Nasze sny

[brum.brum]

Śnią mi się koszmary: sytuacje , ludzie , całe sceny …budzę się zlany potem, w ogromnym leku, dezorientacji. Za dzieciaka miałem takie koszmary z tym że jeszcze często krzyczałem przez sen. Teraz tego nie ma

[You know nothing, Jon Snow]

Dziś mi się śnił mój zmarły nauczyciel ze szkoły i @Dalila_. Motywowała mnie by ratować świat. 

[cynthia]

Ja odkąd rzuciłam wszystkie leki na przełomie września/października i miałam zespół odstawienny to miałam koszmary.

Do teraz mam problemy z zaśnięciem, bo boję się, że to wróci.

Nigdy nie miałam takich koszmarów jakie w tym czasie. Pamiętam je tak wyraźnie i intensywne jak nigdy wcześniej.

 

Pamiętam, że czytałam książkę Kinga. I to, co wyczytałam na kartkach książki działo się dookoła mnie. Wystarczyło odłożyć tę książkę i wszystko by się skończyło. Ale ja byłam jak zahipnotyzowana, tak pochłonięta, że coś nie kazało mi przerwać.

Były tam potwory, dokładnie do dzisiaj pamiętam ich krzyki, jęki i pochrząkiwania. Smród czuję w nozdrzach nawet teraz. Sny mieszały się ze sobą: jakieś nieartykułowane dźwięki, płacz dzieci, cmentarze a na nich demony, co odprawiały czarne msze. Akty przemocy z użyciem krzyża, potworne, zdeformowane psy, z których pysków sączyła się ślina pomieszana z krwią. Takie sceny rozgrywały się w tym śnie, a ja nie mogłam przestać czytać książki, zaraz jednak budziłam się z poczuciem lęku i bałam się dalej zasnąć. Dlatego siedziałam nocami przy mamie, bo to mnie jakoś jeszcze trzymało. Nigdy w życiu więcej nie chcę czuć tego, co czułam w tych snach.

[brum.brum]

25 minut temu, cynthia napisał(a):

Ja odkąd rzuciłam wszystkie leki na przełomie września/października i miałam zespół odstawienny to miałam koszmary.

Do teraz mam problemy z zaśnięciem, bo boję się, że to wróci.

Nigdy nie miałam takich koszmarów jakie w tym czasie. Pamiętam je tak wyraźnie i intensywne jak nigdy wcześniej.

 

Pamiętam, że czytałam książkę Kinga. I to, co wyczytałam na kartkach książki działo się dookoła mnie. Wystarczyło odłożyć tę książkę i wszystko by się skończyło. Ale ja byłam jak zahipnotyzowana, tak pochłonięta, że coś nie kazało mi przerwać.

Były tam potwory, dokładnie do dzisiaj pamiętam ich krzyki, jęki i pochrząkiwania. Smród czuję w nozdrzach nawet teraz. Sny mieszały się ze sobą: jakieś nieartykułowane dźwięki, płacz dzieci, cmentarze a na nich demony, co odprawiały czarne msze. Akty przemocy z użyciem krzyża, potworne, zdeformowane psy, z których pysków sączyła się ślina pomieszana z krwią. Takie sceny rozgrywały się w tym śnie, a ja nie mogłam przestać czytać książki, zaraz jednak budziłam się z poczuciem lęku i bałam się dalej zasnąć. Dlatego siedziałam nocami przy mamie, bo to mnie jakoś jeszcze trzymało. Nigdy w życiu więcej nie chcę czuć tego, co czułam w tych snach.

OMG! Aż tak? Paskudne sny Oby nie wróciły …

[cynthia]

3 minuty temu, brum.brum napisał(a):

OMG! Aż tak? Paskudne sny Oby nie wróciły …

Tego się zawsze boję przed snem.

[brum.brum]

U mnie zawsze śnią się w koszmarach: ludzie , sytuacje zdarzenia…

1 minutę temu, cynthia napisał(a):

Tego się zawsze boję przed snem.

Rozumiem że już Kinga nie czytasz ?

[cynthia]

1 minutę temu, brum.brum napisał(a):

U mnie zawsze śnią się w koszmarach: ludzie , sytuacje zdarzenia…

Rozumiem że już Kinga nie czytasz ?

Kinga nie czytam w ogóle. Może z dwie książki przeczytałam i nie przekonałam się niestety. Nie mam pojęcia skąd ten King.