Seks a nerwica

[AgataW]

Witam,

mój partner ma nerwicę. Dość poważny problem który widzę to sfera seksualna. Rozumiem, że przy nerwicy brak ochoty na seks jest dość normalny, ale ja nie mam nerwicy i sporą ochotę na seks a kochamy się rzadziej niż raz na dwa miesiące jeśli uda mi się go do tego praktycznie zmusić. Partner był u psychiatry, ale po tej wizycie jest jeszcze gorzej. Podobno psychiatra powiedział, że to normalne. Mój narzeczony usłyszawszy, że to w takim przypadku normalne postanowił nic z tym nie robić zapomniawszy chyba o innych zaleceniach (nie kontynuuje wizyt, nie ma kontaktu z żadnym psychologiem). Prawdę mówiąc nie bardzo wiem co robić. Z jednej strony go rozumiem i chcialabym mu pomóc ale z drugiej widzę, że on ma kompletnie gdzieś moje potrzeby i nie bardzo chce cokolwiek zmieniać a wiem, że da się bo sama cieprpiałam na depresje i anoreksję.

Jeśli ktoś z Was ma podobne doświadczenia i/albo może mi pomóc będę wdzięczna!

[Gość]

nerwosol-men a co bierzesz?

AgataW niektóre leki baaaaardzo obniżają libido

[Gość]

nerwosol-men ja też biorę paroksetynę ale bez benzo i z libido jest ok, jednak kiedy brałam wenlafaksynę to było z tym źle, mimo, że ogólnie byłam naładowana energią. Nadmiernie pobudzona bestio pewnie nie dajesz wytchnienia swojej kobiecie

[Gość]

nerwosol-men to się dobraliście

AgataW pewnie on sam się z tym fantem źle czuje i jest zagubiony. Też przez to przechodziłam będąc w związku i okropnie się z tym czułam, kiedy mój partner potrzebował zbliżenia, a ja byłam jak bryła lodu. Spróbuj narzeczonego trochę podkręcić

Edytowane 3 Listopada 2013 przez Gość

[Kalebx3 Gorliwy]

Spróbuj narzeczonego trochę podkręcić

... albo kup mu prosty wibrator z wieloma funkcjami co by nie musiał się za dużo męczyć i kombinować.

[Gość]

Spróbuj narzeczonego trochę podkręcić

... albo kup mu wibrator z wieloma funkcjami co by nie musiał się za duzo męczyć i kombinować.

jak chęci nie ma to i wibrator nie pomoże więc może lepiej viagrę?

[Kalebx3 Gorliwy]

może lepiej viagrę?

wiagra też nie pomoże , jeżeli nie ma chęci .Musi byc podniecenie, dopiero wtedy waleczny gotowy do ostrego boju. A tak to flak ( nawet sie rymuje ).

Najlepsze byłyby agonisći dopaminy , ale w jego wypadku ( brak wizyt u lekarza ) to raczej niewiele może mu pomóc. Poza tym chyba najlepszy byłby seksuolog ,może to nie nerwica ,a jakieś fizyczne niedomagania , niskie poziomy hormonów , etc.

[Gość]

pewnie testosteron, który ma wpływ na wahania nastroju. Mężczyźni o niskim poziomie testosteronu są bardziej skłonni do depresji, bo niski poziom tego hormonu zmniejsza produkcję serotoniny, a testosteron bierze udział w jej wytwarzaniu

[AgataW]

Siłownia... hmm 3 razy w tygodniu. Próby podkręcania też na nic. Ani bielizna, ani masaże, ani rozmowy. NIC nie działa. Lekarz powiedział, że to normalne, więc nic z tym nie robi. Mieszkamy za granicą, więc z terapią jest ciężko (myślałam o terapii dla par, ale je nie mówię po niemiecku na tyle dobrze, żeby się dogadać). Ja nie mam nadmiernych wymagań- mogłabym codziennie, ale to raz w tygodniu byłoby wystarczające... Do tego mam stres, bo sama psychicznie jestem dość słaba a czując się odrzucana zaczynają mi wracać zaburzenia z odżywianiem...

