"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!

[Gość]

ewelka91 zycie ... Moje nie ma sensu. Czasami sobie mysle jak by to dobrze bylo gdybym zachorowal na jakiegos raka albo coś. Mialbym przynajmniej pewnosc ze to sie wkrotce skonczy. Wiedzialbym ze nie musze juz sie wysilac...a na razie cos tam staram sie robic ze swoim zyciem ale tak jak mowie - ciezko jest do czegokolwiek dojsc, miec motywacje jesli dookola same przeciwnosci.

[ewelka91]

barikello, spróbuj pomyśleć pozytywnie, chociaż takie słowa nie są pocieszające, ja wiem. Psycholodzy pier.dolą jak potłuczeni takie farmazony, ale coś w tym jest.Przez 21 lat uważałam, że moje życie nie ma sensu, więc wiem co czujesz - czasami nie byłam w stanie wyjść z łóżka, płakałam, leżałam, nie myłam się. Teraz jakoś idzie - chociaż nie mam celu, to jakoś żyję.

 

Też chciałam zachorować, ale odkąd dojrzałam pewnie nieścisłości w religii (nie będę się rozpisywać) to wiem, że wszystko zależy od nas, a nie od jakiejś siły wyższej. Dlatego nei zachorujesz, jeśli u ciebie w rodzinie nie chorowano...ew. możesz gen raka (ale chyba takiego nie ma?) sobie wszczepić na własną odpowiedzialność.

 

Ja czasem powoli szłam przez pasy, żeby auto mnie przejechało, wiele razy się zamyślałam,a ciągle żyję...

[( Dean )^2]

Cóż chyba jeden przedmiot już do powtarzania....może chciaż zrobią grupę pościgową...

[Gość]

ewelka91, owszem słowa "będzie dobrze, weź się w garść' itp. są dla mnie banalne i nie wiem co mają na celu Żeby mieć optymistyczne nastawienie, potrzebny jest jakiś bodziec...a jak oprócz starych problemów, pojawiają się jedynie kolejne, to jak taki człowiek ma myśleć pozytywnie?

 

Dlatego ja nie używam takich słów. Nie staram się nikogo na siłę pocieszać bo to i tak bez sensu.

 

Matka chyba na coś chorowała, chociaż starała się przed nami to ukryć. Może i ja odziedziczyłem jakieś geny po niej, dzięki którym zachoruję. W takiej sytuacji nawet bym nie podejmował leczenia.

[Gość SmutnaTęcza]

Ech... Znowu wszyscy mnie olewają. Najlepiej będzie, jak zupełnie zamilknę, nie będę się odzywać i w ogóle, jeśli zniknę. I tak nikt nie zauważy.

[Gość]

Aurora92, ja miałem się odnieść do Twojego poprzedniego wpisu, ale pisałem akurat odpowiedź z telefonu i Twoja wypowiedź wyświetliła się już 'po fakcie' Ja Cię rozumiem, bo też czuję się dziwnie jak ludzie nagle milkną po moich wpisach

[Gość]

Aurora92, nie przesadzaj artemida

[ewelka91]

barikello, czemu ludzie milkną po wpisach? bo każdy myśli o swojej dupie.

tak jest i takie życie...

 

nic nie poradzimy.

 

Aurora92 - jak Ci idą egzaminy?

[Gość]

ewelka91, chyba to racja. Nawet na takich forach jak to.

Ludzi działających bezinteresowanie raczej nie ma. Przyjaźnie można włożyć między bajki. Liczy się tylko własny zysk... ja przynajmniej tak to widzę. Na szczęście ja się już pogodziłem z rzeczywistością, choć falami przychodzi uczucie przygnębienia i zadaję sobie pytanie 'dlaczego tak jest'. Ale taki jest świat, którym żądzi pieniądz, wygląd, i wiele innych bardzo przyziemnych wartości.

[Indifference1]

ewelka91, chyba to racja. Nawet na takich forach jak to.

Ludzi działających bezinteresowanie raczej nie ma. Przyjaźnie można włożyć między bajki. Liczy się tylko własny zysk... ja przynajmniej tak to widzę.

A ja tak nie widzę. Widocznie nie trafiłeś nigdy na kogoś takiego. Przyjaźń jak najbardziej istnieje. Napisałabym może coś lepszego ale jestem tak śpiąca

[Gość]

ewelka91, chyba to racja. Nawet na takich forach jak to.

Ludzi działających bezinteresowanie raczej nie ma. Przyjaźnie można włożyć między bajki. Liczy się tylko własny zysk... ja przynajmniej tak to widzę.

A ja tak nie widzę. Widocznie nie trafiłeś nigdy na kogoś takiego. Przyjaźń jak najbardziej istnieje. Napisałabym może coś lepszego ale jestem tak śpiąca

 

 

Każdy 'przyjaciel' kiedyś cię zostawi. Tyle są warte 'przyjaźnie'.

[Indifference1]

barikello, bardzo ciężko utrzymać przyjaźń na całe życie ale i takie pewnie istnieją. Ale ciężko nie dlatego, że ludzie są tacy źli i okrutni tylko po prostu drogi się rozchodzą

[Peter88]

barikello, bo taki jest świat, jeszcze nie pojąłeś? ludzie dążą po trupach do celu, teraz młodzi zabili by rodziców, jeśli by im to zapewniło stanowiska kierownicze. W niczym nie ustąpią. Nie ma na kogo liczyć....

