Czy to normalne, że nie pamiętam większości swego żywota?

[Gość]

Czy wy też tak macie, że pamiętacie tylko urywki z dzieciństwa, wieku dojrzewania i wczesnej dorosłości? Oprócz tego w ogóle nie odczuwam żadnego ładunku emocjonalnego do tych wspomnień i czuję jakby te wspomnienia należały do kogoś innego a nie do mnie.

W ogóle nie utożsamiam się z tą osobą ze wspomnień.

 

Amnezja? Jakieś inne zaburzenie?

[Gość]

Ja tak mam. Nie pamiętam większości swojego dzieciństwa, sprzed 6 roku życia kompletnie nic nie pamiętam. Uważam, że wynika to z kilku przyczyn. Przede wszystkim w moim wczesnym dzieciństwie doświadczyłem strasznie dużo cierpienia, mój mózg to wszystko schował, abym nie postradał zmysłów - miałem bardzo poważną operację nogi, różne zabiegi, rehabilitacje, byłem przykuty do łóżka przez sporo czasu. W późniejszym okresie po 6 roku życia też doświadczyłem dużo cierpienia, ale mniej, w związku z tym pamiętam więcej, ale odciąłem się od tych wspomnień emocjonalnie, bo inaczej mózg mógłby się przegrzać. A do pieca dołożyły jeszcze używki, leki i rozwijająca się nerwica/depresja, które bardzo mocno pogorszyły moją całą pamięć. Do niektórych, ale nie do wszystkich, wczesnych wspomnień sprzed 6 roku życia mogłem się dostać po psychodelikach, a nawet udało mi się odgrzebać jedno bardzo ważne wspomnienie stosując na swój własny sposób Metodę Sugestywnej Narracji opisaną w wątku na tym forum przez Jimmy'ego. Wspomnienia po 6 roku życia, które są łatwiejsze do odkopania jestem w stanie penetrować po Metylofenidacie. Wtedy zaczynam sobie wszystko przypominać i mogę to oglądać jak film - poprawia się pamięć, myślenie i wyobraźnia.

[Gość]

U mnie było cierpienie - pijaństwo ojca przez całe dzieciństwo, szpital w dzieciństwie, dręczenie mnie przez ździry w liceum, zachorowanie na F20.0 we wczesnej dorosłości, pojawienie się zaburzeń poznawczych w wieku dorosłym.

[Gość]

U mnie też było pijaństwo ojca przez całe dzieciństwo. Znęcano się nade mną od najmłodszych lat zarówno psychicznie jak i fizycznie w domu i na podwórku, a później przez kilku chłopaków w gimnazjum. A zaburzenia psychiczne przejawiałem od najmłodszych lat, z wiekiem się rozwijały.

[Mbleble1990]

Też nie pamiętam nic oprócz paru momentów w życiu, nawet nieodległych czasów jak gimnazjum nie pamiętam więc to raczej normalne

[Gość]

Moja mama pamięta dużo ze swojego dzieciństwa i młodości i potrafi dokładnie opowiadać a ma 60 lat. Ja mam 27 lat i zapominam coraz więcej... Gdy próbuję sobie przypominać, to czuję pustkę w głowie.

[wiejskifilozof]

Jak żywot,był marny.To lepiej nie pamiętać.

[Gość Reghum]

Ja nie pamiętam większość życia bo:

a) Mam słabą pamięć.

b) W głowie byłem zajęty czymś innym, przez co nie reagowałem na rzeczywistość i nie zapamiętałem co się działo, czy to mania czy cokolwiek.

 

Absurdalne:

Sam nauczyłem się metod antykoncepcji o której nic nie wiedziałem w wieku... 20 lat! XDDD I nadal nie znam się na tych rzeczach.

Ale nie zapowiada się żebym był w związku soon.

[Gość]

W głowie byłem zajęty czymś innym, przez co nie reagowałem na rzeczywistość i nie zapamiętałem co się działo, czy to mania czy cokolwiek.

