Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...

Rekomendowane odpowiedzi

Dzień dobry

Mam problem z dziewczyną. Poznaliśmy się przez internet jeszcze za czasów liceum. Mieszkamy obecnie razem w Gdańsku (moje miasto rodzinne- ona jest z Piły). Na studia postanowiliśmy razem zamieszkać i właśnie to miasto wybraliśmy do nauki (już po, teraz praca też tam). Ona od dziecka jest chora na epilepsję i obecnie się leczy ( z różnym skutkiem). Miała dość ciężkie dzieciństwo - jedynaczka, ojciec zostawił rodzinę jeszcze jak była dzidziusiem. \"Ojciec\" jej nie chciał i zwiał a matka oszalała i mściła się na niej i obarczała ją za to niepowodzenie. To jest chyba istotne do tego co teraz powiem.

 

Otóż w zasadzie odkąd jesteśmy razem (5 lat) oprócz napadów epileptycznych ma także dziwne nagłe stany agresji. Z całkiem miłego dnia potrafi się zrobić kompletnie zepsuty. Nagle jakaś bzdura potrafi ją wytrącić z równowagi i przeradza się w mega awanturę. Padają zdania, że jestem taki jak wszyscy (czyli matka) Ja mam dość łagodny charakter i serio ona przesadza. Od bzdur typu rzuciłem skarpetki jak się rozbierałem po pracy i zaraz miałem je dawać do kosza potrafi się przerodzić w istne piekło. Rozwala mi okulary, laptop, rozbiła mi na głowie nieraz talerz. Okno wymieniałem ostatnio bo rozbiła szybę. Winę musiałem zwalić oczywiście na siebie Jak się poryczała kiedyś to smarkała specjalnie, oscentacyjnie w chusteczki i rzucała we mnie nimi. Jak dostanie tych napadów agresji to mówi też takie straszne rzeczy. Nie mówię już też o fizycznym znęcaniu, ja się muszę jakoś bronić i ją przytrzymuje jak na mnie napada a ta się drze jakby ją ze skóry darli i że ręce jej łamię, a co ja mam dać się zabić? nieraz chodziłem już z podrapanymi rękami i twarzą. Jest inteligentna ale źle to wykorzystuje. Manipuluje mną i mowi takie straszne rzeczy i czuję się najgorszym zerem na świecie. Nie jestem zbytnio towarzystki i w sumie czuje ze sam mam depresje, ona chyba też. Ja przynajmniej chodze do pracy a jej sie nic nie chce, że niby nie ma chęci, boi się ludzi i odpowiedzialności. W ogóle mnie nie wspiera tylko siedzi w domu, żre czipsy, ogląda filmy. Przynajmniejby posprzątała bo o zrobieniu mi obiadu to już nie mówie. Po 10 godzinach w pracy to mi się odechciewa wracać do tego chlewu nawet.

 

Schemat etapów jest taki sam. Najpierw bzdura potem awantura na całęgo a potem zawsze po takiej awanturze jak się uspokoi to płacze że nie chce taka być że mnie przeprasza ( ja w trakcie sesji z rzucaniem przedmiotami w moim kierunku mówie ze mam jej dość), potem jest manipulacja że ona jest sama że nie ma gdzie iść no ale pakuje się powoli niby że idzie a ja nie mam serca jej wyrzucać bo znając jej bezwzlędność będzie spać na ulicy, dostanie ataku, zrobi sobie coś i będę ją miał jeszcze na sumieniu. Zresztą sam nie wiem czego chcę. Najlepsze jest to, że nie mam siły jej zostawić. Nie wiem czy ją kocham jeszcze czy nie, na pewno jestem straszliwie przywiązany, bo jestem dość uczuciowy i jak jest miło i troche się zajmie domem to ja jestem szczęsliwy i nie chce tego psuć, nie chcę jej zostawiać.Jak się uśmiecha gadamy to jest świetnie, no przecież coś nas połączyło jednak: wspólne poczucie humoru, jest słodka no i te 5-6 lat razem. Jak jest tak fajnie to w głębi duszy wiem, że to ułuda, że to minie. Oczekiwanie tylko jak znowu jej odwali. Dlatego nie wiem co mam z nią robić. Żyjemy bez ślubu, ona nie chce dzieci, ja nie wiem, może. Boje się angażować, inwestować w mieszkanie itd. Jej się podoba taka wegetacja chyba. Niby nieraz mi mówi że jest nieszczęsliwa, że chyba ma depresje, ale jak chce ją zaprowadzić do psychologa ( po awanturach sie zgadza) to a że po co, a że dam sobie rade, a że coś tam. Już prawie raz bylismy i uciekła sprzed drzwi. Chce żeby stan \"miły\" się utrzymywał, ale po prostu jak się zmienia w bestię to mam dość jej i swojego życia .