PS. nie bierze nic poza itd... Nie bierze bo nie....

[Gość]

AgataW o nie, jeszcze tego brakowało, żeby Tobie to wróciło

a po angielsku?

[AgataW]

Ja mam dość regularne nawroty ;/. To chyba jak z alkoholizmem, nigdy nie leczy się w pełni. Oczywiście bark znajomych tutaj i samotność nie pomaga a w domu w Polsce relacje też nie były najciekawsze... Wstępnie wystąpiłam o przedłużenie stypendium, ale nie wiem czy dobrze zrobiłam. Jestem totalnie zagubiona, czuje się zupełnie nieatrakcyjna i koszmarnie zaniedbana. Między nami jest 13 lat różnicy (ja mam 22), nie mamy dzieci.

[Gość]

:/ sama też potrzebujesz pomocy.... może powinniście wrócić do PL skoro tam nie ma możliwości terapii... no chyba, że czujesz się na tyle pewnie, że dokończysz tam stypendium

[AgataW]

Ja to mały pikuś... Paweł mieszka w Szwajcarii 8 lat i niedługo może starać się o obywatelstwo, więc ani myśli o powrocie, szczególnie, że chyba nie widzi problemu. Ja przeszłam pełną terapię, wiem co robić, jestem ustawiona na leki, które mogę w razie czego włączyć....

[Gość]

AgataW w takim razie trzeba popracować nad Pawłem, ale o sobie też nie zapominaj i dbaj o siebie. Rozmawiasz z narzeczonym o swoich potrzebach? A Ty chciałabyś zostać z nim w Szwajcarii?

P.S. To Ty na avatarze?

[kokos7]

Paweł bierze leki?

[AgataW]

Tak, to ja ja na avatarze. Czy bym chciała.... kocham go, ale chwilami sobie nie radzę. Boje się co byłoby jakby został sam... Poza tym relacje w domu rodzinnym są nienajciekawsze...Paweł nie bierze leków- psychiatra z tego co wiem nic nie przepisał.

[kokos7]

.

Edytowane 3 Listopada 2013 przez Gość

[Gość]

AgataW śliczna jestes :)

To niech Paweł zacznie brać albo chodzić na psychoterapię.

[kokos7]

AgataW, różnica wieku Tobie nie przeszkadza?

[AgataW]

Ne... Zawsze miałam starszych partnerów- jestem dość dojrzała więc z Pawłem czuje się dobrze zarówno emocjonalnie jak i intelektualnie... Przez pierwsze kilka miesięcy seksualnie też było ok, ale to pewnie kwestia tego, że ja byłam z Polsce a on w Szwajcarii i widywaliśmy się raz w miesiącu lub rzadziej... Teraz odkąd mieszkamy razem ta sfera leży zupełnie w pozostałych jest nieźle...

[AgataW]

Pwenie tak bym myślała, gdyby on też widział w tym problem... A skoro nie widzi problemu a moje próby rozmów kończą się trzaśnięciem drzwiami (z jego strony), albo wielką obrazą ( z tejże samej strony)

[zima]

AgataW, Twoj facet w kulki se leci.

[Gość]

odkąd mieszkamy razem ta sfera leży

To trzeba ją " postawić "

Twoj facet w kulki se leci.

Przecież kulki leża nietknięte

[AgataW]

AgataW, Twoj facet w kulki se leci.

 

Pewnie masz rację... Jak zaczęłam to analizować ja od początku związku staram się go usprawiedliwiać (a bo egzamin, a bo czeka na wyniki, a bo ex spokoju nie daje, a bo to moja wina, bo sesję mam i nerwowa jestem, a bo coś źle zrobiła, a bo na odległość, a bo inne przyzwyczajenie mamy, a bo pracy znaleźć nie może)... Chyba pora wziąć się za siebie... Póki co, wróciłam do zażywania antydepresantów i nie wiem co dalej. Kurcze, boje się że dwa lata moje terapii pójdą się jeb**.

[Gość]

Agata...