Ja w szkole na lekcjach starałem się słuchać uważnie co mówi nauczyciel, ale wszystko zapominałem. Jedynie dobrze radziłem sobie w testach a/b/c/d, bo wtedy na podstawie przedstawionych możliwych odpowiedzi wiedziałem co wybrać. Z tego powodu z czasem przestałem słuchać co mówią na lekcjach, patrzyłem się w okno lub ścianę i zawieszałem się w przyjemnej pustce. Koledzy mnie pytali o czym ja tak myślę, a ja o niczym nie myślałem. Ledwo skończyłem szkołę.

[Gość weltschmerz]

Po prostu świadomość wyrzuciła przykre wspomnienia. Nie miewacie koszmarów, w których wracacie do tych czasów?

[Gość]

Po prostu świadomość wyrzuciła przykre wspomnienia. Nie miewacie koszmarów, w których wracacie do tych czasów?

Przeważnie nie pamiętam swoich snów, mogę powiedzieć, że nigdy nie miałem snów, a w dzieciństwie to bardzooo rzadko (nawet koszmary). Jednak jakiś czas temu odkryłem, że gdy w nocy przed spaniem powiem do siebie w myślach 'Chcę zapamiętać dzisiejszy sen/Będę pamiętał dzisiejszy sen' oraz gdy wyobrażę sobie, że budząc się rano pamiętam sen, to wtedy bardzo często o poranku jestem sobie w stanie przypomnieć urywki snów. Zauważyłem, że urywki tych snów w 90% skupiają się na moim dzieciństwie, na kolegach z dzieciństwa, na szkole oraz na kolegach ze szkoły. Mimo wszystko powiedziałbym, że to są sny neutralne, nie dzieje się w nich nic strasznego.

[Gość weltschmerz]

Czyli na przykład, jak takie sny wyglądają?

Bo u mnie są często dziwne lub nieprzyjemne. Koszmarne to może za duże słowo. A też występują w nich często koledzy ze szkół, nauczyciele itd.

[*Monika*]

BiełyjeRozy, Myślę, że nic w tym niepokojącego. Człowiek może nie pamiętać w co ubrany był przedwczoraj czy wczoraj, a co dopiero pamiętać dokładnie to, co działo się paręnaście czy parę lat temu. Ponadto człowiek nieświadomie może wypierać sytuacje, zdarzenia, to mechanizm obronny.

[lilianna4]

Mózg człowieka teoretycznie zapamiętuje wszystko (nawet twarze ludzi, których mija na ulicy co przejawia się np. w trakcie snów), jednak wszystko trafia do podświadomości, stąd wydaje nam się, że nic nie pamiętamy.

Ale muszę przyznać, że sama miewam problemy z przypomnieniem sobie niektórych rzeczy i się zastanawiam, czy są jakieś witaminy, których dostarczenie umysłowi pomogłoby w funkcjonowaniu... :/ A może po prostu muszę go więcej ćwiczyć eh.

[arahja7]

Wygląda na wyparcie.

 

Dla mnie każda rzecz, zdjęcie, zapisek, nawet wpisy w internecie sa pełne wspomnień i emocji ale... jak mam się przed kimś otworzyć (szczególnie psycholodzy) i opowiedzieć o sobie to mózg mnie odcina. Jak po marihuanie, tracę wątek. Dzieje się to tak nagle, że w połowie zdania zapominam o czym mówiłam i już sobie nie przypominam. Dopiero w zupełnie innym kontekście i okolicznościach znów pamiętam daną rzecz... ale już wtedy nie pamiętam, że kiedyś mi się na tym konkretnym wspomnieniu mózg wyłączył. Do tej pory nie jestem w stanie podać ani jednego przykładu wspomnienia, na którym mózg mnie odciął a psychologów odwiedzam od 10ciu lat. Mózg to silne bydle, czasem robi co chce.