dzień dobry! styczeń, 2014

[jestemtutaj]

Chciałabym się przywitać. Mam 21 lat i ... nie wiem od czego zacząć. może od tego, że poddałam się. próbowałam studiować dwukrotnie, szukać miłości, pasji i pracy, a wszystko jest pozamykane i czuję się sfrustrowana, bezradna i zbędna. codziennie rano budzę się z moralniakiem, że jem śniadanie i siedzę, a ktoś przymiera głodem i pracuje. to nie tak, oddałabym wszystko, żeby nie siedzieć w domu, ale nikt się nie odzywa na moje skromne cv. patrzę na moją mamę, jak mnie kocha i wiem, że nie poradzę sobie bez niej, bo nigdy nie żyłam dla siebie. patrzę na innych i nie wiem, dlaczego ja taka nie mogę być. nie mam myśli, nie odzywam się i czuję, że nie odbiję się od dna. nie tak miało być... bardzo przepraszam, ale musiałam to napisać.

[warrior11]

Witaj,

dobrze,że jesteś

[jestemtutaj]

czy ktoś potrafi powiedzieć coś, co potrafi przewartościować człowieka? byłam na terapiach, brałam antydepresanty, ale nic do mnie nie dociera. jestem głupia i mam wrażenie, że bez rodziny sobie nie poradzę.

[BRADLEY]

najlepiej małymi kroczkami do przodu,nie odrazu na głęboką wode,wchodzenie w dorosłość to proces raczej długotrwały aniżeli szybki

[jestemtutaj]

Tylko, że w dzisiejszych czasach nie można sobie pozwolić na małe kroczki...

[lexon]

jestemtutaj, witaj :)

[warrior11]

Metoda małych kroczków jest właśnie dobra dla Ciebie,

korzystaj ze wsparcia rodziny a jednocześnie staraj się

stopniowo poszerzać swoją niezależność,nie rezygnuj z szukania

pracy i nie wmawiaj sobie,że jesteś głupia,bo przez to sama siebie sabotujesz

[Geniale]

Dzień dobry