Samotność

[Gość]

fifikse, od ludzi potrzebujesz czy raczej chcesz uzyskiwać podziw.

[fifikse]

atic, nie, nie chodzi o podziw, bardziej o coś w rodzaju "tworzenia wspomnień" - tak bym to nazwała. to wspólne doświadczanie, przeżywanie, cieszenie się życiem, chwilą. chodzi o ekscytację (?), o silne emocje, choć niekoniecznie te, które wywołać można skacząc na bungee, czy tam ze spadochronem (na przykład), lecz o takie zwykłe, dla innych codzienne ludzkie emocje, głównie te, których doświadczamy tworząc jakieś tam "więzi", budując relację, lub może raczej relacje, bo przecież przeróżne być mogą i w sumie "przeróżnych" właśnie mi brakuje, bo nie tylko o damsko-męskich mowa; tzn. nie tylko o tym piszę bo i relacji koleżeńskich, przyjacielskich nie posiadam, nie szukam takich i nie tworzę, choć skłamałabym twierdząc, że nie odczuwam ich braku. no nie, zdecydowanie odczuwam (ich brak).

[Gość]

fifikse,

ok, myslalem, ze szukasz podziwu a skoro go nie dostajesz to nie chcesz z nimi kontaktu.

[fifikse]

nie no, aż tak próżna to ja nie jestem choć w sumie zdarzało mi się szukać podziwu, odgrywając jakieś tam role, kiedyś, dawno temu, gdzieś, udając kogoś kim nie jestem, no ale KIM ja właściwie jestem (?) brak tożsamości = brak kłamstwa <- to gra. poza tym im niższe poczucie własnej wartości, tym potrzeba podziwu większa, więc... no coś w tym jest chyba. fakt.

[Gość]

fifikse, Ty sie w sumie sama zamykasz bojac sie braku akceptacji i odrzucenia

[fifikse]

Lucyfer, możliwe, że masz rację. właściwie to na pewno (rację) masz. sama się pozamykałam, na kluczyk (kłódeczkę) uciekając przed bliższymi relacjami (bliższymi, dalszymi - jakimikolwiek właściwie wszelkimi) bojąc się braku akceptacji, odrzucenia się bojąc, fakt to niezaprzeczalny i ja sobie tak naprawdę doskonale zdaję sprawę z tego, że się boję i czego/dlaczego się boję, tyle tylko, że... w żaden sposób nie pomaga mi to przestać się bać.

[Gość]

fifikse, tu nie chodzi bys przestala sie bac, tylko mimo to dziala i ryzykowala. Innej metody nie ma.

[fifikse]

DZIAŁAĆ należy, przełamywać wewnętrzne opory, zahamowania, blokady, walczyć o siebie i ze sobą o siebie, nie poddawać się, ryzykować, bezustannie próbować, ŻYĆ! <- no nie mogę się nie zgodzić, bo się nie zgodzić nie sposób. toż Ty mi takimi PRAWDAMI życiowymi, niezaprzeczalnymi bazdyskusyjne to (...) właściwie to też prawdy moje :) dzięki Lucyfer, w jakimś sensie mi pomogłeś (poważnie), thx.

[Gość]

fifikse, z Ciebie to filozof. Nawet ja az tak nie analizuje bo wiem ze to droga do obledu. Ale jak chce Ci sie komplikowac i to lubisz to spoko.

[fifikse]

 

właściwie to ja tego nie chcę, a już na pewno nie lubię; samo się tak jakoś analizuje -> komplikuje (fakt). bo ja chyba właśnie o tym, że doceniam (proste w sumie) "prawdy oczywiste" nie.analizując (?) problemów, należałoby je raczej rozwiązywać - nie myśleć, a działać. zresztą myśl jest przyczyną większości problemów chyba, głównie tych "egzystencjalnych" (tzw) natury psycho-emocjonalno-duchowej <- droga do obłędu no... Myśl Jest Moim Wrogiem. (odmóźdźam siem juś).

[Gość]

Zaprzeć się siebie. Klucz do zmian.

[fifikse]

(sarkazm? a kiedyś mi zarzucałeś - coś kiedyś i gdzieś )

 

no przecież to nie jest celowe, świadome (czy tam jeszcze jekieś nie takie), poza tym ja naprawdę nie wiem jaka jestem, co jest we mnie PRAWDZIWE a co wyuczone, wypracowane, udawane (...) co zdrowe, niezdrowe, zaburzone, upośledzone <- co jest objawem problemu (obrona) a co częścią mnie (itd), mało o sobie wiem.

