o pogardzie do samej siebie

[brida]

Seks jest czymś pięknym, a coś takiego bardzo go spłyca. Po wszystkim czujesz się pewnie jeszcze gorzej. A przecież nie o to w tym chodzi. To, że mówisz "kocham się" też o czymś świadczy. W gruncie rzeczy, według mnie, to Twój sposób na pozyskiwanie czyjejś "miłości". Na krótko, bo na krótko, ale masz namiastkę.

[milano3]

Myśle, ze masz racje. Ogromną racje. Chociaż na chwile czuje się komuś potrzebny, od kogoś coś dostaje, ale także daje.

[brida]

Jak już mówiłam, to piękna sfera życia, jeżeli łączy się ją z uczuciami. Ponieważ Twoje kontakty, z tego, co wnioskuję, opierają się głównie na samym seksie, a nie na zrozumieniu, miłości, czułości, czujesz się sponiewierany, bezwartościowy, zamiast czerpać z tego właściwą radość. Chwilowe szczęście, a potem depresja się pogłębia. Myślałeś o zaangażowaniu się w jakiś prawdziwy związek, taki, który byłby dla Ciebie wsparciem?

[milano3]

Nie potrafie być w związkach. Panicznie boje sie odrzucenia, więc rzucam ludzi wcześniej. Robie to z facetami i kobietami. Nie ma dla mnie różnicy.

[brida]

Nie chcę nic mówić, ale to typowe dla Borderline. Ale Ty się kiedyś wykończysz takim stylem życia. Budujesz sobie iluzję kontaktów międzyludzkich, dążysz do samotności, a potem cierpisz w samotności.

 

W szpitalu nic Ci nie pomogli? Jakaś psychoterapia, nic?

[milano3]

Nic. Tam w ogóle nie pomagają Przez 2 tygodnie miałem tylko raz psychoterapie, która trwała 15 minut. To chore.

[Gość]

It's Faith. Some people have to suffer, that's why the Red Sox won't win the championship.

 

Aaaaa.

Chodzą mi po głowie niegrzeczne i bardzo agresywne myśli :/

 

Brida, jesteś bardzo mądra i świadoma uczuć, czy jesteś tu z powodu problemów czy w celu pomocy ?

Zostaniesz tu na dłużej ?

 

Radek, wiem coś o tym, dziewczyna nie wytrzymała podejrzeń, że mnie zdradza. :/

[Gość]

Bardzo kijowy ten szpital, niestety ja też miałem taką przerwę, może niedługo się zacznie prawdziwa intensywna terapia.

[brida]

Masz rację, to jest chore. Powinni Ci zapewnić terapię co najmniej 2 razy w tygodniu po godzinę! A mówią, że ośrodki w Krakowie są niezłe...

A wcześniej do psychologa chodziłeś? Właściwie, to kiedy się zaczęły Twoje problemy?

[milano3]

1,5 roku temu.

Tak . Ten szpital reklamuje sie jako najlepsza klinika psychiatrii dla dzieci i młodzieży w Polsce. Są śmieszni.

Chodzę do psychologa, ale jak to w Borderline często nie zjawiam sie na terapii, krzyczę, płacze, oskarżam terapeutke.

[brida]

To normalne, dobrze, że chociaż próbujesz się leczyć. Muszę przyznać, że zainteresowała mnie Twoja sytuacja, zadałabym trochę pytań, ale nie wypada być wścibskim

Co Twoja rodzina to Twoje, hm, kłopoty?

[brida]

Oczywiście miało być "na Twoje"

[milano3]

Nie, nie ma. Nie mieszkaliśmy z ojcem w dzieciństwie przez 3 lata ze wzgledu na jego miejsce pracy. Ale juz jest ok.

Pytaj o co chcesz ? :)

[brida]

Może innym razem, bo teraz spadam z forum :)

A na razie radzę Ci próbować coś jeść i unikać wymiotowania, jak się da, bo to nic przyjemnego, boli gardło, żółkną zęby i ma się nieświeży oddech ;]

[Gość]

Ja także jestem uzależniony od leków nasennych. Niestety. Pakuje się także w niekontrolowane związki i akty seksualne. Ale najbardziej ranie tym siebie.

 

Nie możesz być uzależniony od leków biorąc 2 tyg.Spokojnie .W szpitalu wiedzą co robić jeśli chodzi o takie leki.Pewnie po przepustce wprowadzą Ci inne nasenne które nie uzależniają,ale na razie Cię tylko obserwują aby zdiagnozować.W moim przypadku,jak już Ci pisałam,zrobili to zbyt pochopnie.To dobrze o nich świadczy że są ostrożni.

