Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...

Rekomendowane odpowiedzi

witam!!

Mam 15 lat i odkąd pamiętam, cierpię na dość osobliwą i nietypową przypadłość:strasznie(niemal panicznie) boję się balonów, petard i tego typu rzeczy, które robią hałas i huk. To właśnie jest na co dzień niezbyt uciążliwe, ale w czasie takim jak karnawał robi się koszmarne. Nie można normalnie z domu wyjść, bo jak się jakieś dzieciaki bawią petardami to od razu coś wewnątrz każe mi uciekać. Zostało mi półtora miesiąca do balu gimnazjalnego, którego się strasznie obawiam, bo przecież tam będzie ogromnie dużo balonów i będę miała problem żeby ogarnąć je wszystkie wzrokiem. Nigdy (zwłaszcza jako dziecko) nie bawiłam się balonami, na ich widok cała się trzęsę. co mam robić?? najprawdopodobniej nie stać mnie na psychologa, chociaż bardzo bym chciała do niego iść. z drugiej strony moi rodzice, którzy za wszelką cenę chcą uchodzić za takich, których dzieci są normalne, a nie "psychiczne" (niby wykształceni ludzie, a psycholog to dla nich nie lekarz). ostatnio w momencie krytycznym tata obiecał mi psychologa, ale upłynął już tydzień i nic (pewnie myśli, że zapomniałam) czyli nie ma co liczyć na to, że mnie zabierze do specjalisty. proszę o jakieś rady, bo bardzo chcę się pozbyć mojego lęku. czy i jeśli, to jak wiele są takie osoby jak ja na świecie?można mi jakoś pomóc? proszę o pomoc.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

ja bym "zaszantażowała" ojca :mrgreen:

skoro chcą rodzice, zeby ich dziecko było "normalne", to zagroź, że jak cie nie zabiorą do psychiatry lub psychologa, to nie pójdziesz na bal...

Może podziała, bo nie sądzę, zeby się z tego ucieszyli 8)

Dzialaj zdecydowanie :!::mrgreen::!:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

to rzeczywiście jakiś rodzaj fobii, ale jest ich tak wiele i są tak różne, że Twoja wcale nie jest jakaś osobliwa. jeśli na razie nie myślisz o psychoterapii, to są dwa wyjścia: albo unikaj przedmiotów, które wywołują ten lęk (przynajmniej staraj się unikać), albo przeciwnie - kup sobie takie przedmioty i stopniowo się z nimi oswajaj, dotykaj, mów sobie, że wcale nie są takie odstraszające itd. To są podstawowe rady, ale lepiej - zanim coś w ogóle zrobisz - skonsultuj to z lekarzem.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×