 

(myśl JEST trucizną, tak czy siak)

[Gość]

Ok. Jesteś przypadkiem klinicznym. Mój błąd Pozdrawiam

[Kostek32]

Samotność. Najgorsza ta wśród ludzi.

[bedzielepiej]

Samotność. Najgorsza ta wśród ludzi.

 

dokladnie

[Gość]

Jestem samotna, bo mój kot umarł, a chyba tylko on mnie kochał.

[Gość]

oblivion,

[Tella]

Nasz problem jest taki, że to my sami stwarzamy sobie problemy. Gdyby tak w jednej chwili odrzucić całe negatywne myślenie, zresetować umysł i zacząć działać, wszystkie nasze problemy przestałyby istnieć. Nie zniknęłyby sprawy związane z realnym życiem, jak np. komornik na karku, brak pracy, itd. Zniknęłyby za to problemy emocjonalne, które nas paraliżują i blokują możliwość działania. Nigdy nie poznasz nowych przyjaciół, jeśli będziesz zaprzątać sobie głowę starymi pseudoprzyjaciółmi. Olej to wszystko i po prostu zacznij działać. Kto się nie rozwija ten umiera, a skupianie się nad tym co było wczoraj to właśnie brak rozwoju. Trzeba myśleć nad tym co jest dzisiaj, w tej chwili. Pomyśl co realnie możesz zrobić, by poznać nową osobę i jak rozwinąć relację.

 

Nauczyć się odrzucać negatywne myślenie...wlasnie tak bym chciała. Choć faktycznie ptoblemy nie znikaja, ale niby jest łatwiej. Slyszę weź się w garść i zacznij działaś..no wlaśnie jak zacząć działać?

[Gość]

wiadomo, z innym mózgiem, inaczej by się działało, ale mózgu nie da się wymienić :)

 

co do mnie, to przywykłem do samotności na tyle, że nie odnajduje się w towarzystwie bez wspomagaczy, ale nie na tyle by mi było dobrze.

[Tella]

A czy jeśli nie potrzebuje się zbytnio obecności znajomych, bo jest się raczej osobą samotną to źle? To są złe osoby?

[Gość]

to nie jest źle, niektórzy mają mniejsze potrzeby towarzystwa, ale jakieś tam mają wszyscy.

[fifikse]

no dokładnie. samych potrzeb jako takich nie można przecież sztucznie wywołać, sobie/komuś narzucić, nakazać dążyć do celu nie naszego, zaspokajać nie swoje pragnienia. brak potrzeby = brak problemu (cierpienia) <- problem zawsze boli. zresztą czym innym jest rzeczywisty BRAK potrzeb, czym innym NIEUMIEJĘTNOŚĆ potrzeb zaspokajania, nie wspominając już o wyparciu, racjonalizacji, tłumieniu, zaprzeczaniu (itd).

 

jak rozumiem Tella, masz małą/znikomą potrzebę kontaktu z innymi ludźmi? właściwie to ja chyba też, tzn. niezaprzeczalnym faktem jest, że czuję się lepiej sama (ze sobą) niż przebywając "pośród i wśród" a każdy kontakt z nimi wszystkimi "innymi" męczy mnie przeogromnie wręcz czysto fizycznie męczy i po każdej próbie zbliżenia, otwarcia się "na" - bo czasami próbuję, zdarza mi się próbować pozwalając, dopuszczając, czuję się (...) sama nie wiem, to trochę tak, jakby każdy człowiek był wampirem czyhającym na to by wyssać ze mnie krew.

[Tella]

Ale to, że nie ma się grona wielu znajomych i się nie wychodzi to od razu trzeba piętnować?

Albo naśmiewać się, że popiszesz z kimś kogo znasz na fb?

[fifikse]

nie no, piętnować, naśmiewać się nie trzeba, a nawet się nie powinno. każdy ma swoje życie, swoje potrzeby, niepotrzeby i możliwości/umiejętności potrzeb/niepotrzeb tych zaspokajania/unikania. a wszystkim innym się śmiejącym, szydzącym, gówno o nas wiedzącym WARA od naszego świata w ogóle - wara od tego, co w nas.

[Gość]

Tella,

Ale to, że nie ma się grona wielu znajomych i się nie wychodzi to od razu trzeba piętnować?

Albo naśmiewać się, że popiszesz z kimś kogo znasz na fb?

 

nie powinno się tak robić, a jak ktoś tak robi to źle o nim świadczy.