Ja też myślę, czy jest sens żyć. Jednego dnia mam dobry humor, a drugiego pojawiają się wydatki i brak pieniędzy na podstawowe rzeczy (jedzenie, bilet na studia), wtedy mi się odechciewa żyć. Nie mam pracy, rodzice ciągle powtarzają mantrę 'nie stać nas'.... Życie to kasa kasa kasa...szkoda słów.

 

-- 29 sty 2014, 14:35 --

 

Nie wiem co tu robię

100% racji, mądra kobitka z ciebie i wrażliwa, m. in. dlatego będziesz mieć ciężko.

[QAbled]

A ja przestałam używać słowa "przyjaciel", bo uważam, że jest infantylne. Ludzie, których nim nazywałam już dawno nie są częścią mojego życia, w pewnym momencie pasożytowali na mnie emocjonalnie... Musiałam kontenerować ich uczucia, być na każdy gwizdek, a nie dostawałam za to nawet akceptacji... Teraz nie umiem dbać o relacje. Nie umiem zaangażować się, przywiązać, otworzyć, umiem tylko słuchać o ich problemach

[ewelka91]

barikello, tak, światem rządzi pieniąz i nie wiem jakbyśmy się zapierali nogami, żyli jak biedacy - i tak nas świat wypchnie. Wartość człowieka określa ładne ubranie... kasa, dom, posiadłości. niestety, tak było i będzie.

 

i masz rację, przyjaciel jest "do czasu!". Jak ktoś coś chce to przyjaciel, potem nagle znika.

Znam to.

Dajcie spokój, nie ma przyjaźni.

 

-- 29 sty 2014, 18:56 --

 

A ja przestałam używać słowa "przyjaciel", bo uważam, że jest infantylne. Ludzie, których nim nazywałam już dawno nie są częścią mojego życia, w pewnym momencie pasożytowali na mnie emocjonalnie... Musiałam kontenerować ich uczucia, być na każdy gwizdek, a nie dostawałam za to nawet akceptacji... Teraz nie umiem dbać o relacje. Nie umiem zaangażować się, przywiązać, otworzyć, umiem tylko słuchać o ich problemach

 

O, na mnie też. Pamiętam liceum. Byłam bardzo dobra z angielskiego, a moja koleżanka słaba. Za to byla mocna z matematyki. Pisałam za nią wypracowania na angielski, robiłam prace domowe, ale gdy miałam problem z matematyką, nagle "nie miała czasu". Była tak bezczelna, że przez rok na mnie żerowała.

 

-- 29 sty 2014, 18:57 --

 

Peter88, już mam ciężko i zastanawiam się codziennie, co tutaj robię (w sensie: na świecie)

[Shantipriya]

Och, to widzę, że jestem w temacie owszem, PRZYJAŹŃ NIE ISTNIEJE. Są tylko potrzeby, np. potrzeba porozmawiania z kimś na jakiś temat, trochę bliskości.

Jestem czystym przykładem. Dzisiaj akurat moja ''przyjaciółka'' dowiedziała się, że idę do psychiatry. Że jestem chora. Jej reakcja? Uważa mnie za jakąś nienormalną. G...o a nie przyjaźń. Całe popołudnie płakałam. Jestem zbyt wrażliwa, za bardzo ufam ludziom.

[ewelka91]

Shantipriya, ha ha kiedyś też chlapnęło mi się, że idę do psychiatry. Koleżanka spojrzała na mnie jak na wariatkę. Więcej nie wspomniałam.

[Indifference1]

Jestem czystym przykładem. Dzisiaj akurat moja ''przyjaciółka'' dowiedziała się, że idę do psychiatry. Że jestem chora. Jej reakcja? Uważa mnie za jakąś nienormalną. G...o a nie przyjaźń.

No to to nawet nie jest żadna przyjaciółka. Przyjaciółka sama wcześniej zauważyłaby, że coś się dzieję i sama namawiałaby cię do wizyty u lekarza.

Cóż ja mam przyjaciela od 5 lat, pewnie ktoś widział w moich postach, że mieliśmy pewne problemy ale już jest wszystko spoko. Poza tym ucieszyłam się bo moja dawna przyjaciółka (nasze drogi się rozeszły bo studiuje i ma innych znajomych) szczerze ze mną pogadała i nawet mi powiedziała, że powinnam iść na terapię. To miłe, że się o mnie martwi mimo, że widujemy się już bardzo rzadko.

[khaleesi]

U mnie w miarę troszkę natręctwa zelżały a może inaczej gwizdam na nie

[Peter88]

Przyjaźń to jest tylko w filmach i to tych z lat co najwyżej 90-tych.

Czy jak się rejestrowaliście/łyście 1. raz do psychiatry to pielęgniarka pytała się was o imiona rodziców czy stan cywilny ?

Edytowane 29 Stycznia 2014 przez Gość

[Indifference1]

Peter88, tak jest chyba u każdego lekarza za 1 razem

[Peter88]

Peter88, tak jest chyba u każdego lekarza za 1 razem

czy ja wiem, jak się rejestrowałem na oddział ortopedyczny w szpitalu to nikogo to nie obchodziło.

[Indifference1]

Peter88, a to może nie wszędzie, to nie wiem.

[Peter88]

A czy wy też czuliście się jak idioci przy 1. rejestracji ?

[Indifference1]

Peter88, czułam się jak idiotka jak pytałam w okienku o psychiatrę Do którego zresztą nigdy nie doszłam.