"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!

[Tornado]

Kiedyś myślałam, że najgorsze jest czekanie.

Dziś uważam, że najgorsze jest godzenie się z tym, że nie stanie się to, na co się czekało.

 

Wiem, co masz na myśli... Niestety zostałam przymuszona do przyzwyczajenia się, że w moim życiu co rusz muszę się pogodzić z tym, co się nie stało mimo iż na to wcześniej czekałam... mąż mi zapewnia tę "rozrywkę" bardzo często... Chyba nawet przestałam już wierzyć we wszystko, co miałoby się stać.... Jestem zdana tylko i wyłącznie na własne siły i muszę czasem robić wszystko pod prąd, by realizować to, na czym mi zależy, na co bym liczyła, że się spełni, na co czekam. A i tak czasami on krzyżuje wszystko tak, bym tylko nie mogła zrobić tego, na co tak czekam...

[Gość]

noooooooooosi mnie

ale nie mogę, nie mogę, nie mogę.............

 

wstyd mi jak patrzę na swoje ręce. w lecie chyba w ogóle nie będę z domu wychodzić

[Helvetti]

Blizny (niestety?) znikają. A ja po jakimś czasie zaczęłam mieć wyjebane, na to co ludzie powiedzą o moich rękach.

[Gość]

te blizny tak łatwo i szybko nie zejdą... o ile w ogóle zejdą. bardzo wolno mi się takie rzeczy goją i znikają. niektóre mam dłuuuuuugo i nie zeszły do tej pory.

[Helvetti]

Chociaż to w jakimś stopniu motywacja, aby nie robić tego następnym razem.

[Gość]

tiaa.. kiedy już troszkę za późno. u "teściów" wstydzę się ściągnąć sweter, chociaż mi gorąco..

[Gość]

wstyd mi jak patrzę na swoje ręce. w lecie chyba w ogóle nie będę z domu wychodzić

paradoksy, Ja niedługo będę musiała się chlastać na rękach, bo na nogach już nie mam miejsca

[Helvetti]

Jak miałam świeże, to też tak było.

Najgorzej od maja do września.

[Gość]

coma, na nogach w ogóle mi się nic nie goi... komar ugryzie, rozdrapię i blizna na parę lat gotowa.

[Helvetti]

Mi zawsze było wygodniej na rękach, na nogach mam tylko dosłownie parę blizn.

[Gość]

Ja się tnę na nogach (głównie na udach) właśnie po to żeby nikt nie zobaczył... Na rękach mam kilka szram, ale to się pewnie zmieni. Niedługo pewnie wszyscy zobaczą jaka Karolinka jest rąbnięta

[Śnieżka*]

Niedługo pewnie wszyscy zobaczą jaka Karolinka jest rąbnięta

 

Fajna dziewczyna która cierpi ale Karolinko wierze w to że bedzie lepiej u Ciebie..zobaczysz

[GG7]

Mam pytanie do pań głównie , z ich punktu widzenia >

 

Czy związek osób z zaburzeniami ma/miałby jakiś sens wogóle , jak czujecie/sądzicie/myślicie ?

[Śnieżka*]

To zalezy. Ja np cięzko teraz widze związek z kims kto jest zdrowy i mnie nie rozumie.

Ale to chyba zalezy od psychiki. Jak ktoś ma silną to mimo choroby da rade z kims się związać i ten związek przetrwa.

 

Mnie akurat ciężko jest sobie wyobrazić partnera który mnie opieprza, żebym się wzieła w graśc, albo że sobie cos wymyslam, a tak naprawde nic mi nie jest. A co już najgorsze nie znosłabym jakbym była w takim złym stanie a on w końcu by mnie zdradził.

 

Wiec czasem samotność jest lepsza.

[GG7]

Kiedyś byłem powiedzmy mocny Psychicznie , obecnie "upadek psychiczny" spowodował inne postrzeganie świata- walke przez 12 lat ( jest ciut lepiej obecnie ) , ale sam nie wiem czy byłbym w stanie podołać . Ja potrafię ( mimo swej kijowej sytuacji ) dość dobrze odczytać emocje/fobie/problemy innych osób , i chyba znajoma z któraą byłem na sylwku też ma problemy ( jestem prawie pewien tego ), i sam nie wiem co robić ...

