Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
niepogodna

cześć

Rekomendowane odpowiedzi

zostanę tutaj niepogodną.

mam 20 lat, jestem młoda, więc w zasadzie całe życie przede mną. nie mam pojęcia skąd moje problemy, ale musiało się zacząć to już dawno, skoro kilka lat temu chciałam popełnić samobójstwo. moja samoocena jest równa zeru. szukam pewności w zwiazkach, troche ich już było i zawsze kończyło się mnostwem kłótni i rozstaniem. właśnie zakończył się kolejny, a ja podczas trwania w nim zdałam sobie sprawe z tego, że chyba coś ze mną nie tak. no bo czy to możliwe, żebym od lat (wczesnie zaczełam, to byl błąd) trafiała na dupków, którzy zaczynaja byc agresywni i obojętni na mnie? więc to ja w takim razie łączę to wszystko. niby wiem, że jestem ładna, podobam się. inteligencji też mi chyba nie brakuje. a mimo to, za każdym razem kiedy mam faceta, uzalezniam sie od niego. na 1000%. dostosowywuje się w każdej kwestii, jestem gotowa zaprzedac dusze, rodzinę, obowiązki i przyjaciół dla niego. wyrzec się wszystkiego. potrafie spędzac z nim każdy dzień, za każdym razem wygladac doskonale i nigdy na nic nie narzekac. kiedy był chory, jezdzilam z nim do lekarzy zaniedbując obowiązki na studiach, poprzedniemu pożyczyłam tysiąc złotych. podobno jestem zbyt emocjonalna, reaguje na wszystko krzykiem i płaczem, troche w tym racji jest. ale chyba tak jestem nauczona. z dzieciństwa pamietam tylko słowa że nic nie osiągnę, że jestem 'ciamajda' 'fajtłapą' i słowa mamy do mamy koleżanki, że wolałaby żebym była troche jak jej córka. nie potrafie nawet składnie napisać tej wiadomości. chciałabym się zaszyć, uciec, odejśc od tego wszystkiego. wstyd mi po raz kolejny przyznać, że znowu mi nie wyszło.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

niepogodna, mam 21 lat i tez kilka dziwnych epitetów za sobą... cóż zrobić :roll:

 

-- 21 gru 2014, 15:00 --

 

a więc bądź co bądź, yyy "znam się na rzeczy (jakkolwiek to brzmi o.O")"

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
zostanę tutaj niepogodną.

mam 20 lat, jestem młoda, więc w zasadzie całe życie przede mną. nie mam pojęcia skąd moje problemy, ale musiało się zacząć to już dawno, skoro kilka lat temu chciałam popełnić samobójstwo. moja samoocena jest równa zeru. szukam pewności w zwiazkach, troche ich już było i zawsze kończyło się mnostwem kłótni i rozstaniem. właśnie zakończył się kolejny, a ja podczas trwania w nim zdałam sobie sprawe z tego, że chyba coś ze mną nie tak. no bo czy to możliwe, żebym od lat (wczesnie zaczełam, to byl błąd) trafiała na dupków, którzy zaczynaja byc agresywni i obojętni na mnie? więc to ja w takim razie łączę to wszystko. niby wiem, że jestem ładna, podobam się. inteligencji też mi chyba nie brakuje. a mimo to, za każdym razem kiedy mam faceta, uzalezniam sie od niego. na 1000%. dostosowywuje się w każdej kwestii, jestem gotowa zaprzedac dusze, rodzinę, obowiązki i przyjaciół dla niego. wyrzec się wszystkiego. potrafie spędzac z nim każdy dzień, za każdym razem wygladac doskonale i nigdy na nic nie narzekac. kiedy był chory, jezdzilam z nim do lekarzy zaniedbując obowiązki na studiach, poprzedniemu pożyczyłam tysiąc złotych. podobno jestem zbyt emocjonalna, reaguje na wszystko krzykiem i płaczem, troche w tym racji jest. ale chyba tak jestem nauczona. z dzieciństwa pamietam tylko słowa że nic nie osiągnę, że jestem 'ciamajda' 'fajtłapą' i słowa mamy do mamy koleżanki, że wolałaby żebym była troche jak jej córka. nie potrafie nawet składnie napisać tej wiadomości. chciałabym się zaszyć, uciec, odejśc od tego wszystkiego. wstyd mi po raz kolejny przyznać, że znowu mi nie wyszło.

 

 

cześć. mam podobnie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Cześć, nie przeczytałem wstępu, bo właśnie opuszczam forum. Ale pomachać na przywitanie mogę. :tel2:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

i jak sobie z tym radzisz? albo nie radzisz? bo ja właśnie siedzę i powtarzam jak mantrę w głowie patrząc na telefon 'proszę, zadzwoń, wroć'

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
i jak sobie z tym radzisz? albo nie radzisz? bo ja właśnie siedzę i powtarzam jak mantrę w głowie patrząc na telefon 'proszę, zadzwoń, wroć'

 

 

czy To pytanie było skierowane do mnie? :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×