Czy ja wiem, czy dobry? Ale witam.

[Mezus]

Dziś inauguracja- po dobrych paru miesiącach szwędania się po necie i czytania For, wreszcie decyzja podjęta.

 

Witam wszystkich.

 

Aby wyjaśnić/uprościć- jestem mężczyzną, powoli dobijam do czterdziestki. Mam żonę, dzieci ( od wczoraj dwóch synów :-) i coraz większe kłopoty zdrowotne i problemy ( ze sobą ?).

[*Monika*]

Mezus, Witam Cię na forum!

[Mezus]

Witam Panią Moderator

[Amon_Rah]

Witaj na forum. Jakiego rodzaju problemy?

[Lord Cappuccino]

Powitać. To co z tymi kłopotami zdrowotnymi i problemami (ze sobą)?

[*Monika*]

Mezus, Podbijam pytanie Mad_Scientist'a.

[Mezus]

Urwałem się pierworodnego do spania zagnać...

 

Hmmm... to długie może być i nudne dla Was, ale się postaram zorganizować.

 

Lat temu dobre dwadzieścia miałem nagły atak "czegoś". W środku nocy obudziłem się i stwierdziłem, że mam zawał lub coś zbliżonego. Szybka histeryczno-paniczna wyprawa do szpitala ( nikomu z domowników nie przeszkadzało, że to ja prowadzę samochód ). Tam, jeśli dobrze pamiętam EKG, wyniki... Wyszło, żem zdrów jak ryba i nic mi nie dolega. Oczywiście zostało to w większości potwierdzone przez kolejnych specjalistów a ja miałem krótki epizod z poradnia psychologiczną. Było-minęło-zapomniałem...

 

Cztery lata temu powtórka- żona "kręci" się po kuchni, ja powinienem wstawać i szykować się do pracy a tu zonk. Bolała mnie prawa strona ciała, problemy z łapaniem oddechu, lekki bezwład. Panika, pogotowie- EKG i stwierdzenie, że mnie nerwy/stres/zmęczenie dopadły. Zastrzyk i lulu.

 

Miałem nadzieję, że się nie powtórzy, choć czasami zdarzały się a to jakieś kłucia w okolicy serca, a to nerwoból, a to jakiś "kołatanie"- tym dało się żyć.

Niestety, byłoby zbyt pięknie. W ramach "higienicznego" trybu życia i paru zakrętów dnia codziennego, nie zauważyłem, że nerwy napinają mi się jak postronki. Owszem, coraz częściej jakaś drzemka w ciągu dnia, pobudki koło 5 rano, problemy z zasypianiem.. O tym, że nie jest dobrze poinformował mnie żołądek, krzycząc "masz już w zasadzie wrzody". Konsekwencją gastrologa byli kolejni lekarze, którzy w oparciu o wyniki lab. uznawali mnie za zdrowego ( taki gruntowny przegląd sobie zrobiłem ).

 

Jedynie kardiolog poinformował mnie o galopującym nadciśnieniu. I nagle [piii] [piiii] coś, co mi przez łeb nawet nie przeszło, teraz mi żyć nie daje. Wyniki w porządku- EKG mam specyficzne, ale może być, Holeter- ok, próba wysiłkowa-ok, morfologia- ok.

 

A mnie nosi... Tabletki na nadciśnienie działają, ale wystarczy TEN dzień, czy TA godzina i wiem, że będę miał mocno podniesione. Standardy ( np Captopril mogę wtedy zażyć, ale efekt mizerny ). Przyjdzie ten moment, zaczynają się jakieś dziwne bóle ( Alev doskonale je znosi ), jakiś ucisk w klatce piersiowej ( w EKG nic nie wychodzi ), drętwienie/drżenie nóg, ciągle mi zimno, najlepiej iść do łóżka-ale zasnąć i tak myślenie nie pozwala... Zostaję sam w chałupie i zaczyna się kombinacja- jakie ciśnienie, co i dlaczego boli, może jednak zadzwonić do lekarza, może przejdzie za chwilę, może to nic, jakieś dziwne zjazdy...

 

A wystarczy, że dam sobie po d....e fizycznie na ogrodzie- i ciśnienie bardzo fajne, i nastrój duuużo lepszy. Ale to potrwa chwilę i znów się zaczyna.

 

Mam nadzieję, podbudowaną rozmowami z kardiologiem, że to we łbie siedzi, ale najróżniejsze zestawy ziół nic nie dają, psychoterapia mnie nie przekonała, mocniejszych farmaceutyków się boję ( za dużo w samochodzie, np ).

 

I tak to wygląda.

 

-- 02 gru 2011, 20:18 --

 

Zanim spać zniknę ( łóżko we własnym domu to taki fajny azyl, jeśli się szybko zaśnie )- czasami się zastanawiam/pocieszam, że skoro mnie jeszcze szlag nie trafił a kardiolog ma rację, że z sercem i przyległościami wszystko w porządku, to może warto się do tego całego cyrku przyzwyczaić. Domownicy już się nie dziwią, gdy informuję w niedzielne południe, że mnie "zawinęło" i muszę się położyć ( np ).

