproszonych na konferencję z okazji 11 listopada. 

Zamiast być po stronie obsługi czułem się niezręcznie jako jeden z chonorowych gości. 

Aż głupio mi było ale wszystko było zorganizowane przepięknie. 

Warto było iść dla tych ludzi którzy tam byli. Włożyło masę pracy w to przedstawienie. 

Miło z ich strony bo potrafili wiele kilometrów przejechać tylko po to aby wręczyć zaproszenie. 

[Fuji]

Małe rzeczy najbardziej nas powinny cieszyć. 

Te duże mogą szybko przerodzić się w rozpacz

[kot.11]

Wyspanie się w końcu pierwszy raz od tylu dni sprawiło mi ogromną radość. Oglądałam rano do śniadania The Office - uwielbiam ten serial  

[Gość Purpurowy]

Udało się zejść z wagą poniżej 70kg

[Aglie]

To, że hipochondria mocno na tapecie, a mnie mimo to udaje się w miarę funkcjonować. Za 3 dni badania RTG, mój największy lęk (wiem że muszę go przezwyciężyć bo zawsze będę się bała) Ale muszę żyć, chodzić do pracy, w domu zająć się kotami, spędzać czas z mężem. Dziś się widzę ze znajomymi, choć myśl o tym trochę włącza mi zawroty głowy.

Każdy dzień jest troszkę łaskawszy, mimo iż tym razem walczę bez mojej broni, bez leków… 

 

Oby było lepiej

[Aglie]

55 minut temu, Melodiaa napisał(a):

Trzymam kciuki. Powodzenia

Dziękuję

Niestety, tyle co się „pochwaliłam” to później miałam zjazd, ale tak to już wygląda w aktywnej nerwicy, chwila ok, dwie chwile dołku… i tak w kółko. 
Pocieszam się za to tym, że na początku drogi z nerwicą kilka lat temu, byłam w o wiele większej rozsypce. Teraz mój organizm ma swoje granice, nie chce mu się już aż tak „zagłębiać”. Może to już zmęczenie materiału

[Aglie]

Noc bez lęku

[alone05]

cieszę się z tego, że brat mi zainstalował nowego Linuxa z 2024 roku, dzięki czemu dobrze mi działają moje ulubione strony internetowe, m.in. będę mogła oglądać filmy i słuchać muzyki na youtube

Edytowane 24 Listopada 2024 przez alone05

[Aglie]

Lepiej późno niż wcale… zdanie sobie sprawy z tego, że umawiając ciągle nowe wizyty u lekarza, nie leczę nerwicy tylko ją hoduję. Nie daję nawet zadziałać lekom na lęk, kilka dni coś pokłuje to od razu kolejny lekarz. Na razie koniec. 

[sailorka]

dużo rzeczy mi sprawia radość, bo mam zwiększoną dawkę olanzapiny. Sprawia mi radość to, że wreszcie mogę odczuwać radość. No i święta

[Gość Purpurowy]

Śmieszy mnie nazywanie mnie przez rodzinę "kruszynka" albo "wróbelek", pomimo moich 100cm w pasie. Jestem najniższy i najlżejszy z rodzeństwa, pomimo że mają 12, 13 i 14 lat. Mama i ojczym też sporo wyżsi i ciężsi.