Jak sobie poradzić z czrnymi myślami?

[Zupapomidorowa]

Od miesiąca nie biorę leków, antydepresantów. Mam strasznego doła i nie chce mi się żyć. Czuję w środku ból i smutek. Czy ktoś wie jak sobie z tym poradzić? Jak wy sobie radzicie w takich sytuacjach?

[satinela]

nie wiem czy sobie radze, probuje, .....gadam glosno do siebie.....to tylko nerwcia, minie, .....nie jestem pepkiem swiata, i takie tam rzeczy mowie glosno ....pomaga na chwilke..ale pomaga

[Zupapomidorowa]

niestety mam w domu rodziców i nie mogę mówić do siebie głośno bo pomyślą ze mnie całkiem powaliło heh. Ciężko mi bardzo, już nie pomaga czytanie książek czegokolwiek, żeby odwrócić uwagę od cierpienia.

[satinela]

ja mam syna 14 letniego wiec gadam jak go nie ma, .....czasami udaje mi sie skupic na jakis programach w tv, moze bzdurnych ale to odciag moja uwage,.........czasami tez wbrew sobie i fatalnemu samopoczuciu zaczynam cos robic, n p zmywam naczynia, ukladam cos na polce, po raz kolejny byle sie czyms zajac, ....

 

to czasami na chwilke pomaga

[Zupapomidorowa]

Ja juz nie mam sily sie ruszyc, dlatego sprzatanie mnie nie ratuje. A programy w tv mnie coraz bardziej irytuja i poglebiaja beznadzieje. Strasznie sie mecze, nie wiem co robic...

[monk.2000]

Luktar, jak jest zimno na dworze są dwie możliwości, albo ubrać kurtkę, albo wytrzymać zimno. Tak samo tu, jeśli dasz radę usunąć cierpienie dobra twoja, jeśli nie musisz być silniejsza niż ono.

 

Zrobiłaś wszystko by zyskać radość? Pamiętaj, że to się nie dzieje w jeden dzień.

[inspirit]

"robienie rzeczy, które się lubi", jeśli jesteś w stanie. albo zmuszenie się do ćwiczenia, np. puścić ulubioną muzykę i potańczyć do niej troszkę (u mnie działa). albo medytacja, żeby troszkę uspokoić myśli. no i podobno wychodzenie na dwór / spacer działa (nie do końca sprawdzone przeze mnie).

to takie doraźne środki, ale czasem warto się poczuć lepiej chociaż na te 15 minut.

[satinela]

tylko jak to przelozyc na codziennosc, ....wiesz co ja jeszcze robie czasami / spiewam pod nosem, z reszta tak zalecil mi lekarz, ze mowienie, spiewanie wyrownuje oddech i zmusza mozg do skupienia sie na słowach, rytmie, muzyce itp

[Zupapomidorowa]

Monk. Ja dopiero zaczelam terapie (6 spotkanie) wczesniej sie cieszylam, ale teraz boje sie juz troche do niej chodzic. Zawsze wycodze jeszcze bardziej zmeczona. Mowienie o traumach z przeszlosci jest ciezkie. A jeszcze tyle przed nami do przerobienia... Ona chce zebym brala leki na czas terapi, a ja lekow sie boje. Doprowdzily do tego ze mam hashimoto i niedoczynnosc tarczycy.

Chcialabym zeby ktos mnie przytulil. To by mnie uspokoilo. Ale nie mam nikogo takiego. Mimo ze mialam szanse przytulic sie do nowo poznanego chlopaka ktory byl u mnie na noc w ten weekend. Spalismy w jednym pomieszczeniu ale zadne nie zrobilo kroku by sie przytulic.

[jasaw]

Mnie pomagają relaksacje. Odprężam się wówczas i psychicznie i fizycznie-rozluźniam mięśnie. Oczywiście nie zawsze to się udaje. Czasem te myśli drążą mózg z siłą trudną do opanowania...na szczęście ostatnio nie zdarza mi się to.

[carlosbueno]

Ja jestem od dzieciństwa totalnym czarnowidzem i jakoś się do tego przyzwyczaiłem, choć na pewno mi ono zaszkodziło i szkodzi do dziś bo powstrzymuje przed robieniem większości rzeczy które z góry skazuje na porażkę. Oczywiście można się zająć rzeczami, które odciągają od tych czarnych myśli no ale w końcu i tak człowieka dopadną nocą przed snem czy rankiem.

