Wyzdrowiałem/wyzdrowiałam... :)

[Sigrid]

19 minut temu, Dalila_ napisał(a):

Trzymaj się siostra mi leki też nie działają

[KochamBabkęBożą]

Ja to miałem tak, że po miesiącu brania 5 rispolept dziennie, jak miałem 17 lat już czułem różnicę. A psychiatra mi jeszcze rok kazał brać

Edytowane Poniedziałek o 18:43 przez KochamBabkęBożą

[shadow_no]

35 minut temu, Sigrid napisał(a):

Czasem pozytywny efekt działania leków widzimy dopiero w momencie gdy je odstawimy. Wtedy jak nas poskłada to podkulamy ogon i do nich wracamy

[brum.brum]

5 minut temu, shadow_no napisał(a):

Czasem pozytywny efekt działania leków widzimy dopiero w momencie gdy je odstawimy. Wtedy jak nas poskłada to podkulamy ogon i do nich wracamy

To prawda. Tylko też trzeba dodać, że te leki potrafią uratować życie - dosłownie, ale też mają sporo nie zaprzeczalnych skutków ubocznych

[Sigrid]

9 minut temu, shadow_no napisał(a):

Czasem pozytywny efekt działania leków widzimy dopiero w momencie gdy je odstawimy. Wtedy jak nas poskłada to podkulamy ogon i do nich wracamy

Masz rację. Przekonałam się na własnej skórze. Nie działają tak jak powinny bo ja jestem lekooporna ale zdałam sobie sprawę że jednak leki trzymają mnie w ryzach. Coś nie styka ale zdałam sobie sprawę że nigdy nie będzie dobrze. 

[shadow_no]

8 minut temu, brum.brum napisał(a):

ale też mają sporo nie zaprzeczalnych skutków ubocznych

Czasem taki kompromis między przyjmowaniem a akceptowalnymi skutkami ubocznymi to jedyne co może uratować

[Sigrid]

Teraz, shadow_no napisał(a):

Czasem taki kompromis między przyjmowaniem a akceptowalnymi skutkami ubocznymi to jedyne co może uratować

Jeśli te skutki są faktycznie akceptowalne. Mi zniszczyły leki organizm mam tyle skutków ubocznych przez jebany klozapol że szkoda gadać. Ale niezaprzeczalne jest to że mi życie uratował xd 

[KochamBabkęBożą]

Najgorsze, to jak choroby się pojawiają w okresie dorastania albo diagnoza jest za późno, to potem stare nawyki albo te choroby zostają już na całe życie z człowiekiem, u mnie tak jest. Psychotropy może wyregulowały chemię w mózgu, że inaczej działa, ale zachowania z przeszłości nadal pozostają i ciężko wyjść z tego.

 

Najgorsze są jakieś chore wspomnienia z przeszłości, które zostają w głowie całe życie i paraliżują przed normalnym funkcjonowaniem ;/.

[shadow_no]

1 minutę temu, KochamBabkęBożą napisał(a):

Najgorsze, to jak choroby się pojawiają w okresie dorastania albo diagnoza jest za późno, to potem stare nawyki albo te choroby zostają już na całe życie z człowiekiem, u mnie tak jest. Psychotropy może wyregulowały chemię w mózgu, że inaczej działa, ale zachowania z przeszłości nadal pozostają i ciężko wyjść z tego.

 

Najgorsze są jakieś chore wspomnienia z przeszłości, które zostają w głowie całe życie i paraliżują przed normalnym funkcjonowaniem ;/.

Wielu z nas ma te jazdy od dziecka. Ale po to tez się pracuje nad sobą, żeby zmieniać złe nawyki w dobre i generalnie się przywoływać do porządku. Co pare lat w sumie jesteśmy trochę innymi ludźmi niż dawniej. Ja bym się teraz nie mógł dogadać z młodszym sobą xd więc jakiś progres musiałem wykonać

[KochamBabkęBożą]

3 minuty temu, shadow_no napisał(a):

Wielu z nas ma te jazdy od dziecka. Ale po to tez się pracuje nad sobą, żeby zmieniać złe nawyki w dobre i generalnie się przywoływać do porządku. Co pare lat w sumie jesteśmy trochę innymi ludźmi niż dawniej. Ja bym się teraz nie mógł dogadać z młodszym sobą xd więc jakiś progres musiałem wykonać

