Dopalacze

[brum.brum]

16 godzin temu, luos nettor napisał(a):

Właśnie tego się boję bardzo. Nie chcę sobie dołożyć kolejnego problemu i stracić pracy na rzecz detoksu.

Tylko można tą pracę stracić jeśli dalej będzie się w tym destrukcyjnym kole tkwić. Trzeba zadziałać póki nie będzie za poźno. 

A na zwolnienie lekarskie możesz pójść? Jak to realnie wygląda w Twojej pracy? Czy nie będzie powrotu?

[luos nettor]

45 minut temu, brum.brum napisał(a):

7 lat to bardzo długi czas i piękny wynik. Najważniejsze to przerwać teraz ten ciąg i zacząć pomalutku ponownie trzeźwieć 

Tak, to piękny wynik, ale wtedy miałem dla kogo żyć, więc była duża motywacja, by do tego nie wracać. Teraz motywacji brak zupełnie, bo samotne, beznadziejne życie prędzej czy później sprowadzi mnie do przyćpania. Mam bardzo dużo czasu wolnego, pieniądze i coraz więcej nudy na każdym kroku mojego życia (zainteresowania powoli wymierają od lat) a te czynniki wraz z samotnością i depresją powodują, że dzwonię do dilera. 

Teraz wróciłem z pierwszego spotkania z terapeutą. Wysoce mnie to rozczarowało, choć nie miałem dużych oczekiwań. Na dzień dobry już wiem, że przez mój grafik nie będę mógł uczestniczyć w spotkaniach grupowych, więc znowu sam będę musiał się z tym zmagać. Poza tym terapeuta zrobił szczątkowy wywiad i całość zakończyła się może po 20 minutach. Bye bye, do zobaczenia za miesiąc. I miej tu człowieku nadzieję.

Niemniej jednak dzięki Ci za dobre słowa. Dobrze jest trochę pogadać z kimś innym od siebie.

[luos nettor]

19 minut temu, brum.brum napisał(a):

A na zwolnienie lekarskie możesz pójść? Jak to realnie wygląda w Twojej pracy? Czy nie będzie powrotu?

Ogólnie pracy nie zawalam przez nałogi, nie licząc 4 żądeł i gdzieś 8-10 dni zwolnienia na cały rok. Jasne na 6 tygodniowy odwyk mógłbym pójść na zwolnienie, nie byłoby z tym problemu, a ja myślałem o dłuższych programach, które trwają pół roku i dłużej prowadzone przez Monar. Szczerze mówiąc, tylko w tym widzę jakąś nadzieję, ale to jest raczej dla osób młodszych, których ktoś utrzymuje jeszcze, a nie dla starego konia co ma hipotekę do spłaty.

[brum.brum]

Nie chce Ci doradzać więcej, bo nie mam takiej wiedzy ani specjalista nie jestem. Na pewno musisz zadziałać , sam walczyć o terapię , o zmiany w swoim życiu, o lepsze jutro. Jak się poddasz i machniesz ręką ( „co ma być to będzie” ) to będzie nadal równia pochyła i upadek na coraz to głębsze dno. Może odezwa się do Ciebie osoby które mogą pomóc swoją wiedzą i doświadczeniem. Ja takowych nie mam 

[Dalila_]

Ten co go znałam chwalił sobie oddział uzależnień nie wiem ile był ale potem jeździł w weekendy dalej sobie chyba na takie grupowe terapie, zajęcia czy co to tam było. Może jest taka opcja bez oddziału tez jak nie możesz się położyć w jakimś szpitalu 

[luos nettor]

W dniu 4.08.2026 o 15:55, brum.brum napisał(a):

sam walczyć o terapię , o zmiany w swoim życiu

O to chodzi, że nie jestem osobą waleczną i nigdy nie będę już. Taki charakter od dziecka mam. A tacy ludzie niestety niewiele pozytywnego dla siebie czy kogoś innego potrafią w życiu zrobić. Jednakże oczywiście masz rację, bez mojego zaangażowania na pewno gówno wyjdzie.

 

W dniu 4.08.2026 o 21:42, Dalila_ napisał(a):

Ten co go znałam chwalił sobie oddział uzależnień nie wiem ile był ale potem jeździł w weekendy dalej sobie chyba na takie grupowe terapie, zajęcia czy co to tam było.

Niestety jak już pisałem wcześniej, grupowe zajęcia są poza moim zasięgiem, ze względu na czterobrygadowy system, w którym pracuję. Pozostaje tylko tryb indywidualny.