Psychoterapia dziala!Czekam na każdego posta z wasza opinia

[Jovita]

jest taka roznica ze nie kazdy psycholog ma skonczone studia z psychoterapii!!!!!!

[september]

Jest to gdzieś 10 spotkanie. Ja to byc moze nie do konca dobrze wyjasnilem. Chodzi mi o to, że sądzilem ze psychoterapia polega na tym że to głównie psychoterapeuta mówi, tłumaczy i tak dalej, że jest jakiś schemat psychoterapii, i tu mnie to zaskoczyło. Bo nie idziemy jakąś scieżką obraną, tylko polega to na tym że ja do niej przychodzę, a ona mi się pyta "Co u Pana słychać, panie Rafale".... I co ja mam jej odpowiedzieć, na tak ogólne pytanie nie ma odpowiedzi... To np mnie złości, że oddaje prowadzenie tej rozmowy mnie, a przecież ja nie jestem psychoterapeutą i nie wiem dokąd zmierzam poruszając rózne tematy... Może to własnie tak ma byc, nie wiem. Oczywiście zupełnie inna rzecz to moja niewiara początkowa w taką formę leczenia, uważałem to za szarlataństwo... teraz mogę powiedzieć że jakoś to działa, ale nie wiem jak. To też mnie irytuje, bo nie bardzo wiem co się dzieje. Jestem umysłem ścisłym, i robienie czegoś bez planu i schematów wydaje mi się błądzeniem po omacku.

[Jovita]

i wlasnie na tym polega psychoterapia ze terapeuta mowi najmniej a my najwiecej , terapeuta powinien tylk zadac pare pytan ! mi tez sie to za bardzo nie podoba bo nie wiem co jest u mnie problemem , a przeciez pogadac to bym sobie mogla rownie dobrzew domu do sciany.

[yeti]

Mnie też to dziwiło, bo liczyłam na to, że psychoterapeuta będzie narzucał jakiś schemat... Powiedział mi, że on mnie nie zna i to ja wiem, nie on o czym mam potrzebe rozmawiać... Jak już zaczne jakiś temat, to rozmowa się już klei.. Dziwne to, ale skoro są ludzie, którym to pomaga to chyba warto próbować...

[Jovita]

warto warto przeciez i tak nie mamy nic do stracenia!

[pyzia1]

Ok Jovita, pewnie masz rację, ale jak sprawdzić czy psycholog jest psychoterapeutą? Czy terapeuta przyjmuje w poradni zdrowia psychicznego? No i właśnie, co to za różnica czy gadam do terapeuty czy w domu do ściany?Czy to Ci na prawdę pomaga? W jaki sposób??

[september]

Mnie pomaga ale w jaki sposob to nie wiem...

Czasem sie zastanawiam, co pomaga bardziej, lek (seronil) czy cotygodniowe gadanie... W sumie tez mam wrazenie ze moglbym rozmawiac ze soba samym... ale czy nie o to chodzi? Kiedys nawet powiedzialem pani psycholog ze czuje sie jakbym rozmawial z lustrem.... moze chodzi wlasnie o to by nauczyc sie rozmawiac z samym soba...

[Jovita]

ale jak sprawdzić czy psycholog jest psychoterapeutą?

po prostu zapytac albo poszukac w np anonsach psychoterapeutow a pelno sie oglasza.

 

 

No i właśnie, co to za różnica czy gadam do terapeuty czy w domu do ściany?

 

sami czesto nie zauwazamy co jest dla nas problemem , musi nam w tym pomoc wlasnie psychoterapeuta ktory pomoze nam nauczyc sie zyc z jakims problemem , pomoze nam rozwiazac ten ''supelek'' ktory w nas tkwi a czesto tym supelkiem jest cos z czego nie zdajemy sobie sprawy i psychoterapeuta pomoze nam go znalezc i rozwiazac.

 

Czy to Ci na prawdę pomaga? W jaki sposób??

 

dopiero chodze miesiac czasu , na razie zyje.

[september]

Ciekawi mnie w jakim jesteście wieku, oraz jaki jest wasz stan cywilny i status społeczny. Ja mam 32 lat, wykształcenie wyższe i od niedawna jestem żonaty.

[Jovita]

Ciekawi mnie w jakim jesteście wieku, oraz jaki jest wasz stan cywilny i status społeczny. Ja mam 32 lat, wykształcenie wyższe i od niedawna jestem żonaty.

 

a czemu cie to ciekawi??

[september]

Bo zastanawiam sie zawsze jakich ludzi to dotyka, czy jest jakis schemat...

[Jovita]

otoz ja mam 20 lat i obecnie studiuje !

