Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
junia

Depresja w ciąży

Rekomendowane odpowiedzi

Witam wszystkich na forum. Przepraszam, ze zaczynam od tworzenia nowego tematu, ale nie znalazłam wśród popularnych nic, co by odzwierciedlało mój problem.

 

Około połowy września dowiedziałam sie, ze jestem w ciąży. Wszystko powinno być pięknie. Powinnam się cieszyć, bo zawsze marzyłam o dziecku. Niestety, w maju straciłam jedno. NIe pozbierałam się. W dodatku mój facet wykazał sie "super odpowiedzialnością" - i wiem , że to nie tylko jego wina, ale jestem znowu w ciąży po zaledwie kilku miesiącach. Mam 26 lat. W sierpniu straciłam pracę.

 

kilka tygodnie temu mój facet powiedział mi, że już od dawna nie chce ze mną być, tylko że ja go do tego zmuszam. Po chwili dodał wspaniałomyślnie, że nie ma wyjścia, i ze względu na dziecko ze mną będzie. Zrozpaczona pojechałam do rodziców. Powiedziałam im o ciaży, nie wspominając o sytuacji między mną a partnerem. Usłyszałam, ze nie mogę liczyć na pomoc.

 

Pomijając te wydarzenia, depresja dopadła mnie po latach około roku temu. Ale i dla mojej rodziny i dla partnera to było wręcz nie do wyobrażenia, że chciałam iść do psychiatry. Na ich szczęście, a moją tragedię nie miałam na to w ogóle czasu.

 

Teraz kończę 1 trymestr. Ryczę niemal codziennie. Nie chce mi sie żyć. Momentami mam wrażenie, że moje nadgarstki aż swędzą. W dodatku zdaje sobie sprawę z tego, ze szkodzę dziecku. Mieszkam w małym miescie, gdzie nie mogę liczyć na profesjonalną pomoc. Czuję się zupełnie opuszczona. Jakby nie było na tym świecie nikogo, kto by mnie zauważał.

 

Jutro spotkanie rodzinne, a ja nie chce tam być. Ale muszę. Nie wyobrażam sobie siebie tam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

junia, rozumiem, że sytuacja jest bardzo ciężka. Jeszcze nie zdążyłaś podnieść się po stracie dziecka, a zaszłaś w kolejną ciążę, z której nie jest zadowolony Twój partner i który daje Ci jawnie odczuć, że jest z Tobą tylko ze względu na ciążę. Dodatkowo nie możesz liczyć na wsparcie ze strony rodziny. Na pewno w takiej sytuacji trudno się cieszyć i tryskać entuzjazmem. O skutkach poronienia na psychikę kobiety możesz przeczytać tutaj: http://abcdepresja.pl/poronienie-a-depresja.

 

Pamiętaj, że w czasie ciąży najważniejsze jest dziecko i Ty sama. Zdrowa dawka egoizmu przyda Ci się teraz najbardziej. Musisz dbać o siebie, o swoje zdrowie, dietę i dobry nastrój, unikaj stresów, rób to, na co masz ochotę - a wszystko z troską o prawidłowy rozwój maluszka. Wiem, że nie najlepsze relacje w rodzinie i stosunki z partnerem mogą utrudniać realizację tego planu, ale musisz skoncentrować się na sobie i zadbać o to, by nie stracić kolejnego dziecka. Pamiętaj, że za dziecko jesteś odpowiedzialna Ty i Twój partner. Jeżeli chciałabyś porozmawiać o swoich problemach, możesz pisać do mnie na PW.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×