 

Ma ktoś jakiś pomysł co to może być za choroba?? Najbardziej przerażają mnie te stany . Wzrok ma jakby ją coś opętało. Potrafi się szamotać, drzeć przez okno \"pomocy\". Mówi czasem, że się dusi. Wariuje już, pomocy. Na jej matke nie ma co liczyć bo obie mają się gdzieś. Zostałem sam z tym problemem.

Pomocy.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Cześć.

Nie mnie oceniać co dolega Twojej dziewczynie (z opisu może to być fobia społeczna), ale to co piszesz jest przerażające. Podziwiam Cię, że przez tyle lat nadal z nią jesteś. Tylko zastanawiam się po co się tak katujesz? Sam mówisz, że Cię drapie, rozbija talerze na głowie... Mnie się w głowie nie mieści, skąd bierzesz siły by wracać do takiego domu :( Moim zdaniem powinieneś się poważnie zastanowić nad tym związkiem. Pomyśl czy chcesz żyć z taką osobą, jak to będzie w przyszłości itd. Może warto było by pójść do specjalisty, opisanie mu zachowania dziewczyny. Wtedy będziesz mniej więcej coś wiedział, bo tutaj możemy się tylko domyślać.

Jeśli lekarz powie, że to coś poważnego, to chyba najlepiej będzie się rozstać. Wybacz, że tak mówię, wiem, że jesteś do niej przywiązany... Z mojej perspektywy wygląda to na bardzo toksyczny związek, który źle na Ciebie wpływa. I im dłużej będziesz w nim tkwił tym bardziej będzie Ci źle.

Nie wiem czy w jakikolwiek sposób Ci pomogłam, ale mam nadzieję, że coś "wyniesiesz" z mojej wypowiedzi, może jest tam zawarta wskazówka :)

Trzymaj się i powodzeni!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Mi pierwszo co przyszło na myśl to borderline.

 

Ale pamiętaj, ze nikt Ci tutaj dziewczyny nie zdiagnozuje :)

 

Wiesz co... Skoro ona nie daje się zaciągnąć do specjalisty jakiegoś, to podczas następnej awantury zadzwoń albo po policję, albo na 112 i wsadzą ją do szpitala psychiatrycznego.

To radykalny krok, ale jeśli piszes, że jest naprawdę źle, to może to jest jedyna opcja? Chyba, że widzisz inne rozwiązanie.

Ona zdecydowanie potrzebuje pomocy.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Cześć.

Nie mnie oceniać co dolega Twojej dziewczynie (z opisu może to być fobia społeczna), ale to co piszesz jest przerażające. Podziwiam Cię, że przez tyle lat nadal z nią jesteś. Tylko zastanawiam się po co się tak katujesz?

Z opisu wychodzi na to, że jest jej jedyną ostoją. I chwała mu za to.

 

Wizyta u specjalisty jest niezbędna, niestety. Każda cierpliwość ma swoje granice a stan dziewczyny się sam z siebie nie polepszy. Musisz popracować nad przekonaniem jej, żeby poszła do lekarza - i na tym się skup. Może to być ChAD, może to być borderline ale nie musi, ale na pewno trzeba to koniecznie skonsultować ze specjalistą.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wygląda to albo na dwubiegunówkę albo na BPD, chociaż obstawiałbym raczej to drugie bo dwubiegunowi tak się zachowują w napadzie manii i nie żałują tego co zrobili. No ale co tam, babka zadowolona, ma depresję, nie chcę się jej nic robić, ma przy sobie ofiarę którą zgnoi. Wykopałbym albo za okno albo do specjalisty niech ją zdiagnozuje.

 

Po co Ci ktoś taki tak wogóle?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
...Po co Ci ktoś taki tak wogóle?

Dla chędożenia? :mrgreen:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

No do chędożenia to byłaby niezła, szczególnie jakby ją wychędożyć po zakneblowaniu za karę po takim epizodzie :mrgreen: Ale widzę że to ona go chędoży więc się chłopak spalił.

 

Post z lutego, żyjesz gościu tam czy już Ciebie zamiast niej zamknęli?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×