Depresja a szkoła/studia

[Lady Em.]

Vett, oj, to bardzo ambitny plan nawet nie wiedziałam że coś takiego jest możliwe

[Abbey]

emme_4, jestem wręcz pewna, że to nie wypali. Jest możliwe, lecz rzadko spotykane

[Lady Em.]

Vett, ha, ja muszę nadrobić 3 miesiące nauki, bo przez grudzień, styczeń i luty nie chodziłam do szkoły...

[Abbey]

emme_4, nadrobisz, z pewnością, trzymam kciuki...

[Lady Em.]

Vett, dzięki bardzo mam nadzieję. Teraz ferie, to mam 2 tygodnie na przygotowanie się...

[Sorrow]

Nie wyrabiam już. Próbuję czytać ale czyhające miażdżące zagrożenie nie pozwala się skupić.

[Abbey]

emme_4, ferie, kiedy to było...

[Lady Em.]

Sorrow, współczuję, i to dosłownie

Próbuję napisać taki jakby pamiętnik z dnia dzisiejszego, moja psycholog już dawno kazała mi to zrobić, a ja jak zwykle wszystko odkładam na ostatnią chwilę...

Vett, ano widzisz

[Sorrow]

Nie wyrabiam już. Teraz już nie mam takiego ciągłego przerażenia. Teraz wszystko jest przytłumione i chce mi się tylko spać...

[Lady Em.]

Sorrow, ale jak sobie radzisz? Masz to indywidualne?

[Sorrow]

No, mam. Właśnie się dowiedziałem, że od poniedziałku mam zajęcia.

 

Nie mam jeszcze zaliczonego ani jednego przedmiotu, ciągłe przerażenie tym, że nie będzie co jeść, czym zapłacić za prąd i internet bardzo mi utrudnia naukę.

[Gość]

Sorrow, Miałem dokładnie to samo lub podobnie, z powodu że wy*ebali mnie ze szkoły, obawiałem się utraty miejsca pracy (praca w rodzinie, raczej by nie byli zadowoleni że "zmajstrowałem" coś takiego) a co za tym idzie, niemożność utrzymania się w mieszkaniu... na szczęście rodzina zachowała się OK,w przeciwieństwie do mnie, ale tego teraz nie odkręce...

wierze że ci się uda.

powodzenia.

[Sorrow]

Tzn. Ja mam odwrotny problem, bo właśnie to miejsce pracy w rodzinie jest zagrożone - tzn. podeszliśmy do przetargu a nie wiemy czy go wygramy, są problemy z podchodzeniem do następnych przetargów - zarówno ze względów formalnych że robią jakieś dziwne warunku jak i tego, ze nie wiemy na czym stoimy - bo nie można wycofywać ofert i jak wygramy dwa to będzie problem.

 

Jak nie wygramy przetargu to mamy przerąbane bo nie ma szans na zasiłek ani na opiekę społeczną a większych oszczędności nie ma bo fiskus pozabierał. Od prawie 2 miesięcy nie ma roboty a przez to kasa jest już na wykończeniu.

[Lady Em.]

I ja tam?

[Abbey]

Coraz gorzej sobie radzę. Kilka rzeczy mnie przerasta...

[Aria]

Vett a jakie rzeczy Cię przerastają?

[Abbey]

Moje ostatnie odloty... Jestem tak zmęczona, że ledwo funkcjonuję, zawieszam się, jak myślę, to tylko o tym, gdzie się pociąć. Taka matematyka: zazwyczaj wszystko umiem, rozumiem (6 na koniec semestrów, ciągłe konkursy), a teraz najprostszego zadania nie mogę zrobić.

Po prostu brak mi sił na wszystko... I te ciągłe krzyki jak mogę tego nie wiedzieć, nie zrobić, 'przecież potrafię':roll:

[Aria]

Vett zrelaksuj się, wycisz, a swoje myślenie o pocięciu się oddal jak najdalej :)

Za dużo masz wszystkiego na głowie, chwila relaksu nie zaszkodzi a nauka nie ucieknie :)

Musisz te krzyki i pretensje rodziców przetrzymać... wierzę w Ciebie :)

[Abbey]

Nawet nie umiem odpocząć... Jak tylko się położę, ryczę jak głupia, użalając się nad sobą...

Do tego co tydzień dowalają nam dodatkowe lekcje 'dla naszego dobra'. Przez to dobro padam na twarz. Po prostu dłużej nie mogę.

 

dziękuję...

[Aria]

Vett oj nie można non stop się zadręczać w taki sposób...

a te dodatkowe zajęcia są obowiązkowe?

 

Nie Dziękuj :)

[Abbey]

Tak. Niby przygotowania do testów, normalne lekcje, bla, bla, bla. Jednak gdy w szkole jest 20 uczniów na 'obowiązkowej' lekcji zostaje ich z 6-10. Oczywiście tych, którzy owych zajęć nie potrzebują. ja jestem udupiona, jak mogłabym uciec...

[Aria]

Vett jakoś przetrzymasz do testów te dodatkowe lekcje :) zleci szybciutko :)

[Abbey]

Mam nadzieję, że po tym wszystkim chociaż trochę odpocznę. Bo potem stres związany z nową szkołą, potem matura, potem studia i tak można ciągnąć w nieskończoność

[Aria]

Vett to jest dopiero początek stresowego życia które Cię czeka stres jest wpisany w życie każdego niestety...

[Abbey]

Właśnie dlatego się boję - skoro teraz sobie nie radzę, to co będzie potem. I tak się nakręcam...