Upośledzenie umysłowe u dorosłych

[take]

Ja też miałem takie stany pobudzenia, były one przyjemne, niekiedy towarzyszyły im złożone czy głośne zachowania autostymulacyjne. Myślę, że te objawy i u Ciebie, i u mnie, mają związek z jakąś formą autyzmu. Po regularnym braniu leków (może nawet samej paroksetyny?) fale ekscytacji w zasadzie zniknęły, a "stimów" jest mniej. Czasami lubię sobie pochodzić bez celu i rozmyślać.

 

Dwa razy dostałem rentę socjalną bez konieczności powtórnej komisji. Słyszałem o tym, że nie chciano przedłużyć renty socjalnej osobie z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną i całościowym zaburzeniem rozwoju, a mi za pierwszym razem przedłużono, i nawet tuż po komisji w ZUS-ie dostałem orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy. Miałem rozpoznania: zespół Aspergera (jedno z całościowych zaburzeń rozwoju), zaburzenia typu schizofrenii (schizotypowe), zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.

 

Mogę funkcjonować jak ktoś z pogranicza znacznej niepełnosprawności intelektualnej i umiarkowanej, mam przecież rentę socjalną i zero przyjaciół (i w ogóle się tego nie wstydzę i nie przeszkadza mi to jakoś bardzo, chociaż godziwą pracę chciałbym mieć), funkcjonuję raczej jak ktoś z IQ dziecka mającego niespełna 7 lat, pewien ksiądz nawet powiedział, że jestem tak chory, że nie mogę popełnić grzechu ciężkiego. To bardzo mocna diagnoza. Kawał "świrka" ze mnie.  

Edytowane 26 Lipca 2019 przez take

[mark123]

W dniu 26.07.2019 o 23:20, Niepewny napisał:

otwórz mimo IQ w normie (114/113 test wechslera) zachowuje się jakbym miał je znacznie niższe,

A ja nie wierzę w testy IQ, testy tylko częściowo badają IQ, zdecydowanie za mało, by określić faktyczny poziom. Ciężko zmierzyć faktyczny poziom IQ, bo to bardzo skomplikowane, ale to, jak się funkcjonuje na co dzień w różnych sytuacjach jest wiarygodniejszym wskazaniem poziomu IQ niż testy. Uważam, że można mieć w testach IQ 120, a faktyczny poziom IQ np. 60, testy to gówno.

W dniu 26.07.2019 o 23:20, Niepewny napisał:

zwalniali mnie z każdej pracy a poradziłem sobie tylko w ochronie na orzeczenie

Dla mnie ochrona/portiernia tylko gdzieniegdzie mogłaby być do garnięcia. Odpadają wielkie biurowce, miałem okazje przekonać się, że to dla mnie nie do ogarnięcia, mały może być, ale potrzebowałbym i tak trochę czasu na przyuczenie, bo trzeba pamiętać, komu wolno wydać klucz no i trzeba nauczyć się "planu budynku". Odpada ochrona w sklepach i centrach handlowych, zbyt niebezpieczne dla mnie, a ja jestem dosłownie bezbronny jak kilkuletnie dziecko.

Na stażach ciągle opieprzali, bo sobie nawet z bardzo ogólnie prostymi rzeczami kiepsko radziłem. Słabo rozumiałem też to, co inni mi tłumaczyli, trzeba mi tłumaczyć wielokrotnie i "jak niedorozwiniętemu", bo inaczej nie zrozumiem. Jedynie w archiwum szło mi w miarę, było to małe archiwum i w takim praca jest ogólnie prosta.

W życiu codziennym też jest niefajnie i moja zdolność do całkowicie samodzielnego życia stoi pod dużym znakiem zapytania i liczę się ze śmiercią głodową w przyszłości.

[Niepewny]

Nie wiem Mark czy masz orzeczenie ale praca na orzeczenie polega na 

 

1. Trzaskanie obchodów 

2. Pilnowanie centrali przeciwpożarowej 

3. Wydawanie kluczy

4. Spanie

Mniej więcej... 

 

Na prawdę pracują dziwni ludzie co niektórzy także do ogarnięcia dla 10 latka. 

 

Na nocną zmianę jest o wiele mniej obowiązków także w to celuj. 

 

Edytowane 29 Lipca 2019 przez Niepewny

[take]

W dniu 28.07.2019 o 16:04, mark123 napisał:

W życiu codziennym też jest niefajnie i moja zdolność do całkowicie samodzielnego życia stoi pod dużym znakiem zapytania i liczę się ze śmiercią głodową w przyszłości.

Powinieneś mieć jakieś pieniądze z tytułu niepełnosprawności. Powinieneś mieć stopień umiarkowany lub znaczny. Czy masz diagnozy schizofrenii lub schizotypii, całościowego zaburzenia rozwoju? Ja miałem takie rozpoznania. My trzej możemy mieć w miarę podobny typ autyzmu (może schizotypowy (ale nie zespół Mendelsohnna, który był jakiś czas temu opisany jako "schizotypal autism" na angielskiej Wikipedii)).

