Elementy osobowości anankastycznej (obsesyjno-kompulsyjnej)

[nvm]

Istnieje takie małe rozróżnienie: OCPD oraz OCPD traits.  ( https://www.nj-act.org/ocpd.html )

"When patients with OCPD or OCPD traits..."

Osobowość anankastyczna jest podobno ego-syntoniczna.

Nie wiem, bo ja mam tylko jej elementy. I chciałbym stanowczo zaprotestować, gdyby ktoś miał twierdzić, że takie coś jest ego-syntoniczne. Bo nie jest. Jest to strasznie uciążliwe. Wrzód na d. Ciągły wewnętrzny konflikt między naturalną spontanicznością, a anankastycznymi mechanizmami osobowości. 

Czy ktoś tutaj oprócz mnie ma również takie coś?

[initium]

A nie jest tak, że to uciążliwe, ale mimo to uznaje się, że tak powinno być? Np. ktoś wie i widzi po sobie, że perfekcjonizm utrudnia życie, ale mimo świadomości tego, nadal uważa, że wszystko co się robi musi być idealne, bo uważa, że tak powinno być. Może to taka częściowa egosyntoniczność? To pewnie też jest rozciągnięte na jakimś spektrum. Są ponoć osoby z daleko posuniętym zaburzeniem osobowości, które nie szukają leczenia ani nie chcą nic zmieniać, bo w ogóle nie widzą problemu. Na przeciwnym biegunie pewnie są ci, którzy mają tylko cechy zaburzenia osobowości i widzą w tym problem.

Jeszcze takie coś znalazłam:

Cytat

Stosunek zarówno osób zdrowych, jak i pacjentów, do różnych aspektów nich samych, może ulegać zmianom, w konsekwencji czego egosyntoniczność podlega wahaniom i może przechodzić w egodystoniczność i odwrotnie. Nierzadko jednym z celów psychoterapii bywa modyfikacja egosyntoniczności lub egodystoniczności dotyczących pewnych aspektów pacjenta.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Egosyntoniczność

Edytowane 28 Marca 2019 przez initium

[nvm]

5 godzin temu, initium napisał:

Np. ktoś wie i widzi po sobie, że perfekcjonizm utrudnia życie, ale mimo świadomości tego, nadal uważa, że wszystko co się robi musi być idealne, bo uważa, że tak powinno być.

Ja tak nie uważam. Po prostu mam w sobie taką sztywną/żołnierską osobowość/sub-osobowość, która czuje, że "tak powinno być". Ma satysfakcję z uzyskania całkowitej pewności, idealnego uporządkowania, itp. (o ile to w ogóle możliwe). Ale to tylko część mnie. Część mnie, powodująca wewnętrzny skurcz/napięcie. Lub też będąca tym skurczem/napięciem. To jest jak swędzenie, które każe się podrapać. Ale mam świadomość, że byłby to regres.

5 godzin temu, initium napisał:

Może to taka częściowa egosyntoniczność

Częściowa może tak.Tzn. jest to syntoniczne dla pewnej małej cząstki mojego ego. Gdy byłem małym dzieckiem, ta cząstka stanowiła 99% mnie, ale dzisiaj proporcje się mniej więcej odwróciły. Teraz jest to tylko mała cząstka.

 

I nie bardzo wiem co z tą cząstką zrobić. Jak ją zintegrować i czy ją w ogóle zintegrować. Najlepsze co wymyśliłem, to po prostu jednak nie kierować się nią, czyli de facto zachowywać się tak jak osoby z nerwicą natręctw wobec swoich zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Dlatego też odnalazłem wiele wskazówek w klimatach ZOK (OCD), zarezonowało ze mną wiele kwestii. Choć oczywiście miałem też poczucie pewnych zgrzytów/dysonansów, bo nie wszystkie rzeczy się zgadzały.

Ale też nie wszystko się zgadza z typową Osobowością Obsesyjno-Kompulsyjną, gdzie oni rzeczywiście są tym w pełni. (U mnie to jest tylko mała - choć intensywnie wołająca o uwagę - cząstka. No i jeśli dam jej palec, to będzie mi brać całą rękę. Trochę jak czarna dziura.)

 

Inna rzecz, że mimowolnie, nerwowo i tak przynajmniej częściowo z reguły idę z nią na kompromisy. Ale tak długo, jak nie wciskam w tej kwestii pedału gazu, widzę, że stopniowo uczę się od-kompulsywniać. Choć mogę w każdej chwili wybrać regres i założyć tę ciasną marynarkę anankastyczną.

Edytowane 28 Marca 2019 przez nvm

[nvm]

To doskonale do mnie pasuje!