PAROKSETYNA (Arketis, ParoGen, Paroxetine Aurovitas, Paroxinor, Paxtin, Rexetin, Seroxat, Xetanor)

[hania33]

magnolia84, kurcze to mnie zasmuciłaś

 

-- 30 sty 2014, 17:41 --

 

magnolia84, A ja myślałam , ze myśli samobójcze mogą byc na początku przyjmowania paro...

Kurde ,jeżeli bedzie tak, jak u Ciebie nie ma juz dla mnie leku...

[pika30]

haniu jak długo bierzesz paro? ja dostanę receptę na seroxat dopiero w piątek za tydzień, na natręctwa myślowe i lęki. Jak się czujesz?

[hania33]

pika30, Pelna dawke biore ok.2,5 miesiaca, wlasnie poczulam sie lepiej , tylko w nocy nie moge spac. Na początku ciągle spalam teraz odwrotnie.

[pika30]

a ile to jest ? 20mg? wchodziłaś w lek stopniowo? bo ja pamiętam że kiedyś od razu brałam po 20mg i po dwóch tyg było super. teraz się trochę boję, wiadomo jak to się wchodzi w nowy lek, ale niestety nie poradzę sobie bez leku, bo jest coraz gorzej. a nie możesz sobie coś brać na spanie? masz uczucie że ten lek mocno cię pobudza?

[hania33]

pika30, miałam brać 30 mg , biorę 25, wchodziłam stopniowo i chyba az za bardzo , ponieważ 5 mg brałam długo..i podwyższałam.Nie pobudza mocno , na poczatku ciagle spalam , obecnie w dzien jest ok, lecz noca nie moge spac.Na spanie nic mi nie chce zapisac moj lekarz , porozmawiam z nim 5 lutego.

 

-- 31 sty 2014, 09:57 --

 

magnolia84, Paro Ciebie zamula? masz przewidzenia? Ja tak bardzo boje sie brac leki...

[Gość]

hania33, nie zamula w sensie, że chodzę senna, tylko demotywuje i dołuje. Ze snem mam od kilkunastu dni problemy. Nie dam rady zasnąć, a jak już zasnę, to wybudzam się ciągle i rano wstaję zmęczona. Zaczęłam brać 20 mg hydroksyzyny na sen, bo nie chcę benzo. Tyle, że zanim mnie zmorzy sen, czuję się jak zwierzę ustrzelone nabojem usypiającym, które walczy, chodzi słaniając się zanim padnie uśpione, co mnie trochę irytuje. Być może 20 mg to zbyt mała dawka nasenna dla mnie. Co do tych myśli samobójczych, to mam nadzieję, że więcej się nie pojawią. Wczoraj spędziłam przemiły wieczór ze znajomym i poczułam się o wiele lepiej. Chociaż jak wróciłam do domu, to czułam jakiś nieokreślony niepokój. Wiem jedno - nie jest już tak dobrze, jak było i trzeba temu zaradzić.

[Gość]

Mogłoby pomóc dodanie mirtazapiny :)

[Gość]

miko84, mam to na uwadze. Trazodon też Przy najbliższej wizycie obgadam to z lekarzem. No chyba, że zaproponuje mi jeszcze coś innego. Wtedy powiem: Chwileczkę, muszę to skonsultować z forum.

[Kalebx3 Gorliwy]

Chwileczkę, muszę to skonsultować z forum.

 

[forfiter]

tez w sumie jakis super zamulony nie jestem, bardziej mnie martwi to, ze baardzo szybko sie mecze, jakies szybsze chodzenie i jestem zdyszany ehh, a cale zycie sportowiec ;/ a co do spania to musze wrocic do mirtazapiny, bo bez tego to dopiero punkt 4 spie.

[Gość]

magnolia84 mądre podejście

[elfrid]

magnolia84, no i od razu zdobędziesz szacun i respekt lekarza - masz za sobą całe forum w końcu

[Gość]

magnolia84, A czym się właściwie tak bardzo przejmujesz, że masz ochotę się zabić?