 

Dla mnie naprawdę poważnym problemem jest dbanie o wygląd i higienę (z natury mam to w głębokim poważaniu i zwrócenie mi uwagę na niedbanie o to może mnie zdenerwować). Prysznic łatwo staje się dla mnie nieprzyjemny, więc go unikam. Przy goleniu w miarę regularnie się zacinam.

 

Czy masz blisko do dużego miasta? Jeśli nie, to może być o wiele ciężej z pracą. Masz prawo jazdy, próbowałeś je kiedyś robić?

 

Nie próbowałem pracować na noc. Zmiana na popołudnie jest zdecydowanie nie dla mnie, bo nie mam jak wrócić do domu. Moja praca była może nawet bardziej banalna niż ta w ochronie. Nie trzeba było przyjeżdżać na noc. Mogłem pracować np. od 9 do 16 czy od 11 do 18.

Edytowane 29 Lipca 2019 przez take

[mark123]

W dniu 29.07.2019 o 22:51, take napisał:

Powinieneś mieć stopień umiarkowany lub znaczny

To wiem, ale rodzice by się nie zgodzili, by oficjalnie uznano mnie za niepełnosprawnego psychicznie

 

W dniu 29.07.2019 o 22:51, take napisał:

Czy masz diagnozy schizofrenii lub schizotypii, całościowego zaburzenia rozwoju?

Nie, bo aktualnie nie chodzę ani do psychologa ani do psychiatry. Rodzicom by to przeszkadzało oraz nie umiałbym pogodzić pracy (jeśli bym dostał) z chodzeniem do psychologa/psychiatry, a w soboty to ciężko o otwartą poradnię na NFZ.

 

W dniu 29.07.2019 o 22:51, take napisał:

Czy masz blisko do dużego miasta? Jeśli nie, to może być o wiele ciężej z pracą. Masz prawo jazdy, próbowałeś je kiedyś robić?

Mam blisko do dość dużego miasta (mnóstwo ofert pracy, ale dla pełnosprawnych psychicznie), ale do takiego wielkiego, to mam około 70 km, w nim nie szukałem, bo póki co nie mam pomysłu, jak dać radę tyle dojeżdżać. Dla normalnej osoby pracować 70 km od miejsca zamieszkania to jest chyba pikuś, ale nie dla mnie. Już, gdy dojeżdżałem 20 km, to było źle, miałem około 3 godziny snu na dobę, w efekcie za dnia miałem częste stany narkoleptyczne i stany bliskie katapleksji.

 

Prawa jazdy nie mogę zrobić, bo mam przeciwwskazania zdrowotne.

 

W dniu 29.07.2019 o 22:51, take napisał:

Nie próbowałem pracować na noc. Zmiana na popołudnie jest zdecydowanie nie dla mnie, bo nie mam jak wrócić do domu.

Dla mojego organizmu najlepsza byłaby praca na drugą zmianę, no ale miałbym duży problem, by wrócić do domu, albo musiałbym codziennie wydawać na taksówki, albo poważnie narażać się, że mnie ktoś pobije lub zabije, gdzieniegdzie jest komunikacja autobusowa po 22, ale o tej godzinie zazwyczaj nikt normalny nie jeździ, głównie kryminaliści (w tym mordercy).

Praca na pierwszą zmianę jest najbezpieczniejsza, ale najgorsza dla mojego organizmu.

[mark123]

W dniu 29.07.2019 o 22:51, take napisał:

la mnie naprawdę poważnym problemem jest dbanie o wygląd i higienę (z natury mam to w głębokim poważaniu i zwrócenie mi uwagę na niedbanie o to może mnie zdenerwować).

Ja się zmuszam, by jako tako dbać o higienę, nie mam ochoty o nią dbać. Nie zawsze tak było, w dzieciństwie lubiłem być czyścioszkiem i miałem ekstremalny wstręt i wstyd do brudu, a teraz higienę dla siebie mam w dupie, tylko dzięki skrajnemu lękowi przed krytyką i wściekłością ze strony innych (głownie rodziców) zmuszam się, by w miarę dbać o higienę. Gdyby nie ten lęk, to chyba "zarósłbym" brudem

[wiejskifilozof]

Ja lubię rozmawiać,nie mam z tym problemu.Ważne,by tematy nie były o chorobie.

[take]

U mnie nieprzejmowanie się dbaniem o higienę i elegancki wygląd występuje odkąd pamiętam. W ostatnim czasie brałem prysznic średnio raz na kilka tygodni. Ważne jest, aby nie wyglądać szpetnie, nie przeszkadza mi raczej wyglądanie jak ktoś zaniedbany.

 

Jak masz przeciwwskazania zdrowotne do prowadzenia samochodu to może Ci być bardzo ciężko w życiu (zwłaszcza że jesteś mężczyzną i nie mieszkasz w dużym mieście). Nie wiem, czy mam jakieś przeciwwskazania do posiadania prawa jazdy, ale nigdy nie próbowałem jeździć samochodem. Jest przez to wyraźnie ciężej o pracę.

 

Masz teraz pracę? Znalazłeś ją pomimo braku orzeczenia?