Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
red09

Dziwny problem psychiczny

Rekomendowane odpowiedzi

Witam. Obecnie mam 17 lat i chciałbym przedstawić mój problem:

Wszystko zaczęło się ok. 2 lat temu kiedy to spodobała mi się pewna dziewczyna z klasy. Byłem wtedy w miarę normalny, miałem mnóstwo kolegów, byłem pewny siebie. Zaprosiłem ją na sylwestra, jednak powiedziała "że się zastanowi", żeby potem wyśmiać mnie przed koleżankami. Zacząłem mieć dziwną obsesję na jej punkcie. Codziennie oglądałem jej zdjęcia po kilka godzin, a wieczorami wymyślałem smutne historyjki z jej udziałem, które kończyły się najczęściej moim płaczem. Myślę, że to ona jest przyczyną moich problemów. Kilka miesięcy później zauważyłem zmiany w mojej psychice. Często kiedy byłem w centrum uwagi na początku się uśmiechałem, żeby potem momentalnie posmutnieć, jakby jakiś lęk przejmował władzę nad moim mózgiem(mimo że jeszcze kilka miesięcy wcześniej byłem spokojny, na lekcjach tryskałem świetnym humorem). Szczególnie ta dziwna choroba mi doskwierała kiedy ona była blisko mnie. Często przez pozostały okres dnia towarzyszył mi ból głowy. Na szczęście ta "koleżanka" poszła do innego liceum niż ja. Niestety nawet mimo tego z miesiąc na miesiąc ta dziwna choroba coraz bardziej się rozwija, mam coraz większe problemy, żeby z kimś "na luzie" porozmawiać, straciłem swoją pewność siebie. Coraz częściej jak z kimś gadam to na początku się śmieje, żeby potem być w takim stanie jakby mi się chciało płakać. Szczególnie mam problemy żeby porozmawiać z osobami, których się boję. Bardzo proszę o pomoc jak pokonać to dziwactwo, jakie leki zażyć itp.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

nie ma leków na brak pewności siebie, pomogłaby raczej rozmowa z kimś zaufanym albo profesjonalnym

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nie wiem za bardzo jak go opisać. Czasami chcę z kimś pogadać i o ile z takimi zaufanymi osobami raczej tego lęku nie mam, to jak już gadam z innymi osobami to on występuje. Na początku zazwyczaj się śmieje żeby potem szybko się zasmucić, tak jakbym się miał rozpłakać. Powiem że dawniej tego u mnie nie było. Teraz dalej jestem w miarę pewny siebie, rozmawiam z nauczycielami, z kumplami, ale ten lęk mnie trochę hamuje.

 

-- 27 maja 2014, 23:26 --

 

No i ten lęk często występuje podczas bardzo stresujących sytuacji.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×