 

Tyle, że jednocześnie zbyt często nie chce mi się/nie potrafię zmobilizować się do ważnych działań zawodowych, woląc nerwowo skakać między okienkami w necie. Zbyt często podjęcie jakiegoś ruchu jest zbyt dużym wyzwaniem. Zbyt często prosta decyzja czy działanie, powoduje niepotrzebne ( choćby co do skali ) nerwy, a wtedy już efekt śnieżnej kuli przede mną.

 

Dobrej nocy życzę wszystkim.

[*Monika*]

Mezus, Brzmi jak ataki paniki, lęku panicznego. Masz przez te objawy somatyczne tendencję do hipochondrii. NIe dziwię się, znam to z autopsji.

Mnie pomaga psychoterapia. Powodem objawów somatycznych są nieświadome lęki.

Do terapii nie będę Cię przekonywała z uwagi na fakt, że już jesteś wobec niej nastawiony więc to nie ma sensu.

Ja jeszcze leczę się ziołami od 2,5 roku, pod kontrolą. Leków nie biorę.

[Mezus]

Witam w biegu...

 

Sam nie wiem, czy to np lęk paniczny czy nerwica, czy jeszcze coś innego. Niestety, nie wiem- a gdybym wiedział, to już coś

 

Dwa- głupio jest, jak muszę załatwić parę spraw, a tu nie tylko się zastanawiam jakie mam ciśnienie, dlaczego mnie coś ciśnie i dlaczego mnie kręci ( tak jakby zawroty głowy ). I oczywiście znów od razu kombinacja, co będzie za chwilę, skąd się to g...o bierze, co jeszcze na "+" można zrobić/wyjaśnić.

 

Stąd się cieszyłem, że wyniki lab ( z minerałami ) wyszły dobre- to znaczy, że mnie żadne badziewie nie męczy i pociecha, że ( oby ) to w siwym łbie siedzi

 

-- 04 gru 2011, 14:18 --

 

Witam,

 

taki monolog wychodzi...

 

Ale co tam.

 

Wydawało mi się, że dziś będzie fajny dzień. Co prawda sam z pierworodnym w domu siedzę ( moja żona po porodzie w szpitalu musi odsiedzieć swoje ), ale wszystko było jakoś poukładane. Samopoczucie fajne, ciśnienie sensowne, plan dnia w głowie poukładany.

 

I nagle piorun z jasnego nieba- nie wiem, czy faktycznie jakieś kołatania czy pi...ec we łbie je sobie wymyślił, ale już tylko gorzej. I stan fizyczny do bani ( ciśnienie podwyższone, jakieś bóle i dławienia ), i stan psychiczny bez rewelacji ( zastanawianie się, co tak się na prawdę zdarzyło, a może kardiolog coś przeoczył, a jak teraz dzień dokończyć i obowiązki domowo-rodzicielskie dopełnić ... ).

 

Fajnie by było, gdyby się można było do myślenia ograniczyć. Niestety jakieś [...] [...] objawy psycho-somatyczne wszystko psują...

[Wenuss]

mysle, ze Twoj stan sie somatyzuje. zajdz do psycholooga-moze terapia by sie przydala

[Mezus]

Jest dobrze, czyli tak sobie...

 

Z jednej strony widziałem się ( i sympatycznie porozmawiałem ) z P. Psycholog... Nie będę ukrywał, że parę Jej stwierdzeń i opinii mnie zaskoczyło- nie byłem w stanie pewnych zdarzeń powiązać, Ona jest w stanie- zobaczymy co dalej i jak się wszystko potoczy.

 

Z drugiej strony parę zdarzeń mi "humor" popsuło.

 

Gdy moja żona z oseskiem ze szpitala wróciła, czułem się jak młody bóg- ciśnienie niziutkie, samopoczucie rewelacyjna. Endorfiny waliły po głowie.

 

Ale kilka dni boksowania się z codziennymi problemami spowodowały, że nie tylko znów walczę z ciśnieniem ( a przede wszystkim z tętnem- jak przekroczy 75-80, to żyć mi się nie chce ), ale również i zapalenie żołądka mi się odezwało... I tak jak ciśnienie mogę starać się opanować, na tętno niekoniecznie mam wpływ.

 

Plus dziwne ekscesy- pierwszy poranny papierosek, 6 z minutami ( oczywiście na czczo :-( i w połowie dymka czuję jak mi serce przyspiesza do jakiś obłędnych wartości... Lekka panika- przejdzie, nie przejdzie, dzwonić po pogotowie, czy "tylko" puścić pawia albo do łóżka wrócić? Na szczęście szybko minęło, ale kupę czasu się później wsłuchiwałem, czy powtórki z rozrywki nie będzie.

 

Dziś- towarzyska rozmowa ze znajomym, siedzimy sobie na ogrodzie, papierosek, ładna pogoda i nagle czuję dosłownie, jak coś "przeskakuje" i wiem, że ciśnienie z "cywilizowanego" poszybowało w górę- faktycznie, niby nic ale 150/90...

 

Teraz, tak czy inaczej ciąg dalszy terapii psychologicznej, ale i znów kardiologa odwiedzę zapewne :-(