[Grazin]

Witam,

cierpię na nerwicę lękową z atakami paniki, mam to mniej więcej od maja ubiegłego roku, początkowo brałam pramolan (1 tabletkę dziennie) i w połączeniu z psychoterapią dało to świetne efekty bardzo dobrze się czułam, psychiatra stwierdził w październiku że możemy odstawić pramolan, jednak w grudniu wróciły ataki paniki i ciągły niepokój.

wróciłam do pramolanu w zeszłym tyg, dzisiaj miałam wizytę u psychiatry, który przepisał mi parogen (pół tabletki na noc w pierwszym tygodniu, a później 1 tabletka na noc).

poczytałam trochę o skutkach ubocznych i zastanawiam się czy w ogole zacząć to brać.

wiem, że moje stany lękowe są spowodwane cieżką sytuacją w moim życiu, za dużo rzeczy na mnie spada, a dzisiaj dodatkowo straciłam pracę... sporo tego. wczesniej nie chorowałam psychicznie, zaczeło się od tego że zostawił mnie partner i zostałam sama z dzieckiem. ciągle coś złego dzieje się w moim życiu i mimo że staram sie jakoś utrzymywac na powierzchni to ciężko mi czasem. ataki paniki nie występują często, w grudniu miałam okropny atak (trwał 2 godz i miałam przeróżne obajwy, łącznie z błyskami świetlnymi w oczach oraz zdrętwieniem lewej strony ciała). od tego czasu nie miałam silnych ataków, ale ciągły niepokój.

po tygodniu stosowania pramolany codziennie jest mi lepiej, jednak dalej nie czuję się rewelacyjnie, ale wiem że nie będę się czuć rewelacyjnie bo na prawde dużo ciężkich rzeczy dzieje się w moim życiu.

 

co do parogenu boję się najbardziej tego że spłycenia uczuć o którym pisaliście. nie chce być jak robot, nie chcę nie mieć emocji. chciałbym po prostu nie czuć lęku w sobie.

mam małe dziecko i nie wyobrażam sobie siebie jako zombie ktore nie ma uczuć. a jakoś taka wizja mnie naszła po przeczytaniu skutków ubocznych

 

mam wrażenie że jednak za mocne leki zostały mi przepisane.

co sądzicie, czy skutki uboczne występują zawsze ?

[lunatic]

spłyca dość mocno, u niektórych bardziej u niektórych mniej, na nerwicę i ataki paniki według wielu najlepsza, ale...

no właśnie, wyeliminować napady lękowe mogą tez inne SSRI, które tak bardzo spłycająco nie będa działać, tzn prawdopodobieństwo tego jest mniejsze bo na pewno niczego nie można powiedzieć

[Grazin]

ja generalnie nie jestem fanką leków, chciałabym sobie poradzić bez tego, mam czasem wrażenie że mi się to udaje, no ale do pramolanu musiałam wrócić.

 

zastanawiam się czy brać ten parogen...

[lunatic]

ja kiedyś miałem ją zapisaną na ataki paniki, rzeczywiście po kilku tygodniach po napadach lękowych nie było śladu, ale co do działania zobojętniającego to u mnie po prostu tragedia była, mogło się palić, walić a mi to latało, obrazowo bym to tak ujął ze ten lek strasznie zakłamuje rzeczywistość (u mnie), moze sie dziać źle wokół a się w ogóle tego nie czuje, totalna obojętność

jakbym miał drugi raz się leczyć na takie napady to zrobiłbym to inaczej, wziąłbym SSRI o mniej tłumiącym profilu i ewentualnie przez pierwsze tygodnie jezeli by działało za bardzo pobudzająco albo nasilająco na ataki to bym brał benzo do czasu zadziałania leku i tyle, ale rozmawiałem ostatnio z jedną osobą która bierze 40mg paroksetyny i zadnego spłycenia nie czuje, no i to jest takie gdybanie dopoki sie nie sprawdzi

[Grazin]

tyle tylko że ja tych ataków paniki nie mam, mialam w grudniu, potem nie miałam. tylko to ciągłe uczucie niepokoju.

uważasz że tak silny lek jest niezbędny żeby z tego wyjść?

nie chcę się wpakować w banie leku z którego potem będzie ciężko zrezygnować.

na mnie nawet pramolan (a uważam że jest bardzo słaby) działa lekko przytępiająco, jak biorę go regularnie to własnie takie uczucie zobojętnienia na otaczające zło tego świata mi towarzyszy.

