Kiedyś byłam bardzo wyrozumiała. Ale tyle razy to nie było docenione, że moja wyrozumiałość sporo zanikła

[Priscilla_126]

Kiedyś byłam o wiele bardziej ciepłą, czułą, empatyczną, miłą osobą. Ale odkąd praktycznie nikt tego nie doceniał, a tylko mi dowalano - stałam się bardziej wredna, złośliwa, mniej empatyczna. Jak też i bardziej nerwowa, depresyjna i lękowa.

 

Przyzwyczaiłam się, że mam te zalety typu wyrozumiała itd, i lubiłam je w sobie. Ale to chyba po tym, ile miałam ciężaru psychicznego oraz cierpienia w ostatnich tygodniach, zaczęłam się zmieniać na niemiłą. Mam w sobie dużo żalu i poczucia niesprawiedliwości, jeśli chodzi o ludzi. Mało kto mi pomaga. A ja sama już sobie nie radzę. Prawie nikt mnie nie rozumie, to mnie bardzo boli

 

I chyba to wszystko się przekłada na moje nastawienie do innych i na moje niemiłe zachowanie. Nie chcę się zmienić w jędzę. Miałam zawsze taki fajny charakter, nie chcę, żeby przez to wszystko się popsuł

 

Doradźcie coś proszę.

[Dryagan]

Jak sądzę człowiek zaczyna inaczej postrzegać świat w momencie, kiedy przestaje czegokolwiek oczekiwać  od innych - w sensie "ja jestem taki dobry,  to ty musisz mi się za to odwdzięczyć". Niestety świat tak nie działa i póki spodziewamy się czegokolwiek, chcemy żeby inni realizowali nasze scenariusze, zwykle spotyka nas rozczarowanie. Najprościej - nie wymagać niczego, ale samemu postępować tak jak byśmy chcieli, żeby ludzie postępowali względem nas. Odpowiadamy tylko za własne postępowanie. A złe postępowanie innych nie usprawiedliwia w żaden sposób naszego złego postępowania. W tym życiu mamy się rozwijać - w dobrą stronę