[yeti]

raczej nie ma schematu... starych, młodych, bogatych, biednych itd niestety każdego to może dopaść :/

[september]

A co mowia wasi psychologowie o genezie tej choroby?

[Jovita]

u mnie jeszcze nie wiadomo od czego to i czemu.

[september]

A na jakim etapie terapii jestes? Ja mam wrazenie ze nigdy nie dojdziemy do jednej zasadniczej przyczyny, zycie to nie film... rzeczy takie jak na Księciu przypływów to bajka... u nas jest to pewnie plątanina różnych przyczyn a nie jakas jedna konkretna...

[yeti]

No wlasnie tu jest problem, ze to całokształt naszego życia się na to składa... więc chyba troche to potrwa zanim przejrzymy siebie na wylot i zrozumiemy... Ale damy rade, musimy!

[pyzia1]

Wypytywałam lekarzy i psychologów skąd u mnie ta depresja. Ale nie chcieli (nie mogli) mi powiedzieć. Raz psycholog wspomniała mi, że może być endogenna bo w mojej rodzinie jest i było wielu "świrów" (3 samobójstwa). jednak to chyba racja z tym "całokształtem" - geny + traumatyczne przeżycia=depresja.

[Jovita]

pyzia no to u cibie przynajmniej mozna podejrzewac .. u mnie nikt w rodzinie nie chororwal , wszyscy sa szczesliwi maja sie dobrze tylko ja tak qrwa cierpie!! nerwice zoladka mial moj swietej pamiecie ojciec ale depresji ani sladu w moich przodkach

[september]

Ja mam wrażenie, że psychologia to troche chodzenie po omacku. Jesli do psychologa trafi osoba po jakims traumatycznym przezyciu to droga dla psychoterapeuty jest stosunkowo łatwa, natomiast gdy trafia do niego osoba z lękiem i objawami somatycznymi o niewiadomym pochodzeniu wtedy zaczynają się schody...

[Alma]

natomiast gdy trafia do niego osoba z lękiem i objawami somatycznymi o niewiadomym pochodzeniu wtedy zaczynają się schody...

 

No więc własnie u mnie tak jest, cos czuje w kościach że ta psychoterapia to się na nic niezda.

[september]

Tylko czy to wina psychologa czy nasza? Terapeuta tez nie jest jasnowidzem, on nas prowokuje do otwarcia się, ale my nawet jeśli chcemy to nie potrafimy tego zrobić, bo sami nie wiemy co to jest.

 

Generalnie we mnie w związku z terapią pojawia się uczucie irytacji i rozdrażnienia, że nie odbywa się to w jakiś bardziej spektakularny sposób.

[pyzia1]

Jovita, nic się nie martw, zawsze możesz byc pierwsza

September: jasne, że terapeuta nie jest jasnowidzem, ale jeśli jego pomoc ma się ograniczać tylko do wysłuchania czyichś żalów to do dupy taka pomoc. Chciałabym, żeby było inaczej, nie chodzi o spektakularny postęp, wystarczyłby chociaż minimalny.

[Aniolek_74]

Ja zaczęłam psychoterapię w sierpniu - chodzę co tydzień, i zaobserwowałam u siebie poprawę w 100% :) Jestem zupełnie innym człowiekiem i cieszę się z tego :)

W trakcie terapii wyszło mi własnie współuzależnienie od alkoholika, oraz nieciekawe relacje z ojcem w dzieciństwie. Przepracowałam to i jest dobrze :) Jest mi o tyle łatwiej, że już kiedyś chodziłam na terapię dla osób współuzależnionych.

Na dzień dzisiejszy lęki znikły, tuptam gdzie chcę i kiedy chcę, zero strachu, zero paniki :) Oczywiście dalej pracuję nad sobą, nie zamierzam tego zaprzestać. Ale z tego co ostatnio usłyszałam, ( pochwała od psychoterapeuty) - spotkania będa rzadsze, bo bardzo dobrze sobie radzę :) Tak, że tylko psychoterapia :)

[Alma]

W trakcie terapii wyszło mi własnie współuzależnienie od alkoholika, oraz nieciekawe relacje z ojcem w dzieciństwie. Przepracowałam to i jest dobrze :)

No i w tym problem że u mnie nic nowego nie wyjdzie, ja wiem wszystko o tym jakie miałam dzieciństwo co sie stało co się dziej itp itd. to że miałam trudne dzieciństwo i relacje z ojcem wiem sama nie musze po to iść na psychoterapie. Wiem że nic nowego nie odkryje, dlatego coraz bardziej sie obawiam że psychoterapia na nic się zda i chyba trzeba się wybrać do psychiatry po leki.