Pytanie o lekki stopień niepełnosprawności.

[ŻywyNaNiby]

Witam!! Nie jestem zbyt przekonany czy to właściwy dział do tego pytania,jeśli nie to przepraszam. Mam 26lat, od niedawna stwierdzono u mnie zaburzenia lekowo-depresyjne, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne a także fobie społeczną, możliwa jest również że posiadam osobowość unikającą. Mam także od lat objawy śniegu optycznego i szumów usznych. Chciałbym się dowiedzieć czy posiadając tego typu zaburzenia mogę starać się o lekki stopień niepełnosprawności?? Jeśli chodzi o zaburzenia to występują u mnie odkąd tylko pamiętam,niestety nie posiadam długiej,udokumentowanej historii choroby ponieważ dopiero niedawno zgłosiłem się z tym do psychiatry. Chciałbym zaznaczyć że nie mam na celu wyzyskiwania od państwa jakichkolwiek pieniędzy ale mam dość ukrywania moich problemów i udawania że wszytko jest w porządku. Chciałbym posiadać to wszystko "na papierze" i móc tym okazać się przyszłemu pracodawcy a nie przed nim to ukrywać bo i tak w trakcie wszystko wychodzi na jaw. Bardzo proszę o waszą rade za którą bardzo serdecznie z góry dziękuje. Pozdrawiam!!

[Gość]

Witaj

 

Starać się zawsze możesz, o przyznaniu decyduje komisja, na lekki stopień powinieneś się spokojnie załapać.

Chciałbym zaznaczyć że nie mam na celu wyzyskiwania od państwa jakichkolwiek pieniędzy

Nikomu to przez myśl nie przeszło

Żyjemy w państwie prawa, jeśli nie daj Bóg posiadamy coś (choroba), co jest udokumentowane i kwalifikujemy się do grupy osób, której takowe wsparcie ze strony państwa się należy - to dlaczego się nie schylić i nie podnieść pieniędzy, które się nam należą? :)

Gwarantuję Ci, że Panowie przy ośmiorniczkach nie będą mieli nic przeciwko 700zł renty dla osoby chorej, mają dużo ciekawsze tematy do omówienia, wierz mi, zapłacić z czegoś tę kolację przecież trzeba, zresztą wspomniane przez Ciebie (i mnie) państwo - istnieje tylko teoretycznie, więc radziłbym się tak nie przejmować - zostawić to naszym kochanym rządzącym :)

 

PS. Tak czy inaczej, na rentę bym nie liczył skoro już poruszyłem ten temat, liczą się przede wszystkim papiery, historia i cała dokumentacja choroby - a tych nie posiadasz.

[ŻywyNaNiby]

Witaj

 

Starać się zawsze możesz, o przyznaniu decyduje komisja, na lekki stopień powinieneś się spokojnie załapać.

Chciałbym zaznaczyć że nie mam na celu wyzyskiwania od państwa jakichkolwiek pieniędzy

Nikomu to przez myśl nie przeszło

Żyjemy w państwie prawa, jeśli nie daj Bóg posiadamy coś (choroba), co jest udokumentowane i kwalifikujemy się do grupy osób, której takowe wsparcie ze strony państwa się należy - to dlaczego się nie schylić i nie podnieść pieniędzy, które się nam należą? :)

Gwarantuję Ci, że Panowie przy ośmiorniczkach nie będą mieli nic przeciwko 700zł renty dla osoby chorej, mają dużo ciekawsze tematy do omówienia, wierz mi, zapłacić z czegoś tę kolację przecież trzeba, zresztą wspomniane przez Ciebie (i mnie) państwo - istnieje tylko teoretycznie, więc radziłbym się tak nie przejmować - zostawić to naszym kochanym rządzącym :)

 

Dziękuje za odpowiedz. Z tymi pieniędzmi chodziło mi o to że nie chce renty tylko chce pracować z uwzględnieniem moich problemów bo utrudnia to mi funkcjonowanie i wydajność w pracy,w ogóle jej podjęcie. Sądzę teraz że ukrycie tego i udawanie pełnej normalności w dłuższej perspektywie nie jest możliwe. Twoim zdaniem brak długoletniej dokumentacji nie będzie mnie dyskwalifikowało?

[depresja24h]

O stopień niepełnosprawności starasz się do MOPSu a nie ZUSu. A to z zusu możesz dostać rentę a nie z mopsu. Mops daje tylko zasiłek. Ja przy zaburzeniach depresyjnych i lękowych mam orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, ale ja usiłowałam się zabić i lądowałam w szpitalach. Masz więc bardzo dużą szansę by uzyskać ten stopień lekki.

[ryska]

depresja24h, po orzeczenie o stopniu o niepełnosprawności idzie się nie do MOPSu a do Powiatowego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Tam składa się wniosek i potem idzie na komisję.

 

ŻywyNaNiby, lekki stopień powinieneś dostać. A w zależności od komisji mogę Ci dać i umiarkowany i znaczny. Próbowac nie zaszkodzi, chociaż kosztuje to trochę wysiłku i nerwów.

[depresja24h]

W moim mieście wszystko załatwiałam w MOPSIE jak i stamtąd później dostawałam zasiłek na podstawie orzeczenia. Ponadto nie kosztowało mnie to żadnych nerwów. Komisja to czysta formalność bo i tak się liczy dokumentacja. I nie pisz bzdur, że dostaje się stopień w zależności od komisji, bo jest szczegółowo określone. Sama najpierw poczytaj a potem pouczaj innych.

 

Zgodnie z definicjami zawartymi w art. 3 ust. 1 pkt 1, 2, 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z póź. zm.) osoby, które ukończyły 16 rok życia zaliczane są do jednego z trzech stopni niepełnosprawności:

 

do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

do lekkiego stopnia niepełnoprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.