 

we wtorek mam wizytę z psycholog, ale ona mi raczej w kwestii leków nie doradzi...

[lunatic]

to zalezy jak silne jest to uczucie niepokoju, na stwierdzenie typu mam niepokoj i nic wiecej nikt sie nie podejmie decyzji czy leczenie farmakologiczne jest potrzebne i ewentualnie jakie a tym bardziej osoba z forum na odległość, wziąłbym paroksetyne jezeli objawy uniemozliwiałyby mi w znacznym stopniu funkcjonowanie, nic wiecej nie moge powiedziec na ten temat czy brac czy nie brac

[Gość]

magnolia84, A czym się właściwie tak bardzo przejmujesz, że masz ochotę się zabić?

 

wiem, nie powinnam, bo to całkiem dobra myśl

[Grazin]

funkcjonuje normalnie.

moje uczucie niepokoju wiąże się z tym że np wstając rano wszystkie wnetrzności trzęsą mi się jak bym wypiła 5 red bulli. trzęsa mi się ręce, generlanie nienawidze być sama, szukam sobie zajęć, nie mogę siedzieć w domu. ostatnio mam własnie tak że wieczorami sie całkiem dobrze czuje, a rano niespecjalnie :/

kurcze zdiagnozował mnie psychiatra i powinnam zaufac, ale po przeczytaniu kilku opinii o tym leku to się zwycaje boję, że to za silny lek jak dla mnie.

dziękuje za wypowiedź!

[lunatic]

a probowałaś jakichś środków roślinnych? dużo osób je lekceważy, no bo na silne objawy to nic nie pomogą, ale jeżeli nie jesteś w jakimś bardzo złym stanie, nie masz napadów,to możnaby spróbować

[pika30]

większość z nas boi się leków, ja nawet panicznie... ale cóż, w końcu są po to by jakoś się pozbierać.

Grazin, też mam malutkie dziecko, synek ma 7 mies. Za tydzień zaczynam łykać seroxat, brałam go 10 lat temu, wprawdzie tylko przez 1,5 roku, ale dzięki niemu skończyłam studia, zrobiłam prawko i mieszkałam w akademiku 600 km od domu,jeździłam SAMA autobusem, pracowałam w klubie studenckim na dyskotekach za barem, a gdyby nie seroxat nie wyszłabym z domu...

[lunatic]

jeżeli nie brałaś nic z surowców roślinnych spróbowałbym preparat z kozłkiem lekarskim albo kozłek+melisa

[Gość]

Grazin

A ja przeciwnie, chwalę sobie ten lek. Jest to mój pierwszy ssri i od razu paroksetyna.

Też bałem się pierwszej tabletki. Wziąłem na jęzor, przełknąłem, popiłem wodą.

Patrzę w lustro, w wilkołaka się nie zmieniłem. W chodzące zombi też nie.

Czuję się spokojnie, naturalnie. Potrafię patrzeć na problemy z większym dystansem, przez co łatwiej je rozwiązywać.

Lęki? Zapomniałem, że takie coś istnieje.

Spłycenie uczuć? Bez jajec. Tych, ktorych lubiłem, lubię i teraz. Tych, którzy zaleźli mi za skórę nie lubię tak samo, jak przedtem.

Łykaj na zdrowie. Trochę zaufania do naszej służby zdrowia :)

 

P.S. Dostaję honorarium od producenta Parogenu. Stawki niestety podać nie mogę.