[Zupapomidorowa]

Co za gowniane chorobsko. Podobno sie z tego wychodzi. Ja chyba nie wyjde z tego dopoki nie znajde przyjaznej duszy, dopoki nie bede mogla zasypiac wtulona w drugiego czlowieka.

[Gość]

Nie wiem bo sobie nie radzę, jestem największym znanym sobie pesymistą, w dodatku kiedyś moje wizje się nie sprawdzały a od kilku lat przewiduję przyszłość jak wróżka.

[monk.2000]

Luktar, skoro ufasz terapii to fajnie. Często efekty przychodzą gdy człowiek się przykłada zamiast wątpić. Ja już nie wierzę w terapię tak jak kiedyś, z resztą moja diagnoza (schizofrenia) nie pozostawia terapeucie szerokiego wachlarza ruchów. Ty próbuj, póki się wyleczysz, albo dostrzeżesz że ta metoda jest nieskuteczna.

 

Myślę, że istotne jest czy smutek jest z konkretnego powodu, czy sam fakt życia go powoduje. Jeśli powód jest to nazwijmy "reaktywny" to łatwiej sobie poradzić. Usunąć przyczynę i z głowy.

[Zupapomidorowa]

przewidujesz swoją przyszłość? Ciekawe. Opowiedz proszę coś więcej.

[carlosbueno]

Co za gowniane chorobsko. Podobno sie z tego wychodzi. Ja chyba nie wyjde z tego dopoki nie znajde przyjaznej duszy, dopoki nie bede mogla zasypiac wtulona w drugiego czlowieka.

A chorujesz na zwykłą depresję , ja mam dystymie( znaczy sam se zdiagnozowałem bo psychiatrzy starego pokolenia w ogóle jej nie uznają) i wiem że czarne myśli, pesymizm mnie nigdy nie opuszczą bo to część mojej osobowości.

[Zupapomidorowa]

nie mam pojecia jaki ma typ depresji. Pamietam ze w liceum mialam mysli samobojcze spowodowane sytuacja w domu. Ale chyba w moim zyciu dominowalo pozytywne myslenie i wiara w pasje, ludzi. Nigdy nie mialam proby samobojczej. Dwa lata temu sie posypalam...

 

-- 01 wrz 2013, 23:28 --

 

Reiben, Przewidujesz przyszłość, jak to możliwe? Tylko swoją przyszłośc przewidujesz?

monk.2000, rozumiem, że ze schizofrenią żyje się jeszcze ciężej, ciekawe bo nie znam nikogo kto jest dotknięty tą chorobą.

Gdzieś na tym forum przeczytałam, że uśmiechanie się do siebie na siłe w takich chwilach oszuka mózg. i rzeczywiście dziś mi to pomogło. Smutek znacznie ustąpił.

Wydaje mi się, że gdy znajdę partnera który będzie blisko łatwiej mi będzie pokonać chorobę. Od dziecka nie byłam zbyt kochana tylko bita itp. strasznie mi brakuje miłości.

[Gość]

Jasne, że tylko swoją...chociaż w sumie trochę polską rzeczywistość polityczną, gospodarczą i polski futbol też

Jestem mistrzem realizacji swoich czarnych scenariuszy, przewiduję, że coś spieprzę i tak się dzieje, skutek prokrastynacji, depresji, przeważającego poczucia bezsensowności istnienia i ogólnie to nie powinno mnie tu w ogóle już być wśród żywych więc chyba się tak tułam między światami, albo muszę zanurkować na same dno żeby się odbić, chuj by to trafił :]

[PoznacSiebie]

Podobno sie z tego wychodzi. Ja chyba nie wyjde z tego dopoki nie znajde przyjaznej duszy, dopoki nie bede mogla zasypiac wtulona w drugiego czlowieka.

trzeba próbować różnych sposobów, w końcu któryś okaże się trafny, odradzał bym tylko stawiania na jedną kartę bo to dość ryzykowne a jak nie wyjdzie to tylko rozczarowanie i smutek, mam tu na myśli tą przyjazną duszę, mam wrażenie że mowa tu o drugiej połówce.

w dodatku kiedyś moje wizje się nie sprawdzały a od kilku lat przewiduję przyszłość jak wróżka.

otrzymujesz od życia tylko to co w sam mocno wierzysz jako pesymista

Myślę, że istotne jest czy smutek jest z konkretnego powodu, czy sam fakt życia go powoduje.

myślę że sam fakt życia nie może powodować smutku.