czym jest PTSD ?

[.Strawberry.]

W dniu 17.11.2025 o 20:59, Dalila_ napisał(a):

Można. Traumę można nawet dziedziczyć. Więc nawet nie trzeba jej doswiadczac

No tak, to zagadnienie traumy pokoleniowej to bardzo pesymistyczny obraz, ale jakby nie patrzeć to chyba większość z ludzi je ma, bo „stare” pokolenia nie przepracowywały traum. Zresztą łańcuch genetyczny jest tak długi, że chyba nosimy zakodowane traumy pierwszych ludzi.

[Dalila_]

3 godziny temu, .Strawberry. napisał(a):

No tak, to zagadnienie traumy pokoleniowej to bardzo pesymistyczny obraz, ale jakby nie patrzeć to chyba większość z ludzi je ma, bo „stare” pokolenia nie przepracowywały traum. Zresztą łańcuch genetyczny jest tak długi, że chyba nosimy zakodowane traumy pierwszych ludzi.

Właściwie nie mówię chyba o traumie tej pokoleniowej, tylko konkretnej traumie członka rodziny. Nie pamiętam tego zagadnienia już za dobrze, ale czytałam 2 książki o tym. Niedawno pisałam w jakimś wątku tytuły bo ktoś pytał 

[.Strawberry.]

Warto też zaznaczyć w kontekście PTSD, że nie zawsze jest tak, że mając traumę/traumy pojawia się PTSD. Jeśli nie ma wielu objawów takich jak np. natrętnych wspomnień, retrospekcji, snów z tym związanych, towarzyszącej depresji, poczucia winny to nie mówimy o PTSD. Bo mam wrażenie, że ten wątek gdzieś rozkręcił się w kontekście samej traumy.

[Dalila_]

2 godziny temu, .Strawberry. napisał(a):

Warto też zaznaczyć w kontekście PTSD, że nie zawsze jest tak, że mając traumę/traumy pojawia się PTSD. Jeśli nie ma wielu objawów takich jak np. natrętnych wspomnień, retrospekcji, snów z tym związanych, towarzyszącej depresji, poczucia winny to nie mówimy o PTSD. Bo mam wrażenie, że ten wątek gdzieś rozkręcił się w kontekście samej traumy.

Ale jak to, gdy coś nie powoduje jakby dysfunkcji, objawów chorobowych, no to znaczy że straszne wydarzenie nie było traumą w sumie?

[Illi]

33 minuty temu, Dalila_ napisał(a):

Ale jak to, gdy coś nie powoduje jakby dysfunkcji, objawów chorobowych, no to znaczy że straszne wydarzenie nie było traumą w sumie?

Traumą było, ale nie rozwinęło się na tym ptsd. Dużo osób przechodzi traumatyczne wydarzenia nie doznaje ptsd. To zależy od odporności psychicznej, środowiska, wsparcia najbliższych. 

[.Strawberry.]

 

1 minutę temu, Illi napisał(a):

Traumą było, ale nie rozwinęło się na tym ptsd. Dużo osób przechodzi traumatyczne wydarzenia nie doznaje ptsd. To zależy od odporności psychicznej, środowiska, wsparcia najbliższych. 

Dokładnie tak. Czasem ludzie są tak odporni, że mogą po prostu mieć objawy psychosomatyczne.

[Dalila_]

48 minut temu, Illi napisał(a):

Traumą było, ale nie rozwinęło się na tym ptsd. Dużo osób przechodzi traumatyczne wydarzenia nie doznaje ptsd. To zależy od odporności psychicznej, środowiska, wsparcia najbliższych. 

No tak ale traumatyczne wydarzenie chyba nie jest równe traumie. Tak jakby to są dla mnie inne słowa. Ale okej. Ja nie rozumiem często

[Dalila_]

Teraz, brum.brum napisał(a):

A czy objawy psychosomatyczne nie są objawem PTSD ?

Też są chyba no

[.Strawberry.]

4 godziny temu, Dalila_ napisał(a):

Też są chyba no

Tutaj chodziło mi tylko o objawy psychosomatyczne.

One nie są kluczowym objawem w PTSD.

[Dalila_]

2 godziny temu, MicMic napisał(a):

Tak mi się skojarzyło takie jedno zdarzenie z mojego dzieciństwa. Już niby o nim rozmawiałem na terapiach, ale się podzielę. Nie wiem czy to trauma, czy co. Nie wiem czy to, czego często doświadczam, w szczegołności w bliskich relacjach, to echa właśnie tego wydarzenia. Może tak, może nie, może po części.

 

W każdym razie, miałem jakoś między 3 a 4 lata. Dobrze to pamiętam, więc musiało to zrobić wtedy na mnie wrażenie.

Mieliśmy się przeprowadzadzić wraz z rodziną z Warszawy, od dziadków, do mieszkania w innej miejscowości, gdzie mama dostała pracę. 

Z jakiegoś powodu mama musiała tam jechać wcześniej. Pamiętam, że poszedłem z mamą, możliwe, że ze starszym bratem i dziadkiem, na dworzec. Mama pojechała (chyba z bratem?), ja zostałem sam z dziadkiem. Pamietam, że to było jakieś dla mnie dosyć zaskakujące, nie potrafiłem sobie z tym jakoś poradzić. Musiałem sygnalizować, że nie chcę. Pamiętam jeszcze, że albo płakałem, albo złościłem się na dworcu i dziadek kupił mi jakiś samochodzik  (pamiętam do tej pory, biała karetkę pogotowia :D). No, ale chyba tylko na chwilę udało się odwrócić moją uwagę tym upominkiem i musiałem znowu zacząć ryczeć.

Pamiętam, że dziadek mnie jakoś skarcił, że przecież dostałem zabawkę, czy cos takiego. Więc chyba się uciszyłem, żeby dziadek nie był zły.

I taka to historia. Z punktu widzenia dorosłego głupota, bo zapewne wszyscy mi tłumaczyli, że mama nie zniknie, że ma ważne sprawy, że za jakiś czas pojedziemy do niej, albo sama wróci. etc. Ale to dla dziecka bez rozwiniętej kory przedczołowej zapewne gówno znaczy. No, ale kto wtedy się tym przejmował.

Czy ja wiem, dla przedszkolaka. Powinien już rozumieć komunikaty. Zapewne wcześniej, możliwe że od początku pamięci, z jakichś powodów miałeś problemy z zaufaniem. Takie małe dziecko nie podejrzewa raczej że najbliższa rodzina kłamie. Może masz traumę z okresu noworodka czy niemowlęcia, mama nie zostawila Ciebie na dłuższy czas? Może pojechała sprawę załatwić albo do pracy na wakacje 

[Dalila_]

14 minut temu, MicMic napisał(a):

To było przed przedszkolem jeszcze. 

Czy mnie zostawiła, to nie wiem. 

To pamiętam najwcześniejsze, jeśli chodzi o tego typu zdarzenia. 

Chodziło mi o wiek przedszkolny, a nie czy chodziłes do przedszkola. Możesz zapytac

[Illi]

23 godziny temu, brum.brum napisał(a):

Leczył ktoś PTSD metodą przedłużonej ekspozycji? 

Dużo osób korzysta z tej formy przy ptsd i sobie chwalą. Na pewno potrzebny jest dobry terapeuta, który będzie w stanie to ogarnąć. 

[.Strawberry.]

Czy psychoanaliza może być pomocna przy C-PTSD? Wiem, że są też inne nurty pomocne, ale ciekawi mnie jak to jest z psychoanalizą. Ktoś korzystał?