Na bulimie chorowałam kilka lat( teraz ed,anoreksja i bulimia bardziej mieszane)więc wiem,że też sprawa u Cie jest nie taka zła(ja wymiotowała po 6 razy dziennie,wszystko co zjadłam,dodatkowo do tego brałam przeczyszczacze).

Zacznij nad sobą pracować a wyjdzesz na prostą

od naszej silnej woli i samozaparcia zależy najwięcej,ja kilka ( 7-9lat) walczyłam o zmianę diagnozy,bo czułam że to nie to..i udało mi się to co jest równe z cudem udowodnić lekarzom że się pomylili.

3_się,będzie dobrze

[sowaa]

Znów to zrobiłam, w nocy o 12 szlak mnie trafia wszystko mnie boli, ale mam radoche bo wypilam i najadłam się tabletek ekstra wyczyszczających.

I znów mi się chce. Musze napisać, musze może mi się odechce.

[milano3]

Ale ja już wcześniej brałem Stilnox. Przestałem i znów mi podali, i bez niego nie śpie.

[brida]

To jeszcze nie musi być uzależnienie. Lekarze podają Ci go pewnie w rozsądnych ilościach, a bezsenność (bez leków) może być spowodowana choćby tym, jak jesz, lub raczej - nie jesz. No chyba, że brałeś ten lek bardzo długo i tylko on Ci pomaga.

[milano3]

Brałem Stilnox przez rok.

Dzisiaj ważę już 55 kg :)

[milano3]

Powiedzcie mi. Bo anoreksje czy bulimie zazwyczaj rozpoznaje się po tym, że chory chce wciąż chudnąć bo wydaje mu się że jest zbyt gruby.

Ja nie sądze że jestem gruby, ale chce po prostu zniszczyć swój organizm. Czy to także podchodzi pod te choroby ?

[brida]

milano3, na Twoim miejscu bym się tak nie cieszyła tym chudnięciem...

Według mnie, to o czym mówisz świadczy nie tyle o anoreksji, ile o jakichś zachowaniach autodestrukcyjnych objawiających się w jedzeniu, zamiast, np cięciu się. Niejedzenie to nieraz forma powolnego samobójstwa...

A nie jest czasem tak, że chcesz zwrócić na siebie uwagę? I nie odbieraj tego jako zarzutu, bo to podstawowy motyw większości zaburzeń odżywiania. W każdym razie u mnie to było takie wołanie "Halo, jestem tu, mam problem, nie udawajcie, że nie widzicie."

[milano3]

Być może masz racje z tym zwróceniem na siebie uwagi.

Ale mój dodatkowy problem to właśnie to, że skoro w szpitalu nie wolno mi się ciąc to wyładowywuje stres w sposób niejedzenia i rzygania. Wcześniej takze tak robiłem, ale w ciągu mojego pobytu to baaardzo sie nasiliło.

[essprit]

Milano po co ty w ogóle przebywasz w tym szpitalu ?

Po co zabierasz miejsce tym, którzy chcą się leczyć ?

 

Jakoś nieodparte mam wrażenie, że im więcej wymienisz chorobowych objawów tym więcej uwagi otoczenia zyskujesz ... albo też żeby udowodnić jak mało specjaliści się znają i nie potrafią leczyć Ciebie .

Zrozum, tak jak to przedstawiasz ... tak możesz sie bawić do starości ! Zmarnować resztę życia jaką masz.

Zabieraj sie za leczenie ... NA PRAWDĘ !

 

A jeśli tego nie widzisz że wcale się nie leczysz, to zajmij się czymś innym ... można wiele rzeczy robić pomimo zaburzeń. I zacząć leczyć się kiedy do tego dojrzejesz ...

[milano3]

Ale powiedz co ja mam zrobić ?

Zrozumcie kur.wa że nie będe zgłaszać tego pielegniarką bo raz to zrobłem, a one, a to pewnie po kolacji rzygasz. Nie interesują się tam nami w ogóle. I mam nadzieje że nikt z was tam nie trafi.

Jest tam jedna pani wychowawca, ale na prawde jest psychologiem klinicznym, i mam zamiar się przed nia we wtorek otworzyć, mimo ze prowadzi z nami tylko muzykoterapie.

[milano3]

I w ogole mam wrażenie, że nie pisze z osobami które mają zaburzenia odżywiania. Jak wy np. chowacie kanapki po kieszeniach ze śniadania, to po 5 minutach krzyczycie:

- Mamusiu ! Nie zeżarłam chleba. Co teraz ?