No mi babcia powtarza np. że teraz się zmieniłem na lepsze, bo kiedyś podobno byłem tragiczny, i kłótnie były, ja też się odszczekiwałem, a teraz mi mówi, że podobno jestem lepszym człowiekiem, więc może jakiś progres jest. Szkoda, że z kolegami wszystkimi pozrywałem kontakt i koleżanek też od dawna nie mam w realu. Boję się totalnie kolejnych relacji międzyludzkich, niektóre się zakończyły tragicznie, a potem się obwiniałem przez x lat, że to przeze mnie i dlaczego itp. dramat. 

 

Człowiek zostaje sam ze swoimi złymi myślami i to ciężkie jest. Obwinia się za wszystko, co złe i takie tam.

[brum.brum]

16 minut temu, KochamBabkęBożą napisał(a):

 

Człowiek zostaje sam ze swoimi złymi myślami i to ciężkie jest. Obwinia się za wszystko, co złe i takie tam.

Rozumiem to doskonale. Często my sami jesteśmy dla siebie samych największymi wrogami . Tu ważna jest terapia-zmiana podejścia do samego siebie oraz swojego zachowania. Fajnie to nakreślił @shadow_no

32 minuty temu, shadow_no napisał(a):

Wielu z nas ma te jazdy od dziecka. Ale po to tez się pracuje nad sobą, żeby zmieniać złe nawyki w dobre i generalnie się przywoływać do porządku. Co pare lat w sumie jesteśmy trochę innymi ludźmi niż dawniej. Ja bym się teraz nie mógł dogadać z młodszym sobą xd więc jakiś progres musiałem wykonać

No i jaką świadomość masz ( co widać po Twoich wpisach zresztą )

[KochamBabkęBożą]

Wiele fajnych rzeczy mnie spotkało w życiu, które sam potem zniszczyłem, na własne życzenie, myślałem, że mi będzie lepiej,  a potem było mi smutno długi czas i inni byli smutni przeze mnie, zaczęli się ode mnie odcinać, a ja do tego totalna alienacja i depresja i człowiek wolałby nie żyć, i czemu tak postąpił, a teraz już jest za późno i takie tam. Niestety. coś jest nie tak ze mną, po co żyje. Niszcze innym ludziom życie, tracę ich czas i pełno takich pierdół w bani.

 

Dlatego jak teraz gram w grę to mi się nie nudzi, bo z nudów często za dużo myślę i analizuję pierdoły, a potem mi odbija bez powodu, a inni co ja robie i dlaczego i wszystko zniszczyłem, szkoda gadać.

[KochamBabkęBożą]

Kolega jeden jak mu się wyżalałem, to mi mowił, że przynajmniej nie jestem kryminalistą.

[Przemek_Leniak]

W dniu 13.04.2026 o 21:09, shadow_no napisał(a):

Czasem taki kompromis między przyjmowaniem a akceptowalnymi skutkami ubocznymi to jedyne co może uratować

och u mnie to nawet nie jest kompromis
bez leków  (a co ciekawe biorę minimalne dawki bo pregabalina 75 mg pralex 5mg i sulpiryd 50 mg)
 jest po prostu fatalnie za to z nimi po prostu funkcjonuję
skutki uboczne są w sumie marginalne zupełnie a zyski olbrzymie

troszkę się pogodziłem z koniecznością brania tych 4 -5 tabletek dziennie (bo czasem jeszcze dochodzi absenor na noc)
w sumie rytuał już przy piciu porannej kawy więc nie przeszkadza w niczym

wizja tego że się zmieniam w tego zombie co myśli jedynie o mordowaniu ludzi wokół - jest przestrogą by z farmakoterapii nie rezygnować

przy okazji tematu skutki uboczne
mam taki że się zapędzam w pracy - w dowolnej zresztą 
muszę się zmusić do wyjścia z DPS albo do odstawienia narzędzi ogrodniczych bo inaczej pracowałbym do upadłego...
da się to jednak ogarnąć
drugim jest jednak spory spadek zdolności intelektualnych i odporności na dłuższy stres - ale to chyba nie leki robią tylko sama choroba i hmm pesel...