 

A czy pragniecie związku

Edytowane 2 Stycznia 2011 przez Gość

[Tornado]

GG7, zapraszam do lektury na stronie post447729.html#p447729

 

Oczy już mnie pieką od płaczu. Ale zranione serce nie ma jeszcze dość żalu i nie daje mi spokoju

[love_caffeine]

To zalezy. Ja np cięzko teraz widze związek z kims kto jest zdrowy i mnie nie rozumie.

Ale to chyba zalezy od psychiki. Jak ktoś ma silną to mimo choroby da rade z kims się związać i ten związek przetrwa.

 

Mnie akurat ciężko jest sobie wyobrazić partnera który mnie opieprza, żebym się wzieła w graśc, albo że sobie cos wymyslam, a tak naprawde nic mi nie jest.

 

Dokładnie, zresztą nikt "normalny" ze mną nie wytrzyma. Poza tym boję się, że miałabym na kogoś zdrowego zły wpływ, że zaraziłby się moją chorobą. No i z kimś takim, obawiam się, zanudziłabym się na śmierc..

A co do samotności, jestem na nie, nie do tego zostaliśmy stworzeni.

[Gość]

źle się czuję , źle , będę ryczeć, nie powiedziałam rodzicom, że zawaliłam nawet tę szkołę przez internet, bo wiem że nie pójdę na egzaminy. i już odwrotu nie ma. mama codziennie dzwoni żebym poszła do fotografa. że jestem młoda i marnuję sobie życie. jakby to wszystko była moja wina jakbym ja tak chciała i tak było mi dobrze....

[Helvetti]

Jestem głodna a mam tylko ohydne zupki chińskie. Posiłek dopiero o 19.15. Ja chce do sklepu...

[Tornado]

Ty jesteś głodna Helvetti, a ja mam bardzo często momenty, że jedzenie jest dla mnie katorgą. Nie wiem, co jest z tym moim żołądkiem. Zawsze mniej jadłam przy zbyt wysokim stresie w domu, ale teraz to nie kwestia stresu... A nasz kochany NFZ chce umawiać z dalekimi terminami na gastroskopię.

A ja w tym czasie - cholercia - znów tracę na wadze i ciuchy ze mnie zwisają. Tak trudno mi ostatnio utrzymać odpowiednią wagę i nie potrafię wrócić do mojej wagi sprzed ciąży już drugi rok (po ciąży w swojej depresji w którą wtedy wpadłam schudłam strasznie)... Makabra.

[Gość]

Tornado, a ile w obecnej chwili ważysz?

[Tornado]

49 - tendencja spadkowa (przy wzroście 162)

[Gość]

Tornado, ja przy wzroście 164 ważę 47 kg. Ubolewam strasznie z tego powodu. Tak bardzo chciałabym przytyć. A ostatnio kolega mnie załamał, bo powiedział, że schudłam. Mimo, iż ostatnim razem gdy mnie widział byłam w najgorszym momencie dla mnie, praktycznie nic nie jadłam i ważyłam jeszcze mniej, ale on twierdzi, że teraz jestem szczuplejsza. Jak tu przytyć, gdy jeść nie idzie?

[Tornado]

Mi, kiedy miałam taką wagę jak Ty sunset, pomógł syrop na łaknienie i codziennie banany... Niestety nie pamiętam nazwy tego syropu - w aptece poprosiłam po prostu o coś ziołowego na zwiększenie łaknienia. Po mniej więcej miesiącu zaczęłam nieco więcej jeść, a potem nawet nie zauważyłam, jak jeść zaczęłam normalnie. Waga co prawda zaczęła iść w górę dopiero po jakimś czasie, ale wróciłam do siebie. Nie miałam wtedy jednak takich bóli żołądka jak teraz (lekarka jak mi nacisnęła na żołądek myślałam, że kwiknę - wiedziała gdzie nacisnąć...) Stąd czekam na gastroskopię...

[Gość]

Tornado, ja niby jem normalnie, ale niekiedy mam dni, że po prostu jeść nie idzie. Na samą myśl o jedzeniu mam odruch wymiotny. Ale staram się. W ciągu dnia potrafię zjeść bochenek chleba