problem z identyfikacją uczuć i wyrażaniem ich

[Gość]

Witam, mój chłopak jest ddd, nie potrafi nazwać co czuje, nawet jak mu się podsuwa różne opcje. Kto z was tak ma i jak można pomoc takiej osobie lub jak on sam może sobie pomóc?

[Candy14]

kafka, to przypadlosc wielu DDD/DDA .. najlepiej dziala rozpoznawanie pod okiem terapeuty. Mnie to przede wszystkim nau7czylo kontrolowania jazd bez powodu..nie wiedzialam co czuje wiec sie nakrecalam jeszcze bardziej

[Transfuse]

Witaj kafka, Wiesz, ja "tak" mam... Od około roku czasu uczęszczam na terapię, ale nie mogę powiedzieć, żeby łatwość ekspresji emocji u mnie wzrosła. Czy do ddd zalicza się wychowanie w niepełnej rodzinie ? Powiem jeszcze, że okazywanie uczuć traktuję jako pewną formę słabości. Nie jestem pewien swoich odczuć. One raz są, innym razem ich nie ma...

Jestem zadania, że lepiej angażować się w sprawy pewne, uczucia moim zdaniem zawsze wiążą się z dużym ryzykiem

[Gość]

Transfuse, to mnie pocieszyles:D

[Pieprz]

kafka, dośc powszechne u DDA i DDD. Też tak miałem i pomogła mi terapia grupowa. Nie żebym całkowicie pozbył się tego problemu, ale dużo nauczyłem się identyfikować i nazywać co czuję. Ale przede wszystkich nauczyłem się że to nie wstyd rozmawiać o uczuciach i pozbyłem się blokad które mi to uniemożliwiały.

Natomiast czy można się tego nauczyć poza terapią? Szczerze mówiąc to nie potrafię na to odpowiedzieć. Na pewno potrzebne są duże chęci ze strony samego chłopaka.

[Gość]

Candy14, Ok ja to rozumiem, też tak miewam, ale potrafie przynajmniej powiedzieć czy czuje coś negatywnego czy pozytywnego, a on niebardzo. Ja widzę że coś jest nie tak a on nie potrafimi powiedzieć co, A może to ja szukam problemu, i tak naprawdę faktycznie nic mu nie jest?

[Transfuse]

kafka, Określiłem tylko swoje zdane na ten temat. Nie zmienia to faktu, że czasami bardzo odczuwam deficyt bliskiej osoby. Twój partner chodzi na terapię ?

[Gość]

Transfuse, nie, to jamu uświadamiam że ma problem i mówi że chce pójść.

[Candy14]

A może to ja szukam problemu, i tak naprawdę faktycznie nic mu nie jest?

nie wiem jak mialoby wygladac wasze dalsze zycie jezeli nie potrafi nazwac tego co czuje.

[Transfuse]

kafka, Bardzo podobny schemat; również uczęszczam do psychologa za dłuuugą namową mojej byłej dziewczyny. Rozmawiaj z nim jak najwięcej. Mnie bardzo frustrował poziom rozmowy w minionej relacji. Kto wie jak kształtowałby się związek, gdybyśmy świetnie się dogadywali...

[Pieprz]

A może to ja szukam problemu, i tak naprawdę faktycznie nic mu nie jest?

Bardzo w to wątpię.

[Gość]

Mushroom, po prostu się zAstanawiam bo nie mogę być pewna, w końcu sama jestem znerwicowana dda;)

 

-- 10 cze 2012, 20:08 --

 

Transfuse, ja się bardzo staram ale kurw*** mnie ogarnia jak ktoś mi odp tak, nie, nie wiem. Frustruje mnie to, że ja się wywnętrzam, a on nie.

 

-- 10 cze 2012, 20:10 --

 

Candy14, to ja mu powiedziałam, skąd wiesz że mnie kochasz??

[Transfuse]

kafka,

ja się bardzo staram ale kurw*** mnie ogarnia jak ktoś mi odp tak, nie, nie wiem. Frustruje mnie to, że ja się wywnętrzam, a on nie.

 

Jakbym słyszał siebie, przepraszam, za uśmiech Ciągłe uogólnianie aby druga strona miała możliwość nadinterpretacji. Wydaje mi się, że tak jest bezpieczniej, że w ten sposób uniknę konfliktu. Na mój wpływ myślenia na pewno mocno działał sposób wychowania przez matkę. Od święta czasami powiem co leży mi na sercu, ale to rzadko.

[Gość]

Transfuse, miło poznać druga stronę:) dziękuję ci bardzo, powiesz coś więcej, jak to przełamać,?

[Agasaya]

Potrafić mówić o uczuciach a chcieć o nich gadać to też dwie różne sprawy... Ja się nauczyłam je rozpoznawać i nazywać ale co z tego skoro i tak nieustannie im zaprzeczam i nie dopuszczam do siebie

To nie jest takie proste. Jeśli komuś kiedyś "obrywało się" za to że czuł cokolwiek, to nauka nazywania emocji jest o dupę potrzaskać

[Pieprz]

Potrafić mówić o uczuciach a chcieć o nich gadać to też dwie różne sprawy...

To tez prawda. Też mam cały czas "naturalny" opór. Pocieszam się tym że wraz z czasem i praktyką przychodzi to coraz łatwiej.

[Candy14]

Agasaya, jednak warto przeskoczyc te bariere. Zaden zwiazek nie ma szans na przetrwanie jezeli ludzie nie beda ze soba rozmawiac o tym co czuja... obojetne czy sa to mile uczucia czy negatywne. Po pierwsze kumulowanie w sobie emocji jest destrukcyjne dla nas samych...po drugie nie mowienie o tym co nas denerwuje dezorientuje partnera bo wrozka nie jest zeby sie domyslic dlaczego mamy zly nastroj a to odbija sie na zwiazku

[Gość]

Candy14, niestety to prawda.

[Ivaaa]

pisanie pamiętnika może pomóc, czytanie o emocjach, warsztaty psychologiczne, a nawet psychoterapia :)

[Agasaya]

Candy14, zgadzam się. W moim przypadku mix DDA i BPD powoduje że im mi do kogoś bliżej emocjonalnie, tym paradoksalnie trudniej mi mówić o uczuciach z taką osobą. popieram że lepiej o nich jednak mówić. chodziło mi tylko o to że ważniejsze od nazywania uczuć jest nauczenie się ich naturalnego wyrażania bez blokady. nie wiem czy dość jasno napisałam

 

Ivaaa, też prawda. ja zamiast nazywać uczucia często walę metaforami typu "jestem jak garnek z wrzącą wodą" i mimo że nie wiem do końca co to za emocje to wiem że one są (pod warunkiem że im nie zaprzeczam)

[Candy14]

chodziło mi tylko o to że ważniejsze od nazywania uczuć jest nauczenie się ich naturalnego wyrażania

Mnie sie wydaje, ze jedno i drugie jest wazne :) Jak mowic o uczuciach skoro nie wie co sie czuje i nie potrafi tego nazwac? Ale rzeczywiscie wiedza nie gwarantuje, ze potrafi sie o nich mowic

[Agasaya]

Jak mowic o uczuciach skoro nie wie co sie czuje i nie potrafi tego nazwac?

 

ja zamiast nazywać uczucia często walę metaforami typu "jestem jak garnek z wrzącą wodą" i mimo że nie wiem do końca co to za emocje to wiem że one są (pod warunkiem że im nie zaprzeczam)

ja sobie z tym radzę tak jak wyżej

[Transfuse]

kafka, Ostatnio powiedziałem terapeutce, że chyba powinienem wziąć słownik do ręki i przeanalizować nazwy podstawowych uczuć i w ten dziwny sposób spróbować dopasować je do swoich emocji; zauważyłem uśmiech na jej ustach... W moim życiu zawsze na pierwszym miejscu była nauka. Zawsze tylko JA, później dopiero inni. W szkole podstawowej mama sprawdzała mi zeszyty, zawsze musiałem być dobrze przygotowany; dobrze pamiętam kiedyś na zakończeniu jednej z pierwszych klas Pani wyczytała moje nazwisko i oznajmiła, że byłem jedynym uczniem, który nie opuścił żadnej godziny lekcyjnej w roku szkolnym... aż głupio mi było. Ta nadgorliwa kontrola bardzo mocno zakorzeniła się w moim życiu, widzę w niej sposób na radzenie sobie z sytuacjami problemowymi. O ile w większości przypadków to dobrze się sprawdza w kwestiach formalnych, tyle na polu emocjonalnym ma to działanie destrukcyjne.

W związku mówiąc dziewczynie "kocham Cię" czułem wyrzuty sumienia, ciągle zastanawiałem się czy dobrze zrobiłem mówiąc to trudne słowo... jak mam być pewnym swoich uczuć ? Pytałem ją czy można kogoś kochać i o tym nie wiedzieć... mam 24 lata.

Potwierdzam, że w relacji warto rozmawiać. Chłodna analiza uczuć prowadzi do ich stłamszenia. Na pewno należy nad sobą pracować. Zapomniałem o tym, że bardziej lub mniej świadomie wydaje mi się, ze każdy ocenia moją osobę, dlatego zawsze staram się wypaść jak najlepiej. Ważę każde słowo, daję możliwość nadinterpretacji... ponieważ boję się, że przy różnicy zdań może nastąpić konflikt, którego nie będę potrafił rozwiązać. To chyba tyle...

[Gość]

Transfuse, jezu, mam nadzieję że choć tego że mnie kocha jest pewien.

[Transfuse]

kafka, wiem, że miłość to uczucie kompleksowe łączące zaangażowanie z namiętnością oraz intymnością. Tyle w teorii, nie wiem jak odnieść to do relacji z Kobietą. To takie straszne co napisałem ? Ona nie umiała ze mną rozmawiać, była bierną słuchaczką... to miało